-Sakalı olan son başkan kimdi? -Nixon.
-Hayır, gerçek kalın bir sakal. -Onunki de kalındı.
Hayır, uzun, tam bir sakal, Temel Reis'teki Kabasakal gibi.
Falkmore.
-Kim? -Artemis N. Falkmore.
Uydurdun, değil mi?
Evet. Ama başkan ismi gibi.
Evet. Neden başkanların hep öyle kötü isimleri oluyor?
Woodrow, Grover, Millard.
Başkanlık kötü isimlileri çeker.
Hırsları, kişisel özgüvensizliğe dayanıyor.
Klasik, erkek aşırı telafi çabası.
Ayakkabının içinde yükseltici mi var?
Taksi!
Artık yeni bir saat var, yaşını,
tüm risk faktörlerini giriyorsun
ve gerçekten yaşamak için ne kadar zamanın kaldıysa geri sayıyor.
Peki, finalde ne oluyor? Ölüm döşeğindesin,
göğsüne bastırıyorlar ve sen de "On, dokuz, sekiz...
"Bu işe yarar demiştim" mi diyorsun?
-İlk buluşmamız olduğuna inanamıyorum. -Aynen. Tatlı?
Bir parça pasta yemem lazım.
-Neden? -Bugün, benim doğum günüm.
Ne? Bugün mü?
-Sahi mi? -Evet.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar sana sevgili Lisa
Seninle ilk buluşmasıydı ve doğum günü müydü?
Evet ve günü de kendi seçti.
Sosyal olarak tuhaf biri mi?
Hayır, harika biri. Çekici, eğlenceli.
Belki hafta sonundan sonraki pazartesi kutlamaya karar verdi.
O, Lincoln değil ki.
-Selam. -Selam.
Lorenzo's'dan pizza yemek isteyen?
Ben yokum.
Gerçekten mi? Hey George. Pizza...
Gelemem. Vakfa gitmem lazım.
Susan Ross Bursu için liselileri mülakata alıyorum.
Şu seni rahatsız ediyor mu? Bu organizasyon...
-Hayır. -...çalışıp çabalayarak...
-Hayır. -...sen olmadıkları sürece...
-Hayır! -...herkese para dağıtmaya çalışıyor.
Bence sorun yok.
Sorun yok diyorum.
Sonra da İngilizce Başarı Sınavı'ndan 740 aldım.
Çabuk, favori hayvanın ne?
Ben... Bilmiyorum. Kurbağa?
Kurbağa mı?
-Yani... -Kurbağa yanlış cevap.
Arp çaldığını görüyorum.
Neden eğmek zorundasın ki?
Baştan eğik yapsalar olmuyor mu? Bir dertten kurtarır.
Günümüz arpı, binlerce yıllık düzeltmelerden sonra
-günümüz... -Tabii, evet... Biz seni ararız.
Gördüğüm kadarıyla not ortalaman 4,0.
Hoşuna gitti, değil mi?
Pekala Steven, satranç kulübünün başkanıymışsın.
Eyalet şampiyonuyuz.
Favori satranç oyuncun kim?
Nastercoff?
Tabii.
Nastercoff.
Hangi ülkeden bu adam?
Bilmiyorum.
Uydurdum.
Bu bursu asla kazanamayacağım.
Bana ne anlatıyorsun?
Ben sana inanmıştım.
Hadi ama, otur.
Büyüdüğünde ne olmak istiyorsun?
İnsanlara mimar olmak istediğimi söylüyorum.
Dinle bak, Bay Peterman nihayet gerçekten yazarlık yapmama izin verecek.
Otobiyografisi için kitap anlaşması yaptı.
Onun adına yazmama izin verecek.
Harika. Ben de çıkınca, benim yerime başka birine okuturum.
-Selam. -Selam.
-Demin Lorenzo's'dayım.
Pizza dilimime eklemeler yapıyorum,
sarımsak ve o tarz şeyler,
sonra da pizza kutularının oradan bir adamı bana ters ters bakarken gördüm.
Ben de ona yamuk yamuk baktım.
Ve yalnız olmadığını fark ettim. Bütün Van Buren Çetesi karşımda.
-Van Buren Çetesi mi? -Evet.
Başkan Martin Van Buren'ın ismiyle bir sokak çetesi mi var?
Evet ve tıpkı onun gibi gaddarlar.
Neyse, kapıya doğru hamle yaptım.
Engellediler.
Lavabo için atıldım. Kapı kolunu tuttum.
Sonra beni İtalya'nın karikatür haritasına dayadılar
ve birdenbire durdular.
Ne? Ne oldu?
Çünkü hâlâ elimde sarımsak karıştırıcı var, böyle...
Sadece sekiz parmağım görünüyor.
-O ne demek? -Bu onların gizli işareti.
Van Buren sekizinci başkandı.
Eski bir Van B üyesi olduğumu sandılar.
Vay be. Pizza nasıldı?
Biraz yağlıydı.
Biraz bekler misin? Mesajlarımı kontrol etmek istiyorum.
-Melissa, Kim. -Ellen.
-Selam. Jerry ile tanışmanızı istiyorum. -Senin hakkında çok şey duyduk.
Onunla çıktığın için çok iyisin.
Buna ne kadar ihtiyacı olduğunu bilemezsin.
Kötü bir ayrılıktan mı kurtuluyor?
Hayır.
Görüşürüz.
-Mesajlarını aldın mı? -Evet. Kimse aramamış.
RESTORAN
Bir hayırseverlikmiş gibi davrandılar, onunla çıktığım için.
Grubun eziğiymiş işte.
Her grupta sürekli alay edilen biri vardır.
Bizdeki Elaine gibi.
Ellen'ın o grubun eziği olması imkansız.
Derinlerdeki gerçek kişiliğine bakıyor musun?
Hayır, mümkün olduğu kadar yüzeysel bakıyorum.
-O zaman devam et. -Aynen.
-Burs için birini buldum gibi. -Öyle mi?
Bir sürü sinir bozucu ziyadesiyle başarılı kişiye mülakat yaptım
ve nihayet bu çocuk geldi, Steven Koren, normal bir çocuk.
Spor seviyor, TV izliyor.
Zeki mi?
Okumayı biliyor.
Ayrıca, bir kitabı tamamen bitirmenin bir şey ispatlamadığını da biliyor.
Ama dinle.
Mimarlığa meraklı.
Tıpkı senin görünmeye çalıştığın gibi.
Evet. Biraz yol gösterme ile
Steven Koren, benim olduğumu iddia ettiğim her şeyin hakikisi olacak.
Bu benim rüyam Jerry.
Dün gece bir rüya gördüm ve bir hamburger beni yiyordu.
Bay Peterman, beni ağırladığınız için sağ olun. Ben...
Eviniz hayal ettiğim gibi değilmiş.
Yatacak bir yer işte.
Evet, hayatınızın hangi bölümüyle başlamak istersiniz?
Yabancı entrikalar mı? Egzotik aşklar mı?
Hepsini katalogda işledik, bıktıracak kadar hem de.
Hayır, bu kitabın günlük hayatımla ilgili olmasını istiyorum.
Lanet olsun, tekrar kanalları değiştirmişler,
tam da sonunda ezberlemişken.
-Bay Peterman, yavaştan... -İki, CBS.
-Başlasak mı? -Üç...
Bu ne, bilmiyorum.
Ön izleme kanalım nerede?
Kusura bakmayın ama ben... Bundan bütün bir kitap çıkar mı, bilmiyorum.
Eminim ki bir şeyler buluruz.
Kendimize bir pasta söylesek nasıl olur?
Lorenzo's sever misin?
Bir arkadaşım az kalsın orada Van Buren Çetesi tarafından dövülüyordu.
-Öyle mi? -Evet.
Onu kurtaran tek şey,
yanlışlıkla gizli çete işaretlerini göstermesi oldu.
Bu çok heyecanlıymış.
-Evet. -Bunu kitaba koyalım.
Bu sizin başınıza gelmedi ki.
Arkadaşına parasını veririz ve sonra bir Peterman olur.
Yok, bunu yapabileceğinizi sanmam.
Lanet olsun, çiçek gıdası almayı unuttum yine.
Bahse varım bir yerde kuponu vardır.
Arkadaşımla konuşsam iyi olur.
RESTORAN
Bu dün giydiğin kıyafet mi?
Hayır, bu yepyeni. Beğendin mi?
Aslında, evet.
Bekle bir saniye. Bu yere düşen çatal mı?
Yere düşen çatalı mı kullanıyorsun?
Hayır, Jerry. Garson başka bir tane verdi.
Tamam o zaman.
Bir sorun mu var?
Hayır, kesinlikle yok.
Sen muhteşemsin.
-Selam çocuklar. -Selam.
Kramer, George, tanıştırayım Ellen.
Bayanlar ve baylar, sizi ilk Susan Ross bursiyeriyle
tanıştırmaktan onur duyarım.
Bu Steven Koren.
Not ortalaması sağlam bir 2,0.
Eğrinin tam da özlü kısmından.
Ne gösteriş meraklısı ne de geri kalıyor.
George, bu burs için gerekli vasıfların
çoğunlukla akademik olması gerekiyor.
Standart sınavların ne kadar kusurlu, önyargılı olduğunun hepimiz farkındayız.
Bunlar standart sınavlar değil, onun notları.
Ayrıca Steven Koren en büyük tutkuya sahip.
O, bir...
Mimar olmak istiyor.
Doğru mu?
Belki de gözümü daha yukarılara dikebilirim.
Steven, hiçbir şey mimardan üstün değildir.
Sanırım ben şehir planlamacısı olmak isterim.
Bir şehri tasarlamak varken neden kendimi bir binayla kısıtlıyorum?
-İyi bir nokta. -Hayır, değil.
Mimar, sanat okulunu bırakan, eğimli bir
masası ve büyük bir cetveli olanlara denmez mi zaten?
Ona T cetveli denir.
Öğrenci birliğimdeki en salak adam dişçilik okulunu bitiremediği için
bir mimar oldu.
-Tebrikler genç adam. -Sağ olun.
Susan, yaptığın şeyle gurur duyardı.
Teşekkürler.
Onu işaretleri yaptılar
çünkü sekizinci başkan Van Buren en saygı duydukları adamdı.
Kramer, dostum, bu harikulade bir hikaye.
Beğendiysen, bende daha çok var.
Ne arıyorsun?
Aşk? Komedi? Macera?
Erotik?
Hayır Kramer. Ben...
Hepsi için ne kadar istersin?
-Bütün hayatım mı? -Fiyatını söyle ahbap.
1,500 dolar.
-Yarısını veririm. -Tamamdır.
Kramer, dostum, Elaine emrine amadedir.
Pekala.
Ben...
Akşamları çalışmayı severim.
Şu aptal Bob Sacamano hikayesini anlatır mısın artık?
Telefonda Bob'la konuşuyordum
ve tam o an fark ettim ki o pantolonu iade etmem gerekiyordu.
Mağazaya doğru yola çıktım.
Bob Sacamano'ya ne oldu?
Hiçbir şey. Onun hikayedeki yeri bitti.
Neyse, metroyu bekliyordum. Gelmedi.
-Tünelden yürüyerek gitmeye karar verdim. -Pekala. Bak, bu da bir şey.
Saatin kaç olduğunu unutmuşum.
-Ama bir baktım ki... -Bir tren sana doğru mu geliyor?
Hayır, kayıp çamura düştüm
ve iade etmeye götürdüğüm pantolonu berbat ettim.
Anlamıyorum. Sen...
İade etmeye götürdüğün pantolonu mu giyiyordun?
Sanırım öyleydi.
Geri dönerken ne giyecektin?
Elaine, sen beni dinliyor musun? Oraya gidemedim bile.
-Tamam. Sonraki hikaye. -Bence bir gün için bu kadarı yeter.
-Evet, bunlara kafa yor. -Evet, yorarım.
Dinle. Bu arada, maddi yükselişimin şerefine
bu gece bir davet veriyorum.
Teşekkürler. Planlarım var.
Kayda almak için orada olmalısın.
Ahmak arkadaşlarınla mı toplanıyorsunuz?
-Not almamı mı istiyorsun? -Evet ama 21:00'den sonra gel.
İnsanlara biraz gevşeme şansı ver.
Sadece şehir planlamacısı olmak istediği için mi burs vermiyorsun?
İhanete uğradım.
O benim için bir oğul gibiydi.
Bir insanın ezebileceği bir insan varsa o da kendi kanı ve canıdır.
Benim babamın ve ondan önce de babasının yaptığı gibi.
Belki hayırseverlik senin alanın değildir.
Alo? Selam Ellen. Oteli aradım. Hafta sonu için hazırız.
-Hafta sonunu Ellen'la mı geçiriyorsun? -Vermont.
Eğer istersek fazladan birkaç gün kalabilirmişiz.
Güzel bir pansiyonda dört gün.
Sabırsızlanıyorum. Hoşça kal.
Ne?
Ne oluyor?
-Sen mi başlamak istersin? -Yok, sen başla.
Düşüncelerimi toplamam lazım.
Jerry, bu Ellen olayı...
yeterince uzadı.
-Ne? -Jerry, o bir ezik.
-Bu da nereden çıktı? O harika biri. -Bunu neden yapıyorsun?
Kariyerin yüzünden mi? İşler düzelecek.
Kariyerimde bir sorun yok.
Onun için Bloomingdale'in yönetici eğitimi programını beğeniyorum.
Bunu şimdi konuşmayacağımızı sanıyordum.
Bence düşünmesi gereken bir şey.
Tabii düşünmesi gerekir. Ama şimdi değil.
-Bu sorunların hepsi birbiriyle ilişkili. -Pekala. Pardon.
-Bunların hiçbirine kanmıyorum. -Peki, ne diyorsun?
Haksız mıyız? Sen hariç herkes?
Bu, Twilight Zone gibi, adam uyandığında aynıdır
ve diğer herkes farklıdır.
-Hangi bölümü? -Hepsi öyleydi.
Neden bursumu aldınız Bay Costanza?
Steven, ben...
Bunlar yeni arkadaşlarım, Van Buren Çetesi.
O kadar hayal kırıklığına uğradı ki bize katılmak zorunda kaldı.
Güzel.
Bir şehir planlamacısı olabilmek için bursumu geri istiyorum.
Mimara ne dersin Steven?
Şehir planlamacısı.
-Muhteşem parti K-adam. -Evet, o konuda haklısın.
Elaine, eti dene, gerçek kavurma sosu.
Gerçek kavurma sosu!
Not ederim.
-Tabii. -Hey Kramer.
-Evet. -Ramirez pantolon hikayeni hiç duymamış.
Tamam!
Telefonda Bob Sacamano vardı.
-Birden fark ettim ki... -Hey Kramer.
O hikayeyi anlatamazsın artık. Peterman'a ait.
-Nasıl yani? -Feragatin altına imza attın.
-Öyle mi? -O çamurda oturdu, sen değil.
-Ama oturdum. -Oturmadın.
Hiçbir zaman çamurda oturmadın.
Tamamen kirlenmiştim.
-Hiçbir zaman yaşanmadı. Anladın mı? -Hadi ama.
-Pekala. Evet. -Hikayeyi bitir.
İşte... Ben, pantolon... O...
Pantolon üstüme oldu ve ben de iade etmemeye karar verdim.
-Geç oluyor. Gitmeliyiz. -Tamam.
Şimdi mi gidiyorsunuz?
Hey. Hadi...
Ben...
Kramer, Kramer. Van Buren Çetesi'yle başım fena halde dertte.
Sert çocuklardır.
Evet, onlarla anlaşabildiğini duydum. Ne yaptın?
Hiçbir şey.
Yok, kesinlikle hikayem falan yok, ima ettiğin şey buysa.
Bana ne yapacaklar biliyor musun?
Yani, bilirsin, benden duymuş olma ama
Van Buren Çetesi kendilerinden olana karışmaz.
Eski bir üye gibi mi?
Bu Kramer hikayeleri işe yaramaz.
Yani bazıları hikaye bile değil.
Bak, bu dairesindeki eşyaların bir listesi.
Mini fırınım orada mı?
Bunları nasıl bir kitap haline getireceğim?
Şekillendir işte, değiştir. Sen bir yazarsın.
Evet.
Ben bir yazarım.
İlginç hale getir.
İlginç.
Tabii ya.
İnsanlar ilginç yazılara bayılırlar.
Havaalanına gitmem lazım. Ailemi alacağım.
-Ne? Daha yeni burada değiller miydi? -Ellen'la tanışmaları için çağırdım.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Ne düşündüklerini bilmem lazım.
Belki sonra birlikte yemek yeriz.
Sanmıyorum. Onları bu gece geri göndermeye çalışacağım.
Selam. Ayak şişlerimden bahsetmiş miydim?
Bu hikayeye bayılacaksınız.
Soğuk sandviç malzemelerimi yanımdaki koltuğa koyuyordum
ama onları doldururken ayak banyoma düşüp duruyorlardı.
Kramer, bu berbat. Bunu dinlemek istemiyoruz.
Lanet olsun!
Ne?
Newman'dan birkaç ayak şişi hikayesi satın aldım ama hepsi iğrenç.
-Ne kadar para ödedin? -Sekiz dolar.
Sanırım kazıklanıyorum.
Newman!
İlk bölüm hakkında sevmediğiniz ne var?
Güzel başladı.
Pantolon iade ediyorum.
Herkesin yaşayabileceği bir sorun.
Bir tren tünelinden yola koyuluyorum.
İşte tam burada hikaye sevimsiz bir hal alıyor.
Hayır, orada ilginç hale geliyor.
Anlamıyor musunuz? Tren size doğru geliyor,
bir yan tünele giriyorsunuz
ve bir grup yeraltı tünel sakinlerine rastlıyorsunuz.
Çok klişe ve bariz gibi geliyor. İlginç bir yazı değil.
Evet, biliyorum.
Peki ya trenden kaçmak yerine...
Bilmem ki. Kayıp çamura düşseniz...
ve pantolonu berbat etseniz?
Tam da iade etmeye götürdüğüm pantolon.
Mükemmel ironi. Elaine, bu ilginç bir yazı olur!
Cosmo Kramer, dördüncü hatta.
-Ben Peterman. -Bay Peterson.
Hikayelerimi bana satmanız lazım.
Bir şey bilmek ister misin? Artık onlara ihtiyacım yok.
Hayır, hayır, neden referans olarak elimizde tutmuyoruz?
Saçmalık.
Hikayelerimi uydurmak için Benes'in muhteşem yaratıcı zihni var.
Masallarını geri al, seni berduş.
Al işte Elaine. Git de yarat.
Ve bu arada, romantik kaçamaklarımla ilgili bölüme gelince,
kendini de dahil etmekten çekinme.
Selam, Van Buren Çetesi.
Evet, Bay Costanza, bursum geri geldi mi?
Beyler, sakin.
Kendinizden birini dövmek istemezsiniz.
Öyle mi?
O zaman neden bize işareti göstermiyorsun?
Tabii.
İşaret.
İşaret o değil.
Ben çetedeyken öyleydi!
Pekala, gerçekten bizden biriysen...
şuradan geçen ilk kişinin cüzdanını aldığını görelim.
Seve seve.
Üniversiteden sonra Sorbonne'da master yaptım.
Sorbonne. O okul Paris'te.
Jerry, park saatinin süresi dolmak üzere. Kalkma. Bende bozukluk var.
-E, ne düşünüyorsunuz? -Jerry, muhteşem biri.
Biliyordum. Deli değilim.
Çok tatlı biri.
Vücudu da güzelmiş.
Ve zeki, bir bilgisayar gibi.
Çok kişilikli biri. Ama ne düşündüğümüzün bir önemi yok.
Sen hoşlanıyor musun?
Artık o kadar da emin değilim.
O çıktığın Amber adlı berbat kızdan on kat daha iyi.
Evet, Amber. Vegas'tan döndü mü acaba.
Pekala, daha fazla oyalamak yok.
Sıradaki kişi, yoksa işin biter.
Pekala.
-Seinfeldler. -Selam George.
Yardımınız lazım. Cüzdanını ver.
-Sonra geri vereceğim. -Ailen nasıl?
Yeni koltuk seçmeye çalışıyorlar. Bilmek istemezsiniz.
Cüzdanını ver yoksa bağırsaklarınızı bu sokağa dökerim!
Ne dedin sen?
Hadi, acele et ihtiyar! Ben bir hayvanım!
Çok kaba davranıyorsun. Hadi Morty.
-Lütfen, lütfen. Beni vuracaklar. -Ne?
George Costanza, derdin ne senin?
Ailene selamlarımızı ilet.
Alt yazı çevirmeni: Burak Gani Öztürk