(ไซน์เฟลด์)
- ประธานาธิบดีคนสุดท้ายที่มีเครา - นิกสัน
- ไม่ ฉันหมายถึงเคราหนาของจริง - ของเขาก็หนา
ไม่ ฉันหมายถึงเครายาวเต็มที่ เหมือนยาอมแก้ไอพี่น้องสมิท
ฟอล์คมอร์
- ใครนะ - อาร์ทิมิส เอ็น. ฟอล์คมอร์
- นายมั่วขึ้นมาใช่มั้ย - ใช่
- แต่ฟังดูเหมือนชื่อประธานาธิบดีใช่มั้ยล่ะ - ใช่
ทำไมประธานาธิบดีพวกนี้มีชื่อเสื่อมเสีย
วู้ดโรว์ โกรเวอร์ มิลลาร์ด
ประธานาธิบดีจะดึงดูดชื่อเสื่อมเสีย
ความทะเยอทะยาน ขึ้นอยู่กับความไม่มั่นคงส่วนบุคคล
คือการชดเชยของเพศชายแบบคลาสสิก
นายใส่รองเท้าเสริมส้นหรือเปล่า
แท็กซี่
ตอนนี้พวกเขามีนาฬิกาที่คุณบันทึกอายุ
และปัจจัยเสี่ยงทั้งหมดลงไป
แล้วมันจะนับถอยหลัง ว่าคุณมีชีวิตเหลืออยู่อีกนานแค่ไหน
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือตอนไหน คุณอยู่บนเตียงอาการร่อแร่
พวกเขากำลังปั๊มหัวใจคุณ แล้วคุณก็นับ "สิบ เก้า แปด...
ผมบอกแล้วว่าของนี่มันดี"
- ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่เป็นเดตแรกของเรา - ผมรู้ ของหวานมั้ย
ฉันคิดว่าฉันต้องได้เค้กสักชิ้น
- ทำไมล่ะครับ - วันนี้วันเกิดฉัน
อะไรนะ วันนี้เหรอ
- จริงเหรอครับ - จริงคะ
เธอออกไปเดตกับนายครั้งแรก และมันเป็นวันเกิดเธองั้นเหรอ
ใช่ และเธอเป็นคนเลือกวัน
เธอขาดความสามารถ...
ในการเข้าสังคมหรือเปล่า
เปล่า เธอเยี่ยมมาก
เธอมีเสน่ห์และสนุกสนาน
บางทีเธออาจตัดสินใจฉลองวันเกิดเธอ ในวันจันทร์หลังวันสุดสัปดาห์
เธอไม่ใช่ลินคอล์น
ไง
มีใครอยากกินพิซซ่าร้านลอเรนโซ่มั้ย
- ฉันขอผ่าน - จริงเหรอ
นี่ จอร์จ พิซซ่ามั้ย
ไม่ได้ ฉันต้องไปที่มูลนิธิ
ฉันจะไปสัมภาษณ์นักเรียนมัธยม สำหรับทุนซูซาน รอสส์
มันเคยกวนใจนายบ้างมั้ยที่องค์กรนี้...
- ไม่ - ค้นหาไปทั่วทุกที่...
- ไม่ - ที่จะให้เงินพวกนี้...
- ไม่ - กับแทบทุกคน...
ตราบเท่าที่พวกเขาไม่ใช่นาย
ฉันโอเคกับเรื่องนั้น
ฉันโอเค
แล้วผมก็ได้คะแนน การทดสอบภาษาอังกฤษ 740 คะแนน
ตอบให้เร็ว สัตว์โปรดของคุณคืออะไร
ไม่รู้สิ กบมั้งครับ
กบเนี่ยนะ
- คือผม... - กบคือคำตอบที่ผิด
ฉันเห็นตรงนี้ว่าเธอเล่นพิณ
บอกฉันหน่อยว่าทำไมพวกเขาต้องเอียงมัน
พวกเขาสร้างให้มันเป็นมุมฉากไม่ได้เหรอ
ช่วยเรื่องความยุ่งยากได้เยอะ
พิณสมัยใหม่ได้รับการขัดเกลามามากกว่าพันปี...
- ย้อนไป... - ใช่ๆ เราจะแจ้งให้เธอทราบ
ฉันเห็นว่าเธอได้จีพีเอ 4,0
คุณชอบใช่มั้ยล่ะครับ
สตีเว่น ฉันเห็นว่าเธอเป็นประธานชมรมหมากรุก
เป็นแชมป์รัฐครับ
ใครคือนักเล่นหมากรุกคนโปรดของเธอ
แนสเตอร์คอฟ
ใช่
แนสเตอร์คอฟ
เขามาจากประเทศไหนนะ
ผมไม่รู้
ผมมั่วมันขึ้นมาน่ะ
ผมคงไม่มีวันได้ทุนแน่ๆ
เธอจะบอกฉันทำไม
เธอเกือบหลอกฉันได้แล้วเชียว
เร็วเข้า นั่งลงสิ
โตขึ้นเธออยากทำอะไร
ผมบอกทุกคนมาตลอดว่าอยากเป็นสถาปนิก
ฟังนี่นะ ในที่สุดคุณปีเตอร์แมน ก็ให้ฉันทำงานเขียนจริงๆ
เขาได้ข้อเสนอ ให้เขียนหนังสืออัตชีวประวัติของเขา
เขาจะให้ฉันเขียนมันในนามของเขา
เยี่ยมเลย พอมันวางขาย ผมจะต้องหาใครสักคนมาอ่านในนามของผม
- ไง - ไง
- ฉันอยู่ที่ร้านลอเรนโซ่...
กำลังกินพิซซ่าที่บาร์บริการตัวเอง
กระเทียมและอื่นๆ
ตอนฉันมองเห็นผู้ชายคนนี้เหนือกล่องพิซซ่า มองฉันด้วยสายตาแปลกๆ
ฉันเลยทำตาเหล่ใส่เขา
และฉันสังเกตว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
ฉันกำลังเจอกับพวกเด็กแวน บิวเรน
- พวกเด็กแวน บิวเรน - ใช่
นั่นแก๊งข้างถนนที่ตั้งชื่อตาม ประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรนใช่มั้ย
ใช่เลย และพวกนั้นร้ายกาจพอๆ กับเขาเลย
ฉันเลยเดินไปที่ประตู รู้มั้ย
พวกเขาขวางมันไว้
ฉันเลยพุ่งไปที่ห้องน้ำ ฉันจับลูกบิดประตู
ไม่ว่าง
แล้วพวกเขาก็ดันฉันไปติด แผนที่ประเทศอิตาลีรูปการ์ตูน
แล้วจู่ๆ พวกเขาก็หยุด
อะไร เกิดอะไรขึ้น
เพราะฉันยังถือขวดกระเทียมอยู่ แบบนี้...
ฉันโชว์ให้เห็นแค่แปดนิ้ว
- แล้วนั่นแปลว่าอะไร - นั่นเป็นสัญลักษณ์ลับของพวกเขา
แวน บิวเรน เขาเป็นประธานาธิบดีคนที่แปด
พวกเขาคิดว่าฉันเป็นอดีตเด็กแวนบี
- พิซซ่าเป็นไงบ้าง - เลี่ยนไปนิด
เจอร์รี่ รอแป๊บนึงได้มั้ย ฉันอยากเช็คข้อความน่ะ
เมลิสซ่า คิม
- เอลเลน - ไง ฉันอยากให้พวกเธอพบกับเจอร์รี่
เราได้ยินเรื่องคุณเยอะเลย
น่ารักมากที่คุณพาเธอออกมาเที่ยว
ใช่ คุณไม่รู้หรอกว่าเธอต้องการมันมากแค่ไหน
- เธอกำลังทำใจจากการเลิกแบบไม่ดีงั้นเหรอ - เปล่า
แล้วเจอกันค่ะ
- ได้ข้อความมั้ย - ค่ะ ไม่มีใครโทรมา
(ร้านอาหาร)
พวกเธอทำเหมือนการออกเดตกับเธอ เป็นงานการกุศลอย่างงั้นล่ะ
งั้นเธอก็เป็นไอ้ขี้แพ้ของกลุ่ม
ทุกกลุ่มมีใครบางคนที่ทุกคนล้อเลียน
เหมือนที่เราทำกับเอเลน
ไม่มีทางที่เอลเลนจะเป็นไอ้ขี้แพ้ของกลุ่มนั้น
นายกำลังมองลึกลงไป ในตัวตนที่แท้จริงที่อยู่ข้างใต้หรือเปล่า
เปล่า ฉันมองผิวเผินที่สุดเท่าที่ฉันทำได้
- งั้นก็ปล่อยไว้งั้นแหละ - ใช่
- ฉันเจอคนที่จะได้ทุนแล้ว - งั้นเหรอ
ฉันกำลังสัมภาษณ์ เด็กน้อยน่ารำคาญที่เก่งเกินไปพวกนี้อยู่...
แล้วในที่สุดเด็กคนนี้ก็เดินเข้ามา สตีเว่น คอเรน คนธรรมดา
ชอบกีฬา ดูทีวี
- เขาฉลาดมั้ย - เขาอ่านหนังสือเป็นนะ
และเขายังรู้ด้วยว่า การอ่านหนังสือจบเล่มไม่ได้พิสูจน์อะไร
แต่ฟังนี่นะ
เขาชอบสถาปัตยกรรม
นี่ เหมือนที่นายแกล้งทำเป็นชอบเลย
ใช่ ด้วยคำแนะนำนิดหน่อย...
สตีเว่น คอเรนจะเป็นทุกอย่าง ที่ฉันอ้างว่าเป็น เพียงแต่เป็นเรื่องจริง
นั่นคือความฝันของฉัน เจอร์รี่
เมื่อคืนฉันฝันว่าแฮมเบอร์เกอร์จะกินฉัน
คุณปีเตอร์แมน ขอบคุณที่ให้ฉันแวะมา ฉัน...
บ้านคุณไม่เหมือนที่ฉันจินตนาการไว้เท่าไหร่
มันเป็นที่เอาไว้นอนแค่นั้น
คุณอยากเริ่มด้วยช่วงไหนของชีวิตคะ
ความสนใจเรื่องต่างประเทศ ความรักต่างแดน
เอเลน เราครอบคลุมเรื่องนั้นหมดแล้ว ในแคตตาล็อกน่าเบื่อ
ไม่ ผมอยากให้หนังสือเล่มนี้ เกี่ยวกับชีวิตประจำวันของผม
บ้าจริง พวกเขาเปลี่ยนช่องเคเบิ้ลอีกแล้ว
ตอนที่ผมจำได้พอดี
- คุณปีเตอร์แมน คุณอยาก... - ช่องสอง ซีบีเอส
- เริ่มเลยมั้ยคะ - ช่องสาม
ผมไม่รู้ว่านั่นคืออะไร
ช่องที่ผมดูก่อนหน้านี้ไปอยู่ไหนแล้ว
ฉันต้องบอกคุณ คุณปีเตอร์แมน...
ฉันไม่รู้ว่าฉันเขียนหนังสือได้จบเล่มหรือเปล่า
ผมแน่ใจว่าเราจะคิดอะไรออกเอง
คุณจะว่าไงถ้าคุณกับผมสั่งพายมากินกัน
คุณชอบร้านลอเรนโซ่มั้ย
เพื่อนของฉันเกือบถูกเด็กแวน บิวเรนซ้อมที่นั่น
- ไม่จริงน่า - ค่ะ
สิ่งเดียวที่ช่วยเขาไว้คือ...
เขาบังเอิญแสดงสัญลักษณ์ลับของแก๊ง ให้พวกเขาเห็น
- นั่นน่าสนใจทีเดียว - ใช่
ใส่เรื่องนั้นลงไปในหนังสือเถอะ
แต่นั่นไม่ได้เกิดขึ้นกับคุณ
งั้นเราจ่ายเงินให้เพื่อนคุณ แล้วมันก็จะกลายเป็นปีเตอร์แมน
ไม่ ฉันว่าคุณทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ
ให้ตายสิ ผมลืมซื้อปุ๋ยต้นไม้อีกแล้ว
พนันเลยว่าผมมีคูปองสำหรับซื้อมันอยู่
รู้มั้ยคะ ฉันน่าจะคุยกับเพื่อนฉันดีกว่า
(ร้านอาหาร)
นั่นใช่ชุดเดียวกับที่คุณใส่เมื่อวานหรือเปล่า
ไม่ค่ะ นี่เพิ่งซื้อใหม่ คุณชอบมั้ยล่ะ
ที่จริงก็ชอบนะ
เดี๋ยวนะ นั่นใช่ส้อมที่ตกพื้นหรือเปล่า
คุณจะใช้ส้อมที่ตกพื้นแล้วงั้นเหรอ
เปล่า เจอร์รี่ พนักงานเสิร์ฟเอาอีกอันมาให้ฉัน
งั้นก็ไม่เป็นไร
มีอะไรหรือเปล่า เจอร์รี่
เปล่า ไม่มีอะไรเลย
คุณวิเศษมาก
- ไง พวก - ไง
เครเมอร์ จอร์จ นี่เอลเลน
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ผมยินดีที่จะแนะนำให้คุณรู้จัก...
กับนักเรียนทุนซูซาน รอสส์คนแรก
นี่คือสตีเว่น คอเรน
จีพีเอของเขาคือ 2,0
ตรงกลางกราฟรูปโค้งพอดี
ไม่อวดเก่ง ไม่ต่ำกว่ามาตรฐาน
จอร์จ คุณสมบัติสำหรับทุนนี้...
ควรจะเป็นด้านวิชาการเป็นส่วนใหญ่
ผมแน่ใจว่าเราทุกคนรู้ถึงข้อบกพร่อง และอคติของแบบทดสอบมาตรฐาน
นี่ไม่ใช่แบบทดสอบมาตรฐาน นี่คือเกรดของเขา
อีกอย่างสตีเว่น คอเรน มีความทะเยอทะยานสูงที่สุด
เขาอยากเป็น...
สถาปนิก
ใช่มั้ย
ที่จริงผมน่าจะตั้งเป้าสูงกว่านั้นได้อีกหน่อย
สตีเว่น ไม่มีอะไรสูงกว่าสถาปนิกอีกแล้ว
ผมคิดว่าที่จริงผมอยากเป็นนักวางผังเมือง
ทำไมถึงจำกัดตัวเองอยู่กับตึกเดียว เมื่อผมออกแบบทั้งเมืองได้
- นั่นมีเหตุผลนะ - ไม่หรอก
สถาปนิกก็แค่คนไม่จบโรงเรียนศิลปะ...
ที่มีโต๊ะเอียงกับไม้บรรทัดอันใหญ่ไม่ใช่เหรอ
มันเรียกว่าไม้ฉากรูปตัวที
นี่ คนโง่ที่สุดในหมู่พี่น้องฉันกลายเป็นสถาปนิก
หลังเขาสอบโรงเรียนหมอฟันไม่ผ่าน
ยินดีด้วย หนุ่มน้อย
ซูซานจะภูมิใจกับสิ่งที่เธอทำอยู่
ขอบคุณครับ
และพวกเขาใช้มันเป็นสัญลักษณ์ เพราะแวน บิวเรน ประธานาธิบดีคนที่แปด
เป็นผู้ชายที่พวกเขาชื่นชมที่สุด
สหายเครเมอร์ นั่นเป็นเรื่องที่เยี่ยมมาก
นี่ ถ้าคุณชอบเรื่องนั้น ผมยังมีอีก
คุณกำลังมองหาอะไร
เรื่องรัก เรื่องตลก เรื่องผจญภัย
เรื่องอีโรติก
ไม่ เครเมอร์ ฉันไม่คิดว่า...
คุณจะคิดเท่าไหร่สำหรับทั้งหมดนั่น
- ทั้งชีวิตผมน่ะเหรอ - บอกราคามาเลย
1,500 ดอลลาร์
- ผมจะให้ครึ่งนึง - ตกลง
สหายเครเมอร์ คุณนัดเอเลนได้ตามที่คุณต้องการเลย
โอเค
คือผม...
ผมชอบทำงานตอนเย็น
คุณช่วยเล่าเรื่องงี่เง่า ของบ๊อบ ซาคามาโนต่อได้มั้ย
ผมคุยโทรศัพท์อยู่กับบ๊อบแล้วผมก็รู้ทันที...
ว่าผมต้องคืนกางเกงตัวนี้ ผมเลยออกไปที่ร้าน
เกิดอะไรขึ้นกับบ๊อบ ซาคามาโน
ไม่มีอะไรเลย ส่วนของเขาในเรื่องจบแล้ว
ผมกำลังรอรถไฟใต้ดินอยู่ มันไม่มา
ผมตัดสินใจเดินผ่านอุโมงค์
ได้เรื่องแล้ว
ผมไม่รู้ว่าผมลืมเวลาหรืออะไร
- พอผมรู้ตัวอีกที... - รถไฟตรงเข้ามาหาคุณใช่มั้ย
เปล่า ผมลื่นตกลงไปในโคลน
ทำกางเกงที่ผมกำลังจะเอาไปคืนเปื้อนหมด
ฉันไม่เข้าใจ
คุณใส่กางเกงตัวที่จะเอาไปคืนงั้นเหรอ
คิดว่านะ
แล้วคุณจะใส่อะไรกลับล่ะ
เอเลน คุณฟังอยู่หรือเปล่า
ผมยังเล่าไม่ถึงตอนนั้นเลย
- โอเค เรื่องต่อไป - ฉันว่าวันนี้ฉันพอแล้ว
- ใช่ ไปทบทวนดูนะ - ฉันจะทบทวนดู
นี่ ฟังนะ คืนนี้ผมจะจัดงานพบปะสังสรรค์
เพื่อเป็นเกียรติแก่การเงินที่ดีขึ้นของผม
ขอบใจนะ ฉันมีแผนแล้ว
ใช่ เอเลน คุณน่าจะอยู่ที่นั่นเพื่อเก็บข้อมูล
คุณจะสังสรรค์กับเพื่อนงี่เง่าของคุณ
- คุณอยากให้ฉันไปจดบันทึกงั้นเหรอ - ใช่ แต่ไปหลังสามทุ่มนะ
ให้โอกาสพวกเขาได้ผ่อนคลายก่อน
นายปฏิเสธไม่ให้ทุนเขา เพราะเขาอยากเป็นนักวางผังเมืองงั้นเหรอ
ก็ฉันถูกหักหลัง
เด็กนั่นเป็นเหมือนลูกชายฉัน
ถ้ามีใครสักคนที่นายสามารถควบคุมได้...
มันคือเลือดเนื้อเชื้อไขของนาย
เหมือนพ่อฉัน และพ่อของพ่อของพ่อฉัน
นี่ บางทีองค์กรการกุศลอาจไม่ใช่ทางของนาย
ฮัลโหล ไง เอลเลน ใช่ ผมโทรหาโรงแรม
- เราพร้อมสำหรับสุดสัปดาห์ - จะใช้สุดสัปดาห์กับเอลเลนเหรอ
เวอร์มอนต์
นี่ เราอยู่ต่อได้อีกสองวันถ้าเราต้องการ
สี่วันที่ที่พักพร้อมอาหารเช้าแสนสวย
ผมแทบรอไม่ไหวแล้ว
บ๊ายบาย
อะไรล่ะ
นี่อะไร
- นายอยากเป็นคนเริ่มมั้ย - ไม่ๆ นายเริ่มเลย
ฉันต้องรวบรวมสติ
เจอร์รี่ สถานการณ์เรื่องเอลเลนนี่ ไปไกลมากพอแล้ว
- อะไร - เจอร์รี่ เธอเป็นพวกขี้แพ้
เอาเรื่องพวกนี้มาจากไหนกัน เธอเยี่ยมมาก
นายทำแบบนี้ทำไม เจอร์รี่
เรื่องอาชีพนายหรือเปล่า ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง
อาชีพของฉันไม่ได้มีอะไรผิดปกติ
ฉันยังอยากให้เขาเข้า โปรแกรมอบรมผู้บริหารของบลูมิงเดลอยู่นะ
เราจะไม่คุยเรื่องนั้นตอนนี้
- มันเป็นเรื่องที่เขาควรพิจารณาดู - แน่นอนเขาควร
- แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลา - ฟังนะ ปัญหาพวกนี้มีความเชื่อมโยงกัน
เอาล่ะ ขอโทษที
ฉันจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้
นายจะว่ายังไง จะบอกว่าเราพูดผิดงั้นเหรอ ทุกคนผิดยกเว้นนาย
นี่เหมือนเรื่องทไวไลท์โซนที่ผู้ชายตื่นขึ้นมา
แล้วเขาเหมือนเดิมแต่คนอื่นต่างไป
- ตอนไหน - มันก็เหมือนกันหมดแหละ
ทำไมคุณถึงเอาทุนผมคืน คุณคอสแตนซา
สตีเว่น ฉัน....
นี่เพื่อนใหม่ของผม
เด็กแวน บิวเรน
เขาถูกทำให้ผิดหวัง ก็เลยมาเข้าร่วมกับเรา
- เยี่ยม - ผมอยากได้ทุนผมคืน
ผมจะได้เป็นนักวางผังเมืองได้
แล้วสถาปนิกล่ะ สตีเว่น
นักวางผังเมือง
(คาเฟ่ - บาร์)
- ปาร์ตี้เยี่ยมมาก เค-แมน - ใช่เลย
เอเลน ลองชิมเนื้อสิ เพราะนั่นซอสอูจูสของแท้
ซอสอูจูสของแท้
- ฉันจะจดไว้ - นี่ เครเมอร์
- ว่าไง - รามิเรซไม่เคยฟังเรื่องของนายมาก่อน
โอเค ฉันกำลังคุยโทรศัพท์กับบ๊อบ ซาคามาโนอยู่
- แล้วจู่ๆ ฉันก็รู้ว่าฉัน... - นี่ เครเมอร์ๆ
ตอนนี้คุณเล่าเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว
มันเป็นของปีเตอร์แมน
- คุณหมายความว่าไง - คุณเซ็นสัญญาโอนสิทธิ์แล้ว
- ใช่ - เขานั่งอยู่ในโคลน ไม่ใช่คุณ
- แต่ผมนั่งในโคลนจริงๆ - คุณเปล่า
คุณไม่เคยนั่งอยู่ในโคลน
มันสกปรกไปหมด
- มันไม่เคยเกิดขึ้น คุณเข้าใจมั้ย - เร็วเข้า
- นี่ๆ โอเค ใช่ - เล่าให้จบสิ
ใช่ ฉัน... ใช่ กางเกง... มัน...
มัน... มันใส่พอดีเป๊ะ ฉันเลยตัดสินใจว่าจะไม่คืนมัน
- ดึกแล้ว เราไปดีกว่า - โอเค
นายจะไปแล้วเหรอ
นี่ ไม่เอา...
ฉันไม่ได้...
เครเมอร์ๆ ฉันมีปัญหาใหญ่กับเด็กแวน บิวเรน
พวกเขารับมือยาก
ฉันได้ยินว่านายทำให้พวกเขาชอบได้ นายทำอะไรเหรอ
ไม่ได้ทำอะไรเลยๆ
ไม่ ฉันไม่มีเรื่องราวอะไรเลย ถ้านั่นคือสิ่งที่นายหมายถึง
นายรู้มั้ยว่าพวกนั้นจะทำอะไร
ใช่ นายไม่ได้ยินเรื่องนี้จากฉันนะ
แต่เด็กแวน บิวเรน พวกเขาไม่เคยมีเรื่องกับพวกเดียวกัน
นายหมายถึงอดีตสมาชิกน่ะเหรอ
เรื่องของเครเมอร์พวกนี้ใช้ไม่ได้
บางเรื่องก็ไม่ใช่เรื่องด้วยซ้ำ
ดูสิ นี่คือรายชื่อของในอพาร์ตเมนต์ของเขา
มีเตาปิ้งขนมปังของผมในนั้นมั้ย
ฉันจะเปลี่ยนพวกนี้เป็นหนังสือได้ยังไงกัน
แค่ปรับรูปแบบและเปลี่ยนมัน คุณเป็นนักเขียน
ใช่
ฉันเป็นนักเขียน
ทำให้มันน่าสนใจ
น่าสนใจ
ใช่สิ
ผู้คนรักงานเขียนที่น่าสนใจ
ผมต้องไปสนามบินแล้ว ผมจะไปรับพ่อแม่ผม
อะไร พวกเขาเพิ่งมาที่นี่ไม่ใช่เหรอ
ใช่ ผมให้พวกเขาบินมาพบเอลเลน
ผมไม่รู้จะทำยังไง
- ผมต้องดูว่าพวกเขาคิดยังไงกับเธอ - เรากินมื้อค่ำกันทีหลังได้
ผมไม่คิดว่างั้น ผมพยายามจะให้พวกเขาบินกลับคืนนี้
ไง ผมเล่าเรื่องตาปลาให้คุณฟังหรือยัง
คุณจะต้องรักเรื่องนี้
ผมเรียงโคลด์คัทบนโซฟาข้างตัวผม
แต่ขณะที่ผมเรียงอยู่ มันก็เอาแต่หล่นลงไปในอ่างแช่เท้า
เครเมอร์ นี่มันแย่มาก
เราไม่อยากฟังเรื่องนี้
- บ้าจริง - อะไร
ฉันซื้อเรื่องเกี่ยวกับตาปลาหลายเรื่องจากนิวแมน
แต่ทุกเรื่องมันห่วยแตก
- คุณจ่ายให้เขาเท่าไหร่ - แปดเหรียญ
ฉันว่าฉันโดนโก่งราคา
นิวแมน
คุณไม่ชอบตรงไหนของบทที่หนึ่งเหรอคะ
มันเริ่มต้นได้ดี
ผมกำลังจะคืนกางเกง...
ปัญหาที่ระบุตัวตนได้มากๆ
ผมเดินไปตามอุโมงค์รถไฟ
นั่นเป็นตอนที่เรื่องเปลี่ยนเป็นไม่น่าสนใจที่สุด
ไม่ๆ นั่นเป็นตอนที่มันเริ่มน่าสนใจ
คุณไม่เห็นเหรอ รถไฟกำลังพุ่งเข้าหาคุณ
คุณหลบไปด้านข้างอุโมงค์
และคุณบังเอิญไปเจอ พวกคนที่อาศัยอยู่ในอุโมงค์ใต้ดิน
มันแค่ดูซ้ำซากและเห็นได้ชัดมาก
มันไม่ใช่งานเขียนที่น่าสนใจ
ใช่ๆ ฉันรู้
งั้นถ้าแทนที่จะหลบรถไฟ คุณ...
ไม่รู้สิ คุณลื่นล้มลงไปในโคลน...
แล้วทำกางเกงเปื้อนล่ะ
กางเกงที่ผมกำลังจะเอาไปคืน
นั่นเป็นการประชดที่สมบูรณ์แบบ เอเลน นี่สิงานเขียนที่น่าสนใจ
คอสโม เครเมอร์อยู่ในสายสี่ค่ะ
- ปีเตอร์แมนพูด - คุณปีเตอร์สัน
คุณต้องขายเรื่องของผมคืน
คุณรู้อะไรมั้ย ผมไม่ต้องการมันแล้ว
ไม่ๆ คุณปีเตอร์แมน ทำไมคุณไม่เก็บมันไว้เป็นข้อมูลอ้างอิงล่ะ
ไร้สาระ
ผมมีสมองที่มีจินตนาการสุดวิเศษ ของเบเนสที่จะแต่งเรื่องให้ผม
คุณเอาเรื่องของคุณกลับไปได้เลย ไอ้ขี้ขโมย
เอาเลย เอเลน เดินหน้าสร้างสรรค์ได้เลย
แล้วก็พอคุณไปถึงบท ที่เกี่ยวกับความรักนอกลู่นอกทาง
เอาตัวเองเข้าไปผสมโรงได้ตามสบายนะ
ไง เด็กแวน บี
คุณคอสแตนซา คุณได้ทุนผมคืนมาหรือเปล่า
พรรคพวกๆ ใจเย็น
คงไม่อยากอัดพวกเดียวกันใช่มั้ย
งั้นเหรอ
งั้นทำไมคุณไม่แสดงสัญลักษณ์ให้เราดูล่ะ
ใช่
สัญลักษณ์
นั่นไม่ใช่สัญลักษณ์
มันใช่สมัยที่ฉันอยู่นี่
ก็ได้...
ถ้าคุณเป็นหนึ่งในพวกเราจริง
งั้นมาดูคุณล้วงกระเป๋า จากคนที่กำลังจะเดินผ่านมากัน
ด้วยความยินดี
หลังจบวิทยาลัย ฉันจบปริญญาโทที่ซอร์บอน
ซอร์บอน นั่นอยู่ในปารีส
เจอร์รี่ มิเตอร์จอดรถของคุณกำลังจะหมดเวลา
ไม่ต้องลุกหรอก ฉันมีเศษเหรียญ
- คิดว่าไงครับ - เจอร์รี่ เธอวิเศษมาก
ผมว่าแล้ว ผมไม่ได้บ้า
เธอน่ารักมาก
และเธอรูปร่างดี
และฉลาดเหมือนคอมพิวเตอร์
และมีบุคลิกภาพดีมาก แต่มันไม่สำคัญว่าเราคิดยังไง
ลูกชอบเธอมั้ย
ตอนนี้ผมไม่แน่ใจเท่าไหร่
เธอดีกว่ายัยสาวแอมเบอร์ที่ลูกคบด้วยเป็นสิบเท่า
ใช่ แอมเบอร์ ผมสงสัยว่าเธอกลับมาจากเวกัสหรือยัง
เอาล่ะ ไม่มีการถ่วงเวลาแล้ว
คนถัดไปหรือนายเสร็จแน่
ก็ได้ๆ
- ครอบครัวไซน์เฟลด์ - ไง จอร์จ
คุณต้องช่วยผม
ส่งกระเป๋าเงินมา ผมจะคืนให้คุณทีหลัง
คุณเป็นไงบ้าง
พยายามเลือกโซฟาตัวใหม่อยู่ คุณไม่อยากรู้หรอก
ส่งกระเป๋าเงินคุณมา ไม่งั้นผมจะกระซวกไส้คุณออกมากองบนถนน
คุณพูดว่าอะไรนะ
เร็วเข้าสิ ตาแก่
ฉันคือสัตว์ร้าย
คุณหยาบคายมาก ไปเถอะ มอร์ตี้
- ได้โปรด พวกเขาจะซ้อมผม - อะไรนะ
จอร์จ คอสแตนซา คุณเป็นอะไรไป
ฝากทักทายพ่อแม่ของคุณด้วยนะ
คำบรรยายโดย ปิยรัตน์ กันพะวง