(ไซน์เฟลด์)
- เมื่อกี้ดีนะว่ามั้ย - ค่ะ
งั้นก็...
- ราตรีสวัสดิ์ - ค่ะ ราตรีสวัสดิ์
เจอร์รี่ เราอยู่ได้แค่สี่วัน
ผมผิดหวังนะแต่เราจะใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด
เฮเลน คุณเอายิมเคลื่อนที่ของผมมาหรือเปล่า
เอามาสิ พ่อของลูกซื้อเครื่องออกกำลังกายทางทีวี
เขาใช้มันทุกเช้าตอนตีสี่
แค่วันละ 25 นาที และลูกติดมันเข้ากับลูกบิดประตูที่ไหนก็ได้
ผมคิดว่าไมล์เดินทางของแม่ กำลังจะหมดอายุแล้วซะอีก
เจอร์รี่ ที่จริงเราอยากคุยบางอย่างกับลูก
ในที่สุดผมก็จะมีน้องชายเหรอ
เจอร์รี่ จริงจังหน่อยสิ
ลูกจะว่ายังไงถ้าเราขายรถคาดิลแลค
อะไรนะ รถคาดิลแลคที่ผมซื้อให้น่ะเหรอ
มันดีเกินไปสำหรับเรา เจอร์รี่
โธ่ ไม่เอาน่า พ่อรักรถคันนั้น แล้วระบบนอร์ทสตาร์ล่ะ
พ่อไม่คิดว่าเราจะใช้มันด้วยซ้ำ
แต่มันเป็นของขวัญ ผมอยากให้เก็บมันไว้
เราขายมันไปแล้ว
ทำไมไม่บอกผมก่อนขาย
เราเจอคนซื้อ และเราไม่ได้บินฟรีจนถึงตอนนี้
เราทำได้ แต่เราอยากได้ที่นั่งหลังกำแพง
พระเจ้า
ให้ตายสิ เอมิลี่ทำฉันหมดแรงเลย
- เครเมอร์ - ไม่ๆ ไม่ใช่เรื่องเซ็กส์ เจอร์รี่
ไง ครอบครัวไซน์เฟลด์
- ไงจ๊ะ เครเมอร์ - ไง เครเมอร์
- เรากำลังคุยกันอยู่ - เหรอ เรื่องอะไรล่ะ
เจอร์รี่ไม่พอใจที่เราขายรถคาดิลแลค
- ขายได้เท่าไหร่ล่ะ - แจ็ค คลอมปัสให้เราหกพันดอลลาร์
พ่อขายรถคาดิลแลคของผมให้แจ็ค คลอมปัสเหรอ
เราอยากให้ลูกได้เงิน
- ผมไม่ต้องการเงิน - ลูกพูดอะไร
ลูกจ่ายเช็คเด้งที่ร้านขายของชำ
เพราะเรื่องนี้ใช่มั้ย ผมจ่ายเช็คเด้ง พ่อเลยขายรถคาดิลแลค
อีกอย่างนะ เจอร์รี่ เราอ่านบทความในเดอะซัน- เซ็นทิเนลด้วย
มันบอกว่านักแสดงตลกเดี่ยวไม่เหมือนเดิม
เพราะเดฟแจมพวกนั้น
ใช่ เดฟแจมนั่นมีอิทธิพล
เจอร์รี่ รู้มั้ยแม่ได้ยินเรื่องแสนวิเศษ
เกี่ยวกับโปรแกรม ฝึกอบรมผู้บริหารของบลูมิงเดล
พระเจ้า
นายได้พยายามกับการแสดงตลก อย่างสุดความสามารถแล้ว
ใช่ นายได้ลองดู แต่มันจบแล้ว
ทีนี้เรื่องบลูมิงเดล
นั่นจะเป็นคลื่นลูกต่อไป
(กาแฟคั่วสด)
ขอโทษครับ ขออาราเบียนม็อคค่าจาว่าหนึ่งปอนด์
งั้นคุณก็เข้าใจว่าสิทธิ์ซื้อขายหุ้น ปีเตอร์แมนของฉันจะไปได้สวยแค่ไหนใช่มั้ย
ผมจะไปห้องน้ำ
มันน่าสนใจมาก
ใช่ พอมันเป็นเงินของคุณ มันน่าสนใจ
อาราเบียนม็อคค่าจาว่าครับ
ฉันจ่ายเอง
กาแฟอาราเบียนนั่นเข้มทีเดียว
มันคือพีแอลโอเบลน
ฉันรับกาแฟให้คุณแล้ว
- ให้ผม... - ไม่ ฉันเลี้ยงเอง
ให้ตายสิ โอเค ฟังนะฉันจะสายแล้ว แล้วเจอกัน โอเคมั้ย
- ได้ - บาย
- นายเห็นมั้ยว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น - อะไร
เธอเลี้ยงอาราเบียนม็อคค่าจาว่าฉัน
แล้วนายตีความเรื่องนี้ผิดๆ ยังไง
เธอเยาะเย้ยฉันว่าเธอหาเงินได้มากกว่า
ฉันแน่ใจว่าเธอก็แค่แสดงความมีน้ำใจ ด้วยการซื้อกาแฟให้นาย
ไม่ใช่น้ำใจ เยาะเย้ยฉัน
- นายบ้าไปแล้ว - เยาะเย้ยฉัน
- จอร์จ - เยาะเย้ย
(ร้านอาหาร)
นายจะซื้อรถคืนให้พ่อแม่นายงั้นเหรอ
ฉันจะบินไปฟลอริดาพรุ่งนี้
พ่อแม่นายไม่มีทางให้นายทำแน่
พวกเขาโกหกฉันเรื่องขายรถ ฉันจะโกหกพวกเขาเรื่องซื้อคืน
พวกเขาคิดจะฟาดหัวฉันด้วยเงินหกพันงั้นเหรอ คิดซะใหม่นะ
นายคิดว่าพ่อแม่นายมีเงินแค่ไหน
- ว่าไงนะ - พนันได้ว่าพวกเขามีเงินมากกว่าฉัน
- ไม่เอาน่า พ่อแม่นายมีเงิน - นายคิดงั้นเหรอ
- พวกเขาใช้เงินตอนไหน - ไม่เคย
- ค่าใช้จ่ายของพวกเขาเท่าไหร่ - ไม่มีเลย
- พวกเขาไปพักผ่อนที่ไหน - ไม่ไป
- นายคิดว่าพวกเขามีเท่าไหร่ - หลายแสนดอลลาร์มั้ง
นายจะบอกว่าฉันจะได้รับมรดก 300,000 ดอลลาร์ นายจะบอกแบบนั้นใช่มั้ย
- นายอาจจะไม่ได้เห็นมันเป็นเวลา 20 ปี - ยี่สิบปี นานขนาดนั้นเลยเหรอ
พ่อนายกินเบคอนกับไข่ทุกวันหรือเปล่า
บังเอิญว่าก็ใช่
ประวัติครอบครัวนายเป็นยังไง
- ฉันมีป้าที่ตายตอนเจ็ดขวบ - จริงเหรอ
ป้าเบบี้
เอเลน คุณมีเวลาเดี๋ยวมั้ย
มีค่ะ เครเมอร์ เข้ามาสิ
ผมต้องคุยกับคุณเกี่ยวกับปัญหาเรื่องผู้หญิง
โอเค
หลังผมมีเซ็กส์กับเอมิลี่ ผมไม่อยากให้เธออยู่บนเตียงอีกต่อไป
ใช่ เพราะเธอนอนดิ้นทั้งคืน
- เธอมีอาการขากระตุก - ขากระตุกเหรอ
ขากระตุกน่ะ
งั้น... ผมน่าจะพูดตรงๆ กับเธอใช่มั้ย
บอกเธอว่าหลังมีเซ็กส์ คุณอยากให้เธอออกไปจากเตียงน่ะเหรอ
ผมจะพูดดีๆ ไง
ฉันว่าไม่ดีกว่านะ
นี่ ผมชอบเธอจริงๆ
ผมคิดว่าถ้าผมหาทางออกเรื่องนี้ได้...
ใช่ ฉันต้องพูดตรงๆ กับคุณ เครเมอร์
คุณอาจจะอยู่ห่างไปไม่กี่คืบ...
จากความสัมพันธ์ที่ดี
พูดไม่ดูตัวเองเลยนะ คุณผู้หญิง
เอาล่ะ ออกไป
ออกไป
ฟังนะ ผมต้องลงไปแอตแลนติกซิตี้ ผมจะแสดงที่โรงแรมบอลลี่
ลูกเพิ่งรู้เรื่องวันนี้เหรอ
พวกเขาโดนยกเลิก และพวกเขาเรียกผมกะทันหัน
- ใครยกเลิก - แคร์รอต ท็อป
บอกแล้วไง อาชีพของผมฉลุยอยู่แล้ว
ช่วงนี้ผมคิดถึงเรื่องครอบครัว
เล่าเรื่องป้าเบบี้ให้ผมฟังทีสิ
เธอตายไปแล้ว
ครับ
ทำไมเธอตายตั้งแต่ยังเด็ก
เธอมีปัญหา
อวัยวะภายใน
นั่นเป็นเรื่องปกติในครอบครัวเราหรือเปล่า
ลุงโมของลูกตายตั้งแต่ยังหนุ่ม
ปัญหาอวัยวะภายในเหมือนกัน
เป็นเพราะอารมณ์แบบนั้นทางฝั่งคุณ
พวกเขาตะโกนแล้วก็ตะโกน
แล้ววันนึงพวกเขาก็ตายกันหมด
แล้วฝั่งคุณล่ะ ลูกพี่ลูกน้องคุณ เฮนนี่
เธอป่วยตั้งแต่ตอนผมเจอเธอครั้งแรก
อย่าพูดถึงเฮนนี่เชียวนะ
ผมเดาว่าพ่อแม่คือคนที่โชคดี
จนถึงตอนนี้
แฟรงค์ ถ้าป้าเบบี้ยังมีชีวิตอยู่
เธอจะอายุเท่าไหร่
เธอจะไม่รอดจนถึงวันนี้หรอก
(ร้านอาหาร)
งั้นพูดตรงๆ ก็คือ คุณชอบการมีเซ็กส์...
- ใช่มั้ย - ใช่ เหมือนพายสตรอเบอร์รี่
โอเค แต่คุณมีปัญหาในการแบ่งเตียงนอนกับฉัน
ผมรู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงชอบ
แต่ถ้าผมนอนไม่พอ ผมจะเป็นซอมบี้
- ไม่รู้สิ - โธ่ ไม่เอาน่า
พบกันครึ่งทาง
- คุณไม่ง่ายเลย เครเมอร์ - ผมรู้
(นิวยอร์ก - เดล โบคา วิสตา)
ช่างเป็นเกียรติ ที่คุณมาเยี่ยมโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า
ผมต้องการซื้อรถคาดิลแลคคืน
คุณอยากซื้อมันคืน ทำไม
คุณซ่อนยาเสพติดไว้ในกระโปรงท้ายรถเหรอ
- ล้อเล่นน่ะ - ผมจะให้คุณ 9,000 ดอลลาร์
เก้าพันสำหรับรถคาดิลแลคงั้นเหรอ มันไม่เคยวิ่งเลย
- คุณซื้อมันไปหก - คุณไม่ใช่ผม
- คุณต้องการเท่าไหร่ - ตามคู่มือเคลลีย์บลูบุ๊กราคา 22,000 ดอลลาร์
หนึ่งหมื่นสี่พัน
ตกลง แต่ผมต้องได้ขับมันพรุ่งนี้
เพราะดอริสอยากไปเนเปิลส์
ต้องการปากกามั้ย
ยังใช้ได้อยู่
นี่ เจอร์รี่อยู่ไหน
เขากำลังแสดงที่โรงแรมบอลลี่ในแอตแลนติกซิตี้
โอเค
ใช่ ผมต้องใช้อุปกรณ์ขัดรองเท้า
เขาเอามันไปซ่อนผมตลอด
ครับ โรงแรมบอลลี่ใช่มั้ย ใช่ ต่อห้องเจอร์รี่ ไซน์เฟลด์ครับ
เธอรู้เบอร์เหรอ
ผมเคยมีปัญหา
หมายความว่าไง เขาไม่ได้ลงทะเบียน
- เอส- อี- ไอ- เอ็น- วี... - เอฟ เอฟ- อี- แอล- ดี
เอฟ- อี- แอล- ดี
ผมคิดว่าคุณผิดแล้ว
โอเค ขอให้โชคดีเช่นกัน
- เขาไม่อยู่ที่นั่นเหรอ - ไม่ พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อเขา
คุณใจดีมากเลยที่พาเรามากินมื้อค่ำ จอร์จ
พอๆ กับที่ผมสนุกกับการล้อเล่น...
ไม่มีอะไรทำให้ผมมีความสุขมากไปกว่า...
ใช้จ่ายเงินเพื่อคนที่ผมห่วงใย
- เจอร์รี่อยู่ไหน - เดี๋ยวเขาก็มา
เอเลน ขอบคุณ
ที่ออกเงินค่าอาราเบียนม็อคค่าจาว่า
จอร์จ คุณไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
ฉันเป็นผู้บริหารของบริษัทใหญ่ ฉันเลี้ยงกาแฟคุณได้อยู่แล้ว
- ผู้บริหาร - ค่ะ
- ดูสิ เขากลับมาแล้ว ไง - ไง
ฉันได้ข้อความนาย เลยตรงมาจากแอตแลนติกซิตี้
เครเมอร์โทรหาโรงแรมบอลลี่ ลูกไม่ได้ลงทะเบียน
ผมไม่ได้ใช้ชื่อตัวเองเข้าพัก
ผมลงทะเบียนด้วยชื่อ "สแลปปี้ไวท์"
แม่ พ่อ
ดูซิใครอยู่นี่
สวัสดีครอบครัวไซน์เฟลด์
- แม่มาทำอะไรที่นี่ - เราจะมากินมื้อค่ำหรูหรา
- อะไรนะ - หลังได้คุยกับลูก
เราก็รู้ว่าเราอาจเหลือเวลาไม่มากนัก
เราเลยจะใช้เงินให้หมด
ดูสิ จอร์จ นี่ปิแอร์ คาร์แดง
- เมื่อกี้ดีนะ - ใช่ค่ะ
แล้วเจอกัน
- ฮัลโหล - เจอร์รี่
ผมมีอุบัติเหตุกับรถนิดหน่อย
ผมอยู่ในแอลลิเกเตอร์แอลลีย์
- คุณควรมาที่นี่ - โอเค
นั่นใคร
นั่นโรงแรมโกลเด้นนักเก็ต
อยู่ในแอตแลนติกซิตี้เหมือนกัน
พวกเขาได้ยินเรื่องดีๆ เกี่ยวกับการแสดงของผมที่โรงแรมบอลลี่
พวกเขาอยากให้ผมแสดงคืนนึง
ผมเลยต้องเก็บของแล้วไปอีกครั้ง
นั่นฟังดูไม่เหมือนโรงแรมโกลเด้นนักเก็ต
ฉันกังวลจังค่ะ จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเราต้องให้เงินช่วยเหลือเจอร์รี่
- เราจะต้องกลับไปทำงาน - คุณจะทำงานที่ไหน
บางทีผมน่าจะคุยกับเอเลน
คุณไซน์เฟลด์ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงอยากทำงานที่นี่
ไม่เข้าใจตรงไหน
เรื่องนึงก็คือคุณอาศัยอยู่ในฟลอริดา
ผมสะดวกมากที่จะทำงานนอกบ้าน
ผมมีโทรศัพท์ เรามีร้านคินโคอยู่ใกล้ๆ
ผมคิดว่าเรซูเม่ผมบอกชัดอยู่แล้ว
- เรซูเม่คุณอยู่ไหน - ผมไม่ได้เอามา ไว้ผมจะส่งให้คุณชุดนึง
โอเค คุณไซน์เฟลด์
คุณอยากทำตำแหน่งอะไร
- คุณขายเสื้อผ้าใช่มั้ย - ใช่ค่ะ
ผมเคยขายเสื้อกันฝนในศูนย์เสื้อผ้ามา 38 ปี
- ในปี 1949... - โอเคๆ
คุณเข้ามาพรุ่งนี้ เราจะหาอะไรให้คุณทำ
คุณจะไม่ผิดหวังกับเรื่องนี้ คุณเบเนส
ผมควรเข้ามากี่โมง ผมตื่นตอนตีสี่
ผมมาที่นี่เช้าสุดตีสี่ 25 นาที
เอเลน
อากาศแห้งแบบนี้ บ่มผมซะเหมือนแฮมแบล็กฟอเรส
คุณปีเตอร์แมน
คุณกลับมาแล้ว
คุณแมงดานี่ใคร
ผมคิดว่าวันนี้ผมน่าจะค้างคืน
นั่นน่ารักจัง แต่ที่จริงฉัน...
ฉันคิดว่าฉันชอบให้คุณไปมากกว่า
อะไรนะ
คุณพูดถูก ฉันหลับสนิทขึ้นเยอะเวลาอยู่คนเดียว
- และคุณละเมอตะโกน - งั้นเหรอ
มีผู้ชายคนนึง เขาพยายามเข้ามาในอพาร์ตเมนต์ผมเมื่อคืน
เขาขยับลูกบิดประตูอยู่ 25 นาที
- ไม่เอาน่า อาจจะเป็นลมก็ได้ - ไม่ๆ
ไม่ มันคือโจรย่องเบาใจกล้า
ฟังนะ คุณต้องให้ผมนอนที่นี่
ผมจะอยู่ฝั่งของผม แล้วผมจะเอาถุงเท้าอุดปากไว้
เพราะผมไม่อยากนอนคนเดียว
แต่ฉันอยาก
(นิวยอร์ก - เดล โบคา วิสตา)
ทำไมนานนักล่ะ
ผมอยู่ในนิวยอร์กนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เจ้านี่คืออสูรกายบิฮีมอท
คุณทำอะไรลงไป
ผมก็แค่เปลี่ยนเลนเฉยๆ
ผมเปิดไฟกะพริบ แล้วมันก็ไม่ทำงาน
พอรู้ตัวอีกที ผมก็จมอยู่ใต้น้ำ
ผมบอกเลย เจอร์รี่ ผมโชคดีที่จระเข้พวกนั้นไม่กินผม
คุณนี่โง่จริงๆ
เราต้องเอารถนี้ไปทำความสะอาดให้พ่อแม่ผม
ทำตามที่คุณต้องการเลย รถคุณนี่
รถผมเหรอ คุณขับมันลงหนองน้ำ
มันลงไปในหนองน้ำเอง
อีกอย่าง ผมคิดว่าผมทำปากกาหายด้วย
นั่นเกือบทำให้เรื่องทั้งหมดนี้คุ้มค่า
ทำไมถึงมีรถคาดิลแลคจอดอยู่หน้าบ้านเรา
นั่นรถใหม่ของแม่น่ะ
พ่อซื้อมาเหรอ
มันคือความหรูหรา
พ่อลูกอยากได้รถเบนซ์
แต่แม่จะไม่นั่งรถเยอรมัน
อรุณสวัสดิ์
ให้ตายสิ
เกิดบ้าอะไรที่นี่เนี่ย
ฉันมีปัญหาที่ห้องฉัน
ฉันต้องการเพื่อนตอนกลางคืนเพื่อให้นอนหลับ
จอร์จ แม่ลูก พ่อกับเครเมอร์คุยกัน
- พระเจ้า - จอร์จ
พ่อแม่นายจะใช้เงินเก็บในชุมชนนี้ไม่ได้
มันเป็นเขตค่าเช่าต่ำ ฟลอริดาเป็นที่ที่พวกเขาควรอยู่จริงๆ
ลูกใช้หนึ่งพันดอลลาร์ที่ดิสนีย์เวิล์ดได้
เดี๋ยวนะ พ่อจะย้ายไปฟลอริดาอีกแล้วเหรอ
ต้องเป็นแบบนั้น หรือไม่เราก็อยู่ที่นี่ใกล้ลูก
แล้วนั่งกอดเงินไว้เฉยๆ
ลูกคิดว่าเราควรทำยังไงดี จอร์จี้
ดังนั้นมีผลทันที คุณเบเนสจะกลับไปทำตำแหน่งเดิม
ที่เงินเดือนเดิม และแน่นอนผมจะกลับไปตำแหน่งผม
ทำงานได้ดีมาก เอเลน
จบ
แล้วสิทธิ์ขายหุ้นของฉันล่ะ
ผมไม่คิดว่างั้นนะ
ทีนี้ก็เรื่องธุรกิจ ผมเห็นภาพ...
ผ้าพันคอเนื้อดี
เรานำเข้าผ้าจากโรงงานผ้าไหมของเรา
- ได้ในราคาประมาณ 1,000 ดอลลาร์ต่อม้วน - หนึ่งพันเหรอ
ผมรู้จักคนจีนสองสามคนบนถนนสาย 43 ที่จะให้ราคาครึ่งนึง
มันคือคนอเมริกันเชื้อสายเอเชียค่ะ
อะไรนะ
คุณเป็นใคร
- ไม่ต้องห่วง... - มอร์ตี้ ไซน์เฟลด์
ผมตัดกำมะหยี่กับแฮร์รี่ อัลเปอร์มานาน 40 ปี
โอเค คุณไซน์เฟลด์ นี่ไม่ใช่...
เอเลน คุณจ้างผู้ชายคนนี้เหรอ
เปล่าๆ เขาเป็นเเหมือนเด็กฝึกงานมากกว่า
(ร้านอาหาร)
ถ้าพ่อแม่คุณย้ายไปฟลอริดา คุณก็จน
- แต่มีความสุข - ใช่เลย
แล้วถ้าพวกเขาอยู่ คุณก็รวยแต่....
ใช่เลย
มันค่อนข้างลำบากใจ
นี่ ฉันก็มีเรื่องลำบากใจนิดหน่อย
ไม่ๆ ไม่ๆ
เราจะโฟกัสที่ผม เรายังแก้ไขอะไรไม่ได้เลย
ก็ได้ ง่ายมาก แค่ปล่อยพวกเขาไป ทีนี้ฟังนะ...
คุณหมายความว่าไง พวกเขาจะใช้เงินของผมหมด
โอเค งั้นพวกเขาก็อยู่ ฉันขอถามคำถาม...
คุณช่วยตั้งใจคิดหน่อยได้มั้ย
เจอร์รี่ไปแล้ว คุณน่าจะทำให้ผมอารมณ์ดี เขาทำให้ผมอารมณ์ดี
พูดถึงเจอร์รี่
พ่อเขาทำฉันแทบบ้าที่บริษัทปีเตอร์แมน
รู้มั้ยว่าผมทำอะไร เวลาคนพวกนี้กดดันผมตอนทำงาน
- อะไร - คุณจัดประชุมดึก
- มันจะช่วยอะไร - คนแก่ตื่นตีสี่
ก่อนบ่ายสองครึ่ง พวกเขาก็น็อกแล้ว เรากลับมาคุยเรื่องคุณได้ไงเนี่ย
ฉันต้องไปแล้ว
รู้มั้ยว่าผมไม่ได้อะไรจากการคุยนี้เลย
- ไง แฟรงค์ - ไง
คุณมีสองเตียงในนี้
ใช่แล้ว ของผมอยู่ด้านซ้าย
งั้นคุณก็นอนแยกเตียงกัน
สามสิบปีก่อนเรามีข้อตกลงกัน
วิธีเดียวที่ผมจะได้นอน
จริงเหรอ
เอสเทลมีอาการแขนกระตุก
เป็นที่แขนได้ด้วยเหรอ
คุณแทบไม่อยากเชื่อเลยล่ะ
เจอร์รี่ มันดึกแล้ว
คุณล้างรถแล้ว
คุณโทรศัพท์แล้ว
ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่
ผมใช้บัตรเครดิตจนเต็ม
และผมไม่มีเงินสดสำหรับห้องโรงแรม
- ก็เลย... - คุณคิดจะพักที่นี่ใช่มั้ย
- ก็นะ... - คุณนี่กล้ามาก
คอผมเกือบหักในกับดักอันตรายถึงตายของคุณ
แล้วตอนนี้คุณขอให้ผมช่วยงั้นเหรอ
คุณไม่ชอบมุกตลกเรื่องปากกาเหรอ
ไม่เลย
ผมคิดเรื่องนี้เยอะมาก
และผมต้องพูด
พอๆ กับที่ผมอยากเห็นพ่อกับแม่ใช้ชีวิต...
ในบรรยากาศเขตร้อนที่อบอุ่น
ผมคงจะคิดถึงพ่อกับแม่มาก
ผมเลยตัดสินใจ...
ผมอยากให้พ่อแม่อยู่
มันสายไปแล้ว
เราซื้อคอนโดที่เดล โบคา วิสตาแล้ว
เราจะไปคืนนี้
พ่อบอกว่ามันแล้วแต่ผม
เราแค่ทำตัวเป็นคนดี
คอสโม่ คุณแน่ใจนะว่าจะอยู่ที่นี่คนเดียวได้
แน่ใจ เอมิลี่จะมาค้างคืนนี้
แม่ยอมให้เขาพาผู้หญิงมาค้างเหรอ
เขาไม่ใช่ครอบครัว มันต่างกันตามหลักจิตวิทยา
แล้วผมก็เลยทำระเบิดจากถั่วลูกไก่
และผมหยุดเจ้าแรดตัวใหญ่นั่นได้ทันที
- มันดึกแล้ว ทำไมเราไม่... - คุณปีเตอร์แมน
นั่นไม่น่าเป็นครั้งเดียว ที่คุณเผชิญหน้ากับอันตรายถึงตาย
ตลกดีที่คุณถามนะ เอเลน
ถ้าเราจะอยู่ทั้งคืน
อย่างน้อยสั่งอาหารมากินที่นี่ได้มั้ย
มันแค่ห้าโมง 15 นาทีเอง
ในวันเดียวกันนั้น
ผมเกิดรู้สึกอยากกินน้ำผึ้งป่ามาก
โอเค ผมไม่ไหวแล้ว
ผมจะกลับมาตอนเช้าตอนเขาเล่าเรื่องเกือบจบ
มอร์ตี้
เรื่องราวของผมคือสิ่งที่ขายเสื้อผ้าพวกนี้ได้
ผ้าราคาถูกกับไฟสลัวๆ
นั่นคือวิธีที่คุณขายสินค้าได้
โอเค
คุณถูกไล่ออก
ยังไงซะ ผมก็ไม่รู้ว่า ผมไปเร่ขายการ์ตูนงี่เง่านั่น...
กับหนังสือพวกนั้นทำไม
(ควีนส์ - เดล โบคา วิสตา)
ผมไม่รู้ว่าทำไมผมยอมให้คุณ กล่อมผมกินคอร์นบีฟที่ร้านชนิทเซอร์
- ไม่มีใครจ่อปืนที่หัวคุณนี่ - ใช่
อย่าลืม พรุ่งนี้เราจะกินที่ร้านไฟเดอร์แมน
ทำไมผมต้องไปด้วย พวกเขาเป็นเพื่อนคุณ
- คุณชอบพวกเขา - ผมไม่ไหวกับพวกเขาแล้ว
งั้นเราก็จะไม่ไป
โอเคๆ กี่โมง
สองทุ่มครึ่ง
เมื่อกี้ดีนะ
(ร้านอาหาร)
"เรื่องดีของตลาดวันนี้ คือหุ้นของพ่อค้าปลีก เจ. ปีเตอร์แมน
ผู้ก่อตั้งที่กลับมาอย่างไม่ตั้งตัว ทำให้หุ้นขึ้น...
12,5 จุด"
นั่นแปลว่าถ้าคุณยังมีสิทธิ์ขายหุ้นพวกนั้น...
ใช่
น่าเสียดาย
อะไร คุณเยาะเย้ยฉันเหรอ
- อะไร - ฉันคิดว่าคุณเยาะเย้ยฉัน
ผมแน่ใจว่าจอร์จแค่แสดงความเห็นใจ
เยาะเย้ย
คุณไม่ใช่คนเดียว ผมก็ถังแตก
- จริงเหรอ - ไม่
แต่...
แต่ผมใช้เงิน 20,000 ไปกับรถคาดิลแลคนั่น
อร่อยจัง
- นายดูมีความสุขนะ - นี่ พวกเขาอยู่ห่างไป 1,200 ไมล์
ฉันกำลังมีความสุขในพื้นที่ปลอดภัย
ขอพายอีกชิ้น
แล้วพ่อแม่คุณช็อกมั้ยที่เห็นรถคาดิลแลค
ที่จริงผมยังไม่ได้ข่าวจากพวกเขาเลย
เราจะบอกเจอร์รี่เมื่อไหร่ดี
ฉันไม่อยากให้เขากังวล
เราจะบอกเขาคราวหน้าที่เราขึ้นไป
เขาคิดว่าจะซื้อรถคาดิลแลค กลับมาให้เราได้งั้นเหรอ
เขาทำไม่สำเร็จหรอก
อีกอย่าง คอนโดนั่นดีเกินไป
คุณจะดูรถสักกี่ครั้งกัน
ผมเห็นคนพเนจรนอนในรถคาดิลแลค เมื่อวันก่อน
ทำไมคนถึงจะทุบรถเข้าไปงีบล่ะ
พวกเขาไม่ได้งีบ พวกเขาทำให้มันเป็นบ้าน
พวกเขาฉี่ในนั้น
คุณจะทำให้ฉันประสาทเสีย
พอกันที เราจะกลับไปควีนส์ หมวกผมอยู่ไหน
ไม่
คำบรรยายโดย ปิยรัตน์ กันพะวง