(ไซน์เฟลด์)
หนึ่งดอลลาร์ 89 เซ็นต์ ทำไมนี่ราคาหนึ่งดออลาร์ 89 เซ็นต์
ทำไมถึงไม่มีการต่อราคาในประเทศนี้
ฉันว่าคงเพราะเราอยากคิดว่าเราก้าวหน้า ไปเกินกว่าจะสู้กันด้วยดาบเพื่อเครื่องดื่ม
ไม่ใช่ฉัน ทุกอย่างควรต่อรองได้
- ร้านอาหารด้วยงั้นเหรอ - แน่นอน
นายจะบอกว่าพาสต้า ไม่มีที่ว่างให้ยัดเข้าไปอีกงั้นเหรอ
แป้งพวกนั้นคือการหลอกลวง
ใช่ โดยเฉพาะเส้นซิตี้ที่มีรูใหญ่แบบนั้น
ขอโทษครับ นี่ราคาเท่าไหร่
- หนึ่งดอลลาร์ 19 เซ็นต์ - ผมจะให้คุณ 25 เซ็นต์
ไสหัวไปจากที่นี่ซะ
- บอกเขาว่า 40 ไม่เอาส้อม - สามสิบ
พอได้แล้ว คุณไปแล้วอย่ากลับมาอีกนะ
ถ้าเราไปแล้วกลับมาอาทิตย์หน้าล่ะ
ตกลง
เป็นไง เห็นมั้ย เราได้อะไรบางอย่าง
โห ดูสิ
ในที่สุดร้านเคนนี่ โรเจอร์ส โรสเตอร์สก็เปิด
นี่ ดูขนาดป้ายนีออนรูปไก่บนหลังคาสิ
โรเจอร์สขายไก่แถวนี้ไม่ได้แน่ เรามีร้านขายไก่ทุกช่วงตึก
เขาเป็นนักพนัน
นี่ ฉันต้องไปหานิวแมนที่ร้านขายสัตว์เลี้ยง ฉันจะไปช่วยเขาเลือกเต่า
- พยายามใจเย็นๆ ล่ะ - ได้ๆ ๆ
- ไง เจอร์รี่ - เซ็ท
โอ้โฮ นานแค่ไหนแล้วนะ ห้าปีใช่มั้ย
- อย่างต่ำน่ะนะ - นายอยากไปกินมื้อเที่ยงกันมั้ย
ที่จริงฉันกำลังจะกลับออฟฟิศ
เซ็ท นี่ฉันเองนะ
อะไรจะสำคัญไปกว่าการรื้อฟื้นความหลัง กับเพื่อนเก่าสมัยเรียนล่ะ
แต่ฉันต้องไปเข้าประชุม
ก็โดดสิ จำวิชารัฐศาสตร์ได้มั้ย เราเข้าเรียนกี่ครั้งกัน
- ก็ได้ ฉันว่าฉันไปได้ - ดีเลยๆ
- นี่ เกิดอะไรขึ้นกับมูชี่ - เขาตายแล้ว
งั้นเหรอ
ก็ยังไม่รู้ว่าเธอเรียกการกินมื้อเที่ยงกับฉัน ว่าเป็นค่าใช้จ่ายทางธุรกิจได้ยังไง
- นายคิดยังไงกับแค็ตตาล็อก - ห่วยแตก
นั่นไง เราเพิ่งคุยเรื่องธุรกิจกัน
เรามีผ้านวมกับเครื่องครัวที่คุณชอบนะคะ
อ้อ เยี่ยมเลย ใส่ไว้ในบัญชี ปีเตอร์แมนพร้อมของอื่นๆ เลยค่ะ
คุณรู้มั้ยว่าเรามีของที่คุณอาจชอบด้วยนะคะ
ฉันเอาค่ะ
นี่ เธอชอบมั้ย
ฉันคิดว่าคุณใส่แล้วดูดีมากเลยค่ะ
จริงเหรอ
เอเลน
- ใส่บัญชีปีเตอร์แมนไว้มั้ย - จัดไปเลยสิ
แล้วก็ผมสำหรับเพื่อนของฉันด้วยค่ะ
แล้วอาชีพนักแสดงตลกของนายเป็นไงบ้าง
ก็ดี ที่จริงแล้ว ฉันเกือบมีรายการของตัวเองในญี่ปุ่น
- นายพูดภาษาญี่ปุ่นได้เหรอ - ไม่ได้
งั้นนายก็เกือบจะได้ทำมันในญี่ปุ่น แต่เป็นภาษาอังกฤษเหรอ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
แล้วนายทำงานอะไร
บริษัทลงทุนขนาดใหญ่ เราเพิ่งได้ซิตี้แบงก์เป็นลูกค้า
ที่จริงวันนี้เป็นการประชุมใหญ่ ครั้งแรกของเรากับพวกเขา
ประชุมที่นายโดดน่ะเหรอ
ใช่
นั่นมันสำคัญไม่ใช่เหรอ
ใช่
และฉันซื้อเครื่องครัวชุดใหญ่กับเครื่องฉีดซอกฟัน
- เธอใช้เครื่องฉีดซอกฟันด้วยเหรอ - แน่นอน เครื่องฉีดซอกฟัน
ไหมขัดฟัน น้ำยาบ้วนปาก แปรงสีฟัน ลิสเตอรีน
เธอเข้าห้องน้ำตอนห้าทุ่ม แล้วเธอเข้านอนตอนตีสองหรือไง
ก็อย่างช้าสุด อ้าว ถือสายแป๊บนะ ฉันมีสายซ้อน
- ฮัลโหล - สวัสดี คุณเบเนส
นี่โรเจอร์ อิปสวิช
อ้าว ไงคะ แผนกบัญชีเป็นไงบ้าง
คุณเบเนส ผมสังเกตเห็นว่าคุณซื้อของบ่อย
ด้วยบัญชีของปีเตอร์แมน
ก็ฉันเป็นผู้จัดการใหญ่นี่
ใช่ และเราทุกคนประทับใจมาก
แต่ว่าบัญชีค่าใช้จ่าย มีวัตถุประสงค์เพื่อธุรกิจเท่านั้น
ผู้จัดการใหญ่ได้รับอนุญาตให้ทำอะไร ได้ตามที่พวกเขาต้องการไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่
ผมจะไปหาคุณที่ออฟฟิศพรุ่งนี้แต่เช้า สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
ฮัลโหล
มีใครอยู่มั้ย
(ร้านอาหาร)
ไง
ไง ทำไมนายไม่ซื้ออันใหญ่มาเลยล่ะ
หมวกนี่อุ่นมาก ฉันไม่ต้องใส่เสื้อคลุมด้วยซ้ำ
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
- ฉันก็ไม่เชื่อ - และฉันได้เดตกับพนักงานขายด้วย
เธอดูคล้ายมาริซา โทเมนิดๆ
แย่จังที่นายเหมือนจอร์จ คอสแตนซานิดๆ
พรุ่งนี้ฉันจะออกไปเที่ยวกับเธอ เธอมีธุระต้องทำ
นั่นคือการเดตเหรอ
ต่างกันตรงไหนล่ะ นายก็รู้วิธีของฉัน
ฉันเหมือนเพลงโฆษณา
ตอนแรกก็น่ารำคาญนิดหน่อย แต่พอนายได้ยินไม่กี่ครั้ง นายก็ฮัมมันตอนอาบน้ำ
พอเดตครั้งที่สาม มันก็ "โดยเมนเนน"
นายแน่ใจได้ยังไงว่านายจะได้เดตครั้งที่สาม
ถ้ารู้สึกไม่แน่ใจ ฉันจะทิ้งของไว้
กุญแจ ถุงมือ ผ้าพันคอ ฉันกลับไปที่บ้านของเธอเพื่อเอามันคืน
- เดตครั้งที่สอง - มุกเก่ามาก
ทำไมนายไม่โผล่ไปบ้านของเธอในม้าไม้เลยล่ะ
โดยเมนเนน
อะไรเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นในนั้น
- อะไร - แสงพวกนั้น
อ๋อ สีแดง
ใช่ มันคือป้ายร้านไก่ย่าง มันอยู่ตรงข้ามหน้าต่างของฉันพอดี
นายปิดม่านไม่ได้เหรอ
ม่านปิดอยู่
อ้อ เซ็ท เพื่อนของนายน่ะ เขาแวะมาหา
- เหรอ เขามีอะไรจะบอกเหรอ - เขาถูกไล่ออก
อย่างที่คุณเห็น ที่จริงแล้วผ้านวมที่ฉันซื้อ
มันคือชุดกันหนาวขนห่านอริสโตเติล
- คุณคิดว่าไงคะ - เยี่ยมอีกแล้ว
คุณอิปสวิช เพราะการใช้จ่ายทุกอย่างของฉัน
เห็นได้ชัดว่า เพื่อวัตถุประสงค์ทางธุรกิจอย่างถูกต้อง
ผมต้องการเห็นหมวกขนเซเบิลที่คุณซื้อเมื่อวาน
หมวกเหรอ ทำไมคุณต้องดูหมวกด้วย
มันราคา 8,000 ดอลลาร์
อะไรนะ
เซ็ท ถ้านายรู้ว่าการประชุมสำคัญมาก ทำไมนายถึงไปกินมื้อเที่ยงกับฉันล่ะ
- เราเป็นเพื่อนเก่าสมัยวิทยาลัยไง พวก - ฉันแค่รู้จักนายผ่านมูชี่
นี่ เจอร์รี่ ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น โอเคมั้ย
สิ่งสำคัญคือเรามีโอกาสได้รื้อฟื้นความหลังกัน
จะว่าอะไรมั้ยถ้าฉันจะขอโฆษณาหางานน่ะ
ที่จริงฉันยังไม่ได้อ่านแท็งก์ แมกนามาร่าเลย
ชีวิตบนโลกสีแดงเป็นไงบ้าง
ฉันจะตายอยู่แล้ว ฉันกินไม่ได้ ฉันนอนไม่หลับ
ฉันเห็นแต่ดวงอาทิตย์สีแดงรูปไก่
แล้วนายได้ไปร้องเรียนที่ร้านเคนนี่ โรเจอร์สมั้ย
โธ่ พวกเขาไล่ฉันออกมา
นายรู้มั้ย ฉันว่าเคนนี่ โรเจอร์ส ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
นายจะทำอะไร
- กินซีเรียลไง - นั่นน้ำมะเขือเทศ
นั่นดูเหมือนนมสำหรับฉัน
เจอร์รี่ เซลล์รับแสงของฉันพังหมดแล้ว
โอเค พอกันที
ฉันต้องย้ายมาอยู่กับนาย เจอร์รี่
ฉันก็ไม่รู้สินะ เครเมอร์
ที่ฉันกังวลคือ
พอเราอยู่ด้วยกันไปสักพัก
อาจจะเริ่มทำให้อีกฝ่ายประสาทเสีย
ฟังนะ ฉันนึกอะไรออกแล้ว นายเป็นคนหลับลึกใช่มั้ย
- เราสลับอะพาร์ตเมนต์กันดีมั้ย - หรือฉันไปนอนในสวนสาธารณะก็ได้
นายทุบกำแพงพวกนี้ออกได้ ทำให้มันเป็นห้องสวีตหรูหราแปดห้อง
เจอร์รี่ นี่เป็นผนังรับน้ำหนัก ทุบพวกมันไม่ได้หรอก
ใช่ นั่นใช้ไม่ได้
ฉันอาจต้องทำให้ร้านนั่นปิดกิจการ
- แล้วนายจะทำแบบนั้นได้ยังไง - เหมือนที่เราทำตอนยุค 60
ประท้วงไง
- ขอบใจ จอร์จ แต่จากตรงนี้ฉันจัดการเองได้ - ไม่เป็นไร ผมเข้ามาแล้ว ไม่เอาน่า
พรุ่งนี้คุณอยากเจอกันมั้ย
ไม่ล่ะ ฉันจะยุ่งมาก
- แล้วสุดสัปดาห์นี้ล่ะ - ฉันจะยุ่งไปสักพักเลย
ก็ได้ แล้วเจอกัน
นี่ คุณลืมกุญแจของคุณน่ะ
- นั่นไม่ใช่กุญแจของผม - แต่มันก็ไม่ใช่ของฉัน
กุญแจของผมเอง แปลกจัง
- ลาก่อน จอร์จ - ครับ บาย
จอร์จ บาย
ฮัลโหล เธอต้องไม่เชื่อ เรื่องเดตที่ฉันเพิ่งไปมาแน่ๆ
คอสแตนซา
นายหมายความว่าไงที่ว่านายไม่มีหมวก
ฉันทิ้งไว้ที่บ้านของเฮเทอร์ พวกนี้ยังมีชีวิตอยู่มั้ย
ไม่ ตายแล้ว
จอร์จ ฉันต้องได้หมวกรัสเซียนั่นคืนมา
ก็ได้ๆ ฉันจะโทรหาเฮเทอร์
เธอจะได้หมวกของเธอคืน ส่วนฉันจะได้เดตครั้งที่สอง
ทีนี้ดูฉันร่ายเวทมนตร์นะ
กดเก้า เมอร์ลิน
- ฮัลโหล - เฮเทอร์ ไง ผมจอร์จ คอสแตนซา
ฟังนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณ แต่ผมช่างงี่เง่าจริงๆ
ผมคิดว่าผมอาจทิ้งหมวกของผมไว้ ในอะพาร์ตเมนต์ของคุณ ผมเลยคิดว่า
- ผมจะแวะไปเอามันคืนทีหลัง - คุณไม่ได้ทิ้งหมวกไว้ที่นี่
ผมค่อนข้างแน่ใจว่าผมทิ้งมันไว้ หลังหมอนอิงบนเก้าอี้โดยบังเอิญ
ไม่มีหมวกนะ จอร์จ ฉันต้องไปแล้ว
คุณรู้มั้ยว่าบางทีผมอาจจะ... นี่ๆ
- เซ็ทเหรอ - เจอร์รี่ ไง นายคิดว่าไงบ้าง
ฉันคิดว่านายกำลังขนขยะออกมาจากร้านไก่ย่าง
- แต่นั่นเป็นไปไม่ได้ - ใช่ ฉันเป็นผู้จัดการคนใหม่
แต่นายเคยเป็นผู้บริหาร นี่เป็นร้านอาหารจานด่วน
ไม่ใช่อาหารจานด่วน อาหารอร่อยรวดเร็ว
นี่ คราวหน้าฉันเลี้ยงมื้อเที่ยงเองนะ เจอร์
เฮ้ย!
อยู่ให้ห่างจากไก่! มันห่วย!
ไก่ห่วย! ทำคุณท้องเสีย!
นั่นส่งผลเสียต่อธุรกิจแน่
นั่นส่งผลเสียต่อทุกคนแหละ
เจอร์รี่ ฉันดีใจมากที่เราสลับอะพาร์ตเมนต์กัน มันเป็นการแก้ปัญหาที่สมบูรณ์แบบ
ฟังนะ เครเมอร์ ถ้าฉันจะต้องอยู่ที่นี่ นายต้องเอาของบางอย่างออกไป
คือว่าเจ้านี่ทำให้ฉันหลอนมาก
ฉันรู้สึกว่ามันจะมีชีวิตขึ้นมากลางดึกแล้วฆ่าฉัน
อะไร คุณมาร์เบิลส์น่ะเหรอ เขาไม่มีพิษภัย
และอีกอย่าง ฉันไม่อยากให้นิวแมนใช้...
ไม่นะ
- บ้านของนายสวยนะ เครเมอร์ - ใช่
ความคิดของนายนี่แจ๋วไปเลย
อย่าทำตัวตามสบายเกินไปนัก ทันทีที่เซ็ทได้งานจริงๆ
พวกนายสองคนจะต้องกลับไปดาวไก่นั่น
นั่นอะไร ไก่ร้านโรเจอร์สเหรอ โธ่ เอาออกไปเลย
ฉันไม่รู้หรอกนะ แต่เขาทำไก่อร่อยอยู่
ใช่ แต่ฉันกำลังคว่ำบาตรอยู่
- นั่นอะไร ไม้ฮิกคอรี่หรือเปล่า - ใช่
มันคือไม้ที่ทำให้อร่อย
จริงเหรอ
หยุดนะ นายเป็นอะไรไป
- ให้ฉันช่วยอะไรคะ - ไงคะ ใช่ค่ะ ฉันเอเลน เบเนส
เราเจอกันที่ห้างบาร์นีย์ ฉันเป็นเพื่อนของจอร์จ คอสแตนซา
ไงครับ
ไม่ว่าคุณจะรู้หรือไม่ก็ตาม จอร์จมีแผนน่าสมเพช
ที่จะทิ้งบางอย่างไว้ เขาจะได้พยายามมีเดตครั้งที่สอง
- จริงเหรอ - ฉันรู้
เขาน่ะ เขามีปัญหาเรื่องความมั่นใจจริงๆ
- ก็ไม่เชิง... - จอร์จ
แต่ฉันรู้ว่าคุณบอกเขาว่าคุณไม่มีหมวก
เพราะคุณไม่อยากเจอเขาอีกครั้ง และสงสารมากขึ้น
ซึ่งฉันทำไม่ได้
แต่ฉันต้องการหมวกนั่นคืนจริงๆ
ฟังนะ ฉันไม่รู้จะบอกคุณยังไง แต่ที่นี่ไม่มีหมวก
คือบางทีแม่บ้านอาจเอาไป มีคนมาหาฉันหลายคนแต่...
นั่นสมเหตุสมผล
งั้นคุณจะรังเกียจมั้ยถ้าเราขอดูรอบๆ สักครู่
เชิญเลยค่ะ
ดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง
เธอหลอกเรา เธอต้องเอามันไปซ่อนที่ไหนสักแห่งแน่
นี่มันหายนะชัดๆ
ฉันว่าไม่หรอก ดูนี่สิ
นายขโมยนาฬิกาของเธอมาเหรอ
เก่งมาก
ใช่ เราได้หนึ่งแต้ม
นั่นเสียงเอี๊ยดอ๊าดอะไร
มันเหมือนฉันอยู่ในเรือ
ฉันต้องผ่อนคลาย
สวัสดี
มีใครอยู่มั้ย
คุณมาร์เบิลส์เหรอ
ฉันบอกอิปสวิชว่าฉันจะได้หมวกมาก่อนบ่ายนี้
- ฉันจะทำยังไงดี - เธอน่าจะนอนกับเขา
ไง เพื่อน
ฉันไม่ได้นอนเลย ไม่เลย
เธอไม่รู้ว่าในนั้นมันเป็นยังไง ข้าวของลั่นเอี๊ยดอ๊าด
และแสงสีแดงนั่นมันทำให้สมองของฉันล้า
- นายดูเครียดนิดหน่อยนะ - ฉันต้องเครียดอยู่แล้ว
นี่ เครเมอร์ ฉันควรทำยังไงดี
ถ้าฉันไม่ได้หมวกขนสัตว์นั่นก่อนสี่โมง พวกเขาจะปลดฉันเหมือนนิกสัน
เธอรู้จักบ๊อบ ซาคามาโน เพื่อนของฉันมั้ย
ฉันคิดว่าเขาเป็นเพื่อนของเครเมอร์ซะอีก
เขาโทรมาเมื่อคืนตอนตีสามแล้วเราได้คุยกัน
เราขายหมวกรัสเซียที่สวนแบตเตอรี 40 เหรียญ
สี่สิบเหรียญเหรอ ขนเซเบิลหรือเปล่า
ไม่ใช่ แต่ความแตกต่างนั่นเป็นเรื่องเล็ก
ใช่เลย ฉันชอบความคิดนี้นะ
ก็ได้ มาลองดูกัน ไปเถอะ
ควบไปเลย
- มันจะเย็นแล้วๆ - เกือบไปแล้ว
ทำไมเราต้องไม่ให้เจอร์รี่รู้ด้วย
เพราะถ้าเจอร์รี่รู้ว่าฉันติดไก่ของร้านโรเจอร์ส ฉันต้องกลับไปอยู่กับแสงสีแดงอันตรายนั่น
คุณเบเนส หมวกที่คุณ ใช้เงินของบริษัทซื้อเป็นขนเซเบิล
นี่เป็นขนนาก
คือนั่นน่ะค่ะ นั่นเป็นเซเบิลชนิดนึง
ไม่ มันเป็นหนูชนิดนึง
นั่นหมวกขนหนูเหรอ
และฝีมือแย่ด้วย ถึงแม้จะเป็นมาตรฐานของหมวกขนหนู
ผมไม่มีทางเลือกนอกจากแนะนำให้เลิกจ้างคุณ
กับคณะผู้บริหาร คราวนี้มีแต่การอนุมัติ
ของปีเตอร์แมนเองถึงจะช่วยคุณได้
แต่ว่า แต่เขาอยู่ในป่าประเทศพม่า
และบ้ามากด้วยจากที่ผมได้ยินมา
เดี๋ยวๆ ฉันไล่คุณออกได้มั้ย
ไม่ได้
- เฮเทอร์โทรมาเหรอ - ใช่ แต่ฟังนี่นะ
ข้อความบอกว่า "โทรหาฉันนะถ้าคุณมีเวลา"
ถ้าฉันมีเวลาเนี่ยนะ นายเข้าใจมั้ย
ไม่ แต่เรื่องนี้น่าสนใจมาก
เธอรู้ว่าฉันมีนาฬิกาของเธอ
ฉันรู้ว่าเธอมีหมวกของฉัน
ฉันว่าเธอกำลังเตรียมพร้อมจะทำการแลกเปลี่ยน
มีความเป็นไปได้ว่านายเสียสติไปแล้ว
ฉันดูแล้ว มันดูไม่น่าเป็นไปได้
ฉันคงจะดูอีกรอบ
นายไม่โทรบอกเรื่องทั้งหมดนี้กับเจอร์รี่ได้ไง
เจอร์รี่ ฉันคุยกับเจอร์รี่ไม่ได้อีกแล้ว
ตั้งแต่เขาย้ายไปอะพาร์ตเมนต์นั่น เขาดู...
เหมือนนายเกินไป
เสียดายจัง
เซ็ท นายเป็นผู้จัดการ นายปิดไฟป้ายนั่นไม่ได้เหรอ
เจอร์รี่ ฉันโกหก ฉันเป็นแค่ผู้ช่วยผู้จัดการ
หมายเลข 67 ชุดครอบครัว
หมายเลข 67 ตรงนี้ๆ
- สวัสดี นิวแมน - สวัสดี เจอร์รี่
และอย่าลืมบร็อกโคลีนึ่งของคุณนะครับ
เดี๋ยวก่อน
บร็อกโคลี่เหรอ นิวแมน นายจะไม่กินบร็อกโคลี่
ถ้ามันไม่ทอดในซอสช็อกโกแลต
ฉันรักบร็อกโคลี่ มันดีต่อสุขภาพของนาย
จริงเหรอ
งั้นนายอาจจะอยากกินสักชิ้น
ด้วยความยินดี
วัชพืชชั้นต่ำ!
นี่ของเครเมอร์ใช่มั้ย ฉันว่าแล้ว ลูกบิดประตูมันเยิ้ม การเลียนิ้ว
- เขาติดไก่ใช่มั้ย - ใช่! ใช่ ตอนนี้ขอร้องเถอะ
ใครก็ได้ ขอมัสตาร์ดน้ำผึ้งหน่อย
นิวแมน ทำไมนานจัง ไง เพื่อน
- นั่นอร่อยดี - รอนิวแมนอยู่เหรอ
ตลกจังเพราะฉันบังเอิญเจอเขา ที่ร้านเคนนี่ โรเจอร์ส โรสเตอร์ส
ร้านเคนนี่ โรเจอร์ส ให้ตายสิ ฉันเกลียดร้านนั้น
เขาซื้อไก่เยอะเลย เกือบพอสำหรับสองคน
- ตราบเท่าที่หนึ่งในนั้นไม่ใช่เขา - ใช่
อ้อ นี่ นายรู้มั้ย เอเลนน่ะ เธอแวะมา
ใช่ เอาหมวกบ๊อบ ซาคามาโนมาทิ้งไว้
ใช่ เธอหัวเสียเรื่องเขาใหญ่เลย ใช่เลย
ใช่ ขอบใจที่แวะมานะ
ฉันคิดถึงอะพาร์ตเมนต์ของฉันมาก
- บางทีฉันอาจจะสลับคืน - นายไม่อยากคิดแบบนั้นหรอก
ไม่งั้นฉันไม่มีทางเลือกนอกจากเอาป้ายกลับขึ้นมา
แล้วไล่ร้านโรเจอร์สออกไปนอกเมือง
ฉันว่านายไม่ต้องทำหรอก ที่จริงแล้ว ฉันจะช่วยไม่ให้นายต้องยุ่งยาก ฉันจะจัดการเอง
เอาเลย แขวนป้ายเลย ไม่สำคัญกับฉันหรอก
- จัดไป - ไม่นะ เจอร์รี่
ฉันต้องการไก่นั่น! ฉันต้องได้กินไก่
ทีนี้นายอย่าไปยุ่งกับร้านไก่ย่างนั่น! เคนนี่ไม่เคยทำร้ายใคร!
- นายมีปัญหานิดๆ นะ - ฉันมีปัญหาใหญ่ เจอร์รี่!
(เมียนมาร์ พม่า)
ตรงนี้ คุกเข่าตรงนี้
- อะไรนะ - คุกเข่า
คุกเข่าเหรอ โอเค
เอเลน
คุณปีเตอร์แมน
คุณพูดภาษาพม่าได้เหรอ
เปล่า เอเลน นั่นภาษามั่ว
คุณหาทางมาที่นี่ยากมั้ย
ไม่ค่ะ คุณเป็น...
ขุนศึกนักกวีผิวขาวคนเดียวในละแวกนี้
คุณเป็นมือสังหารหรือเปล่า
ฉันทำงานให้บริษัทสั่งซื้อแค็ตตาล็อก ทางไปรษณีย์ของคุณค่ะ
คุณคือเด็กรับใช้ ที่พนักงานร้านของชำส่งมาเพื่อเก็บบิล
ที่จริงฉันมีบิลมาด้วย
ถ้าคุณแค่เซ็นแบบฟอร์มค่าใช้จ่ายนี้ได้
ฉันว่าฉันน่าจะขึ้นเรือหางยาวเที่ยวสุดท้าย ออกจากที่นี่ได้ทัน
ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง เอเลน
นี่ค่ะ
แต่ผมจะต้องได้เห็นหมวกนี่
ใช่สินะ
คุณอยากจัดการเรื่องนี้ยังไง
โอเค จอร์จ ฉันจะพูดตามตรง
ครั้งแรกที่เราออกไปเดตกัน ฉันรู้สึกว่าคุณน่ารำคาญมาก
แต่หลังได้พบคุณสองครั้ง
คุณก็ติดอยู่ในหัวของฉัน
คอสแตนซา
คุณไม่มีหมวกของผมจริงเหรอ
อะไรนะ
มาทำอะไรบางอย่างกันเถอะ
- อะไรอยู่ในถุง - อ๋อ นั่นน่ะ นั่นแซนด์วิช
ไอ้ซาลามี่บ้า
นาฬิกาของฉัน
- คุณขโมยมันเหรอ - ไอ้อาหารสำเร็จรูปบ้า
นั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาทำออร์เดอร์ผมผิด
ไง เซ็ท พวก ข้างนอกฝนตกหนักเป็นบ้าเลย
โห น่าขยะแขยง
นั่นส่งผลเสียต่อธุรกิจแน่
นั่นส่งผลเสียต่อทุกคนแหละ
เคนนี่
(เคนนี่ กลับมา)
เคนนี่
ในที่สุดก็ได้กลับบ้าน
มีใครอยู่ตรงนั้นมั้ย
คุณมาร์เบิลส์
นี่คือหมวกปีกกว้าง
ฉันเอามันลงหน้าปกแค็ตตาล็อกล่าสุด
สยอง
คำบรรยายโดย ปิยรัตน์ กันพะวง