Dzień dobry.
Nie drażni cię posmak proszku do pieczenia?
Proszek do pieczenia, co za drażniący produkt.
„Potrafię to, potrafię tamto”. Czemu się po prostu nie zamknie?
Przyniosę ci ręcznik.
- No i? - I użyła tej szczoteczki.
- Wyciągnąłeś ją natychmiast, tak? - Tak.
Czyli zarazki, które się tam znalazły, były oszołomione.
A zanim reszta się zorientowała, już ją podniosłeś.
- Ile lat studiowałeś medycynę? - Była wściekła?
- Nie powiedziałeś jej. - Jenna jest jak ja. Bardzo...
Precyzyjna? Pedantyczna? Drobiazgowa?
Powiedzmy, że drobiazgowa.
Co to?
Steinbrenner nam to dał.
Dla uczczenia przyjęcia Phila Rizzuto do Galerii Sław.
A niech mnie.
Trzeba zgnieść mu głowę, żeby powiedział: „A niech mnie”?
Tylko w decydującej fazie meczu.
Hej.
Tylko popatrzcie.
Wyprzedzam na autostradzie,
jadę sto dziesięć i...
Ciągnąłem to za sobą przez pięć zjazdów.
Czemu się nie zatrzymałeś?
Wyprzedzałem ciężarówkę z naczepą, nie chciałem przegrać.
Infrastruktura się sypie.
A niech mnie.
Coś takiego.
Mówiący Nixon.
- China Panda. - Chciałabym złożyć zamówienie.
Słucham.
O flądrze w sosie supreme piszą państwo: „Po raz pierwszy podawana w Ameryce”.
- To prawda? - Jaki numer?
- Czterdzieści siedem? - Tak, pierwszy raz. Coś jeszcze?
- To wszystko. - Adres.
Zachodnia 86., numer 78, mieszkanie 3E.
To południowa strona. Przykro mi, nie dostarczamy poniżej 86.
- Nie jestem poniżej. - Jest pani.
- Granicą jest ulica. - Dostawca nie może przejść przez ulicę?
Jeśli dostarczymy do pani, to co potem?
Osiemdziesiąta piąta? Wall Street? Meksyk? Osiemdziesiąta czwarta?
Dobrze, to ja przejdę przez ulicę i odbiorę.
Niestety, jedzenie dla mieszkających w obszarze dostawy.
China Panda.
Chciałabym złożyć zamówienie.
Tak, słucham.
No więc... Zostałem ojcem.
Dawaj. Nic już mnie nie zaskoczy.
Od dziś jestem dumnym ojcem
mili na autostradzie.
- W ramach akcji „Zaadoptuj swoją drogę”. - Teraz jestem częścią rozwiązania.
Pojechałem tam rano i wszystko obejrzałem.
- Popatrz. Moja sto czternasta mila. - Bardzo podobna do ciebie.
- Aż promienieję. - Co musisz robić? Opłacać jej sprzątanie?
Nie. Oni zmuszają do korzystania z ich ekipy
i tak zwanego sprzętu utrzymania dróg.
- Stare graty. - Dlatego sam to zrobię.
Rodzicielstwo nie polega na delegowaniu odpowiedzialności.
Tylko na byciu razem.
Na poboczu z kupą śmieci.
Ważne, by się angażować.
Nie mogę znaleźć kluczy.
- Zgubiłeś głowę Phila? - Widziałeś go?
- Nie. - A niech to.
- Prześledź, co robiłeś. Gdzie dziś byłeś? - Wstałem,
miałem iść do pracy, ale przyszedłem tutaj.
Tu ich nie ma. Musisz poszukać zapasowych.
Nie mam zapasowych.
Na kluczach było napisane: „Nie dorabiać”.
- I co z tego? - Więc nie można ich dorabiać.
Jasne, że można.
Jaki uroczy dzieciak.
Dzień dobry. China Panda?
Czemu czeka pani na ulicy, a nie w mieszkaniu?
Bo... Chciałam spotkać się w połowie drogi.
- Naprawdę pani tu mieszka? - Tak.
Proszę.
Reszty nie trzeba.
To na razie.
Do zobaczenia.
To nieuczciwe.
Dyskryminowanie adresów.
Wykupiłem wszystkie produkty do higieny jamy ustnej.
Planujesz w sekrecie wysterylizować jej usta?
Kiedy z nimi skończę, będzie mogła z nich jeść.
Można pić rozcieńczony wybielacz?
Nie. Poparzy gardło.
W każdym razie szedłem tędy. Miałem ochotę na ciastko.
Potem pomyślałem: „Jest rano.
Może zjeść muffina”. Lubię takie z kawałkami czekolady.
I zdałem sobie sprawę, że to też ciastko.
Siadłem na ławce na chwilę i tak minęło 20 minut,
potem godzina i postanowiłem wpaść i sprawdzić, co u was.
Zaraz. Skok.
Przeskakiwałem dziury na Osiemdziesiątej Szóstej!
Przypominam sobie.
- Usłyszałem wtedy brzęk. - Nie popatrzyłeś w dół?
Chciałem dobrze wylądować. To musiało być gdzieś tutaj.
Nie!
A niech mnie.
Biedak.
Sto tysięcy obrotów na sekundę.
- Największa moc na rynku. - Jakbym trzymała blender.
Silniczki produkuje McDonnell Douglas.
Nie przestawaj. Wyłącza się automatycznie.
Naprawdę?
Kiedy bateria się wyczerpie.
Byłam zadowolona ze starej szczoteczki.
Zaufaj mi, ona sprawiała więcej szkody niż pożytku.
Nie zapomnij o płynie do płukania ust.
- Smakuje jak wybielacz. - Nic mi o tym nie wiadomo.
Czuję, że mam bardzo czyste usta.
I o to chodziło.
Może lepiej nie. Chyba łapie mnie przeziębienie.
Nie chcę cię zarazić.
Dobrze. Dziękuję. Chyba.
Dalej nie mogłeś jej pocałować?
Ma skazę. Nie widać jej, ale wiem, że jest.
Wyszukujesz już problemy na poziomie subatomowym.
Może gdybym mógł się zmniejszyć, jak w Fantastic Voyage,
i dostać się do miniaturowej łodzi podwodnej, byłbym pewien.
Choć, jeśli tam coś jest, może to być straszne.
Oczywiście miałbym laser.
Jerry... Widzisz, w jakim kierunku to idzie?
Prawdziwej czystości i szczęścia?
Jerry... Masz pewne przyzwyczajenia.
Zawsze były drażniące, ale to były tylko przyzwyczajenia.
Ale jeśli nie potrafisz pocałować dziewczyny, mówimy o zaburzeniu.
- O zaburzeniu? - A od zaburzenia
tylko krok lub dwa do całkowitego wariactwa.
To bolesne.
To tutaj.
WYRZUCANIE ŚMIECI: ZA 1 MILĘ KRAMER. ZAADOPTUJ DROGĘ
Mamy się przywitać?
- Widzieliśmy. - Tak.
Cześć, Jerry! Do zobaczenia w domu!
Sto czternasta mila, czysta aż lśni.
- Tak? - Cześć.
Jestem pana sąsiadką.
Z drugiej strony ulicy.
Zastanawiałam się, czy to nie byłby kłopot,
gdybym mogła wykorzystać pańskie mieszkanie do zamawiania jedzenia.
Co? Czego pani chce?
Widzi pan, jest pewna flądra.
A nie dostarczają jej na moją stronę ulicy.
Kiedy?
Chciałabym, żeby dostarczyli ją tutaj. A ja byłabym w środku. To wszystko.
Kim pani jest?
Ja tylko jestem głodna...
- Kto panią wpuścił? - Zamek jest zepsuty,
wystarczyło potrząsnąć. Tak naprawdę
wystarczy mi pół godzinki, góra godzina.
DBAJ O CZYSTOŚĆ
Co robią tu te znaki?
Trzeba było widzieć autostradę.
Moja mila jest idealna. Łatwo poszło z dużymi rzeczami,
pustakami, klimatyzatorami, wózkami zakupowymi.
Wywiozłem je do lasu.
Jasne, są przecież z naturalnych materiałów.
Ograniczenie prędkości do 165 mil na godzinę.
Widzisz? Dodali jedynkę.
Pewnie dzieciaki. Niech Bóg ma je w swojej opiece.
I co z kluczami?
Nie ma. Cały dzień dzwoniłem, gdzie się da.
Nie ma gdzie dzwonić, gdy chcesz zrobić dziurę.
Zostawili to mieszkańcom.
Mówię ci, gdyby tam był prawdziwy Phil, to by się nie wydarzyło.
Trudno powiedzieć.
Trzeba naprawić jezdnię?
Poznałem ludzi z utrzymania dróg.
- Może mogliby ci pomóc. - Naprawdę?
Tak. Pożyczałem od nich pachołki,
kiedy sprzątałem pas awaryjny.
- Tak? - Tu Jenna.
Pozwolicie... Muszę zapobiec rozwojowi wariactwa.
- Możesz mnie poznać z tymi ludźmi? - Pewnie. Zadzwoń jutro.
- Będę przy 784. budce z telefonem. - Siedem, osiem, cztery.
Cześć.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Przeziębienie minęło.
Marzę, żeby cię pocałować. Jestem gotów,
- jeśli ty jesteś. - Dobrze.
- Co? - Nic, tylko...
Skaleczyłem się w wargę. To przez napój.
Za szybko go podnosiłem i uderzyłem się w wargę.
I twoja szczoteczka wpadła mi do toalety.
Nie zdążyłem ci powiedzieć, zanim jej użyłaś.
- Co? - Przepraszam.
- Kiedy zamierzałeś mi to powiedzieć? - Nigdy.
Biorę znak „ustąp pierwszeństwa”.
Jestem zajęty.
Mógłbyś zabrać te znaki?
- Nie przedstawiłeś mnie. - Nie wiedziałbym, od czego zacząć.
Hej, Jenna.
Hej.
Proszę. Teraz coś twojego znalazło się w toalecie.
Co? Co tam wrzuciłaś?
Muszę lecieć.
Rany.
Wrzuciłaś tam szpatułkę?
Czy to była szpatułka? Halo?
A niech to!
Nie dała ci wskazówki?
Nie. To może być wszystko. Całe mieszkanie stanowi ryzyko.
Wiesz, co to jest? Na pewno twój pilot.
To zdecydowanie możliwe.
Albo twój Walkman.
- Jaja sobie ze mnie robisz? - Owszem.
- Cześć. - Jak życie na ulicy?
- Czynię świat lepszym. - Nie wątpię.
Żałuj, że nie widziałeś tych uśmiechniętych kierowców.
Musisz szybko patrzeć. Ale te uśmiechy tam są.
- To. - Co to?
Kojarzysz te drażniące wyboje na liniach oddzielających pasy?
To zwiększa bezpieczeństwo w ruchu?
Muszę je usunąć, jeśli chcę poszerzyć pasy.
O czym ty mówisz?
Wiesz, jak tworzą pierwszą klasę w samolotach?
Więcej miejsca?
Wprowadzam ten pomysł na sto czternastej mili.
Jak poszerzysz pasy?
Zamalujesz linie oznaczające pasy pierwszy i trzeci,
a czteropasmówka zmienia się w komfortową drogę z dwoma pasami.
Macie czarną farbę?
Tak, w stodole, obok kosiarki.
Chciałabym zamówić flądrę w sosie supreme, numer 47.
Tak. Mieszkanie 1Q.
1Q? Co to za mieszkanie?
Kanciapa dozorcy.
Po drugiej stronie ulicy.
Udajesz, że mieszkasz w kanciapie, żeby kupić flądrę?
Wolę to, niż jeść ją samotnie w restauracji, jak jakaś desperatka.
Flądra jest genialna.
Zjadłbym ją ze śmietnika.
Skąd wiesz? Mieszkasz poza strefą dostawy.
Newman w weekendy przywozi furgonem pocztowym ryby dla China Pandy.
Moja będzie za 10 minut, więc do zobaczenia.
Słuchaj, gdzie jest ta twoja stodoła?
Przepraszam, nie słyszałam. Byłam pod prysznicem.
Do zobaczenia.
- Costanza? - Tak.
Dzięki, że przyjechaliście.
Do tej dziury wpadły mi klucze.
- Co one tam robią? - Wystarczy je wydostać.
- Wrzuciłeś je tam? - Nie. To długa historia.
Spróbujcie je wydostać.
- Kiepskie miejsce na klucze. - Wiem.
Moglibyście zacząć?
Trudna sprawa. Jeśli je chcesz, musimy wszystko rozkopać.
Chwileczkę.
- Chodzi o pieniądze? - Pewnie. Chodzi o pieniądze.
Co pani tu robi?
Nic. Ja tylko...
Nie było mnie tu.
Kręci się tu pani i lekceważy pracę,
zamiast w piwnicy
czyścić stare dywany i szorować podłogę.
Tak. Bo jestem...
Jestem dozorczynią.
- Nie pogrywaj sobie ze mną. - Tak jest, proszę pani.
Jeśli jedziecie na północ autostradą, dajcie po hamulcach.
Z jakiegoś powodu cztery pasy niespodziewanie przechodzą w dwa
na początku sto czternastej mili.
Nie wiem, po co to zrobiono, ale tworzy się tam wielki korek.
Ktoś nieźle dał ciała.
- To ty. - Masz już flądrę?
Jeszcze nie.
Chcesz zobaczyć mieszkanie?
Proszę bardzo.
Ładne drzwi balkonowe rozświetliłyby to miejsce.
Masz wiadro na pomyje.
Ryba.
- Co tu robisz? - Cześć.
- Ja tylko...
Czekam na dole na młot pneumatyczny
i pomyślałem, że wpadnę.
Ludzie od Kramera?
Tak. Zbiłem do 50 dolców. Tyle że sam muszę pracować z młotem.
Urocze. Fantazyjny obóz pracy.
O nie!
Ja...
Uroczy pokoik.
Elaine, masz może rozpuszczalnik? Potrzebuję ze 150 litrów.
Właśnie mi się skończył.
A niech to.
Jeśli nie zmyję czarnej farby, miasto się wścieknie.
Nie chcę stracić mojego dziecka.
- Dozorczyni! - To pani Allister.
Już idę. Muszę wyjść.
Ruszaj się. Odsuń się od drzwi.
Cześć.
Ja... Czym mogę służyć?
Mówiłam wczoraj, żeby wyrzucić te śmieci z piwnicy.
Tak, bardzo mi przykro.
Dzieci się tam bawią
i biorą je do buzi.
Spora część to warzywa.
Posprzątaj.
Dziś ma to być wyniesione albo pani się stąd wyniesie, jasne?
- Tak, proszę pani. - Przestańcie się pchać.
- Kramer rozlał amoniak. - Nie chce mi się jeść.
Pożyczę to sobie.
Konferencja dozorców.
Więc, Jerry, czemu zadzwoniłeś?
Pomyślałem, że już czas przestać się wygłupiać.
Wiem, że niczego mi nie wrzuciłaś do toalety.
- A wrzuciłaś? - Tak.
Trudno. Co u ciebie?
Dobrze.
Nóż do steków?
- Dręczy cię to, prawda? - Nie.
- Cześć. - Cześć.
Jerry.
- Mogę pożyczyć samochód? - Po co?
Muszę wywieźć brudne śmieci.
Brudne? Proszę bardzo. Nie ma nic złego w brudzie.
Są strasznie upaćkane sadzą.
Sadza, tłuszcz, brud, smród, muł. Cokolwiek to jest,
weźmiesz to i załadujesz na moje skórzane siedzenia.
Nie wiem, kim jesteś, ale dzięki za samochód.
- Jasne. Cześć. - Cześć.
Cześć.
Widzisz? Właśnie pożyczyłem samochód,
a ona wypełni go wszelkiego rodzaju obrzydliwościami...
W porządku! Wygrałaś.
Samochód był moim ostatnim azylem czystości.
Spędziłem w nim ostatnią noc.
A teraz, na litość boską, powiedz, co to?
Szczotka klozetowa.
Dobrze. Mogę ją wymienić.
- Chcesz zamówić kolację? - Tak. Ale chodźmy do ciebie.
Bo ja... Wyrzuciłem wszystkie naczynia.
ROBOTY DROGOWE
ROZPUSZCZALNIK. UWAGA! ŁATWOPALNY
To prawda. I powiem ci,
że już nigdy nie pozwolę, żeby jakiś drobny wypadek
zaszkodził czemuś, co może być ważnym, długim związkiem.
Słyszałeś?
Nie wiem, co to.
A niech mnie.
Jestem zupełnie innym człowiekiem. Patrzę w przyszłość.
Czystą, brudną... Nieważne.
A niech mnie.
Miłego życia.
No proszę.
Szerokie pasy ruchu.
To taki luksus.
Tak.
Cholera.
Jesteś po raz, po dwa
Po trzykroć mą panią
Co to jest?
ROZPUSZCZALNIK ŁATWOPALNY
Cholera do kwadratu.
Tak, jesteś po raz
Po dwa
Po trzykroć...
O słodki Jezu!
Co tu robisz?
Widziałeś tę kulę ognia?
Muszę stąd znikać.
Podrzucić cię?
Newman?
Newman!
Do zobaczenia w kawiarni.
Napisy: Jacek Kaduczak