(ไซน์เฟลด์)
ฉันเริ่มจากลงทุนในพันธบัตรจำนอง แต่ฉันรู้สึกว่ามันได้น้อย
วันก่อนผมกับเพื่อนชื่อเครเมอร์ก็คุยกันเรื่องนี้
เขาทำงานที่แบรนต์-ลีแลนด์อยู่พักนึง
จากนั้นที่ปรึกษาฉันก็แนะนำ ให้ฉันย้ายไปเล่นตราสารทุน
เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดของฉันเลย
- ที่ปรึกษา หมายถึงเจ้านายคุณเหรอ - เปล่าๆ
ซินเทียเป็นนักธุรกิจหญิงที่ประสบความสำเร็จ
เธอแค่คอยให้คำปรึกษาฉันน่ะ
- แปลว่าซินเทียเป็นที่ปรึกษาคุณ - ส่วนฉันก็เป็นลูกศิษย์ของเธอ
คุณน่าจะมีคนแบบนั้นนะ
คนที่คอยชี้นำในเส้นทางอาชีพของคุณ
ผมชอบเก๊บ แคปแลน
ฉันยังไม่เข้าใจอยู่ดี แอ๊บบี้มีที่ปรึกษาเหรอ
ใช่ และที่ปรึกษาก็ให้คำแนะนำลูกศิษย์
ต้องเสียเงินด้วยมั้ย
- ไม่ - แล้วที่ปรึกษาจะได้อะไร
ความเคารพ คำชื่นชม บารมี
แล้วลูกศิษย์จะแวะซื้อของให้ที่ปรึกษามั้ย
ถ้ามันอยู่ระหว่างทาง ที่ลูกศิษย์ไปหาที่ปรึกษา ก็คงซื้อมั้ง
เรื่องซักผ้ารีดผ้าล่ะ
ไม่ใช่คนรับใช้นะ นี่ลูกศิษย์
โอเค
ฟังนะ ฉันต้องอ่านหนังสือให้จบ ฉันขออ่านตรงนี้ได้มั้ย
อยู่ในห้องฉันแล้วไม่มีสมาธิ
- "การจัดการความเสี่ยง" - ใช่
สไตน์เบรนเนอร์อยากให้ทุกคนในแผนกต้อนรับ
ไปบรรยายเรื่องที่ตัวเองเชี่ยวชาญ
ทำไมพวกเขาถึงคิดว่า นายเชี่ยวชาญการจัดการความเสี่ยงล่ะ
มันอยู่ในเรซูเมฉันน่ะ
- ฮัลโหล - กรุณาถือสายรอเอเลน เบเนส
จะว่าไป ฉันทำไม่ได้หรอก ฉันอ่านหนังสือไม่ไหวแล้ว
ปกติฉันฟังแต่หนังสือเสียง เจอร์รี่
ฉันชอบฟังเสียงเพราะๆ เล่มนี้มีแต่เสียงฉัน ฉันเกลียดเสียงตัวเอง
- งั้นก็หาหนังสือเสียงเล่มนี้มาสิ - ไม่ได้ มันเป็นหนังสืออ่าน
นี่ เจอร์ นายจะไปปาร์ตี้ของบ๊อบ ซาคามาโนมั้ย
จะไปมั้ยเหรอ มันจัดไปเมื่อสามคืนก่อน
ว่าไงนะ บ้าน่า ฉันเพิ่งได้บัตรเชิญวันนี้เอง
ฉันอุตส่าห์ตื่นเต้น บัตรเชิญออกจะสวย
มันเป็นงานที่สนุกมาก
เดี๋ยวนะ
ไปรษณีย์ลงวันที่สามอาทิตย์ก่อน ให้ตาย เป็นแบบนี้ตลอดเลย
เจนีน ใครดูแลห้องจดหมายเหรอ
- เอ็ดดี้ เชอร์แมน - โอเค ให้เขามาที่นี่
- เธอจะด่าเขาเหรอ - ฉันจะไล่เขาออก
อย่างเจ๋ง เธอเปิดลำโพงไว้ได้มั้ย
ได้ เอาสิ
ใครจะไปเปิด
นี่ พ่อโคเปอร์นิคัส
- เอ็ดดี้ เชอร์แมนมาแล้ว - ดี ให้เข้ามาเลย
- คุณเรียกพบผมเหรอ - ใช่ เอ็ดดี้
ฉันเสียใจนะ แต่ฉันเกรงว่าเราจะต้อง...
เลื่อนตำแหน่งคุณ
(ร้านอาหาร)
แล้วเธอพูดว่ายังไงบ้าง
ฉันเรียกเขามาพบที่ออฟฟิศฉัน
ฉันเลยต้องบอกเรื่องสำคัญกับเขา
ฉันเลยเลื่อนตำแหน่งให้เขา
- ว่าไงนะ เธอเลื่อนให้เขาเป็น... - คนเขียนโฆษณา
ให้เขาเขียนโฆษณาเนี่ยนะ
มันไม่มีทางแย่กว่าโฆษณาไร้สาระ ที่เราทำอยู่แล้วล่ะ
ดูนี่สิ
- "ปาร์ตี้คนโสดของชาวยิว" - หวังว่าทั้งคู่จะไปนะ
- ฉันไม่ใช่คนยิว - ฉันก็เหมือนกัน
- งั้นนายจะไปทำไม - ไม่ใช่ ฉันเป็นคนจัด
- นายพูดอะไรน่ะ - ปกติโลเมซเป็นคนจัด
แต่เขาไปเอเวอร์เกลดส์
- โลเมซเป็นคนยิวเหรอ - ใช่ๆ
ยิวออร์ทอดอกซ์ เจอร์รี่ ขนานแท้
จัดที่ไนตส์ออฟโคลัมบัสเหรอ
ใช่ แฟรงก์ คอสแตนซา ให้ฉันเช่าห้องที่บ้านพักเขา
เจอร์รี่ ฉันหวังให้นายไปงานนี้จริงๆ นะ
- เครเมอร์ นายก็รู้ว่าฉัน... - เจอร์รี่ ฟังนะ
ฉันทำอาหารทุกอย่างเอง
"อาหารยิวขนานแท้มากมายที่ชวนน้ำลายสอ"
เธอชอบกินซิมเมสมั้ย
ที่ปรึกษาฉันบอกว่าเป็ดที่นี่อร่อยมาก
ผมไม่ค่อยชอบกินเป็ด หนังมันเหมือนหนังคน
ดูซิใครมา ซินเทีย
- หวัดดี แอ๊บบี้ - หวัดดี
เจอร์รี่ นี่คือซินเทีย เพิร์ลแมน ที่ปรึกษาฉันไง
- หวัดดีครับ - หวัดดี เจอร์รี่ ดีใจที่ได้เจอคุณสักที
มานั่งด้วยกันสิ นั่งกินกับเราก็ได้
ดีเลย แฟนฉันเอารถไปจอดอยู่
ที่จริง เจอร์รี่ คุณอาจรู้จักเขานะ เขาเองก็เป็นตลก
- ไม่จริงน่า - เคนนี เบเนีย
เบเนียเหรอ
อ้าว เจอร์รี่ เป็นไงบ้าง
กินมื้อค่ำด้วยกันมั้ย เป็ดที่นี่อร่อยที่สุด
ที่สุดเลย เจอร์รี่
ขอโทษนะ ขออภัยที่รบกวน
พอดีผมเห็นว่าคุณมีหนังสือเสียงอยู่
ขอถามได้มั้ยว่าคุณเอามาจากไหน
สมาคมอ่านเพื่อคนตาบอด พวกเขาทำหนังสือเสียงได้ทุกเล่ม
ขอบอกนะ ผมชอบหนังสือเสียงพวกนี้มาก
ผมก็เหมือนกัน ผมแทบไม่ได้อ่านอักษรเบรลล์เลย
อ่านเพื่อคนตาบอดเหรอ
ถ้าฉันไปทดสอบสายตาแล้วไม่ผ่าน รู้ตัวอีกที
ฉันก็ได้ฟังเสียงเพราะๆ เรื่องการจัดการความเสี่ยงแล้ว
- ในที่สุดฉันก็ได้เจอที่ปรึกษาคนนั้น - เธอเป็นยังไง โดนใจมั้ย
ใช่ เธอคบอยู่กับเบเนีย
- เบเนียเหรอ - ใช่
เมื่อคืนฉันต้องกินมื้อค่ำกับคนพรรค์นั้น ตั้งสองชั่วโมง
- นายกินอะไร - ไก่
ทำไมเธอถึงเชิดชู
คนที่เต็มใจอยู่กับเบเนียนะ
- ไก่มาร์ซาลาเหรอ - ไก่พิกคาตา
จะว่าไป ฉันน่าจะคบกับที่ปรึกษา
ส่วนเบเนียควรไปวางพินอยู่ที่ลานโบว์ลิ่งโน่น
- เอาล่ะ ฉันต้องไปสอบให้ไม่ผ่าน - นี่ โชคดีนะ
ขอบใจ พ่อ
อะไร แกใส่เสื้อวอร์มเนี่ยนะ
พ่อมาทำอะไรที่นี่
เขามาเอาเช็คค่าสถานที่จัดงานเลี้ยง
รู้มั้ย มีคนตอบรับ 183 คน คนเยอะแน่นอน
เครเมอร์ นายจะทำอาหารยิว ให้คน 183 คนได้ยังไง
ถูกของนาย หลายสะดือเลยนะนั่น
นี่ แฟรงก์ คุณรู้จักใครที่ช่วยผมทำอาหารได้มั้ย
ทำอาหารเหรอ ไม่ ฉันไม่รู้จักเลย
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการทำอาหารทั้งนั้น!
เขาเป็นอะไรน่ะ
พ่อฉันเคยเป็นกุ๊กช่วงสงครามเกาหลี
เกิดเรื่องบางอย่างที่ร้ายแรงขึ้น
นับแต่นั้นเขาก็ไม่เข้าใกล้ครัวอีกเลย
- ฝังใจเหรอ - ใช่
แต่เรื่องนั้นไม่เกี่ยวอะไรเลย
ทำดีมาก ทุกคน วันนี้พอเท่านี้
- ตกลงนะ - เดี๋ยว
ไม่เห็นคุณถามไอเดียผมเลย
เอ็ดดี้ วันนี้วันแรกของคุณนะ
- ผมพร้อม - โอเค
"คืนนั้นร้อนระอุ จิตใจระส่ำระสาย
คุณคิดถึงมีดของคุณ...
เพื่อนคนเดียวที่ไม่ได้หักหลังคุณ
เพื่อนคนเดียวที่จะไม่ได้ตายตอนฟ้าสาง
หลับให้สบายนะ เพื่อน หลับไปพร้อมชุดนอนผ้าแชมเบรย์บุสองชั้น"
ฉันจะทำยังไงดี เขาคือหายนะชัดๆ
ถ้าเขาแย่ขนาดนั้น เขาอาจควรได้เลื่อนตำแหน่งอีกนะ
จะว่าไป นายก็พูดถูกนะ
นั่นแหละที่ฉันควรทำ ฉันควรเลื่อนตำแหน่งให้เขา
ฉันจะให้เขาไปทำงานอีกห้องที่อยู่อีกชั้น เขาจะได้นั่งอยู่ที่นั่น
กับตำแหน่งสวยหรูและดาบปลายปืนของเขา
จะได้เลิกทำให้ฉันกลัวสักที
ไม่เห็นเลยครับ
จอร์จ สายตาคุณไม่ค่อยดีเลยนะ
ช่วยเซ็นใบประกันให้ด้วย นี่ปากกา
หมอนี่หล่อเหมือนกันนะ
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
ระวัง!
- ทำอะไรของนาย - ฉันทำครัวตั้งสามแห่ง
ฉันทำเนื้ออกไว้ที่ครัวนิวแมน ฉันทำคูเกลไว้ที่ครัวคุณนายซานฟิโน
ส่วนนี่ก็เครปลาช
เอานี่ ลองชิมดู
- ฉันไม่อยากชิม - กินเถอะ กินเข้าไป นายผอมเหลือแต่กระดูก
- รสชาติห่วยแตก - เจอร์รี่ นั่นเครปลาชนะ
ต้องเคี้ยวสักพักถึงอร่อย นั่นแหละ
นายทำตามสูตรรึเปล่า
สูตรทำสำหรับคนสี่ถึงหกคน
ฉันต้องคำนวณเพิ่มสำหรับ 183 คน
ฉันคงสับสนน่ะ
รสชาติเหมือนดินเลย
พอดีฉันทำตกระหว่างทางด้วย
เจอร์รี่ ซวยแล้ว ฉันทำอาหารไม่เป็น
ปอกไม่เป็น สับไม่เป็น ขูดไม่เป็น หั่นก็ไม่เป็น
ฉันไม่มีเซนส์เรื่องรสชาติเลย
ฉันคงต้องคุยกับแฟรงก์
- เครเมอร์ นายคุยไม่ได้... - ฉันต้องคุยกับเขา
ฉันรู้ว่าเขาช่วยฉันได้...
ฉันว่ามีสัตว์ตายอยู่ที่ลิฟต์นะ
กะหล่ำปลียัดไส้ของฉันเอง
- เมื่อคืนกินมื้อค่ำสนุกดีนะ - ก็ใช้ได้
ฉันบอกซินเทียว่า วันเสาร์เราจะไปกับเธอและเบเนีย
- แล้วไปดูเขาแสดง - ไม่ๆ
- ไม่มีทาง ไม่เอาเบเนีย - อะไรนะ
คุณเคยดูการแสดงเขามั้ย เขาเล่นมุกโอวัลตินอยู่ตั้ง 12 นาที
เขาเหมือนหมาน้อยโง่ๆ ไม่ได้เรื่อง
ซินเทียไม่คบคนไม่ได้เรื่องหรอก
เคยคบและคบอยู่
ก่อนที่เราจะเริ่ม
ฉันยินดีจะบอกพวกคุณว่าเอ็ดดี้ เชอร์แมน
ไม่ได้เขียนโฆษณาให้บริษัทเราอีกต่อไป
- ไปได้สักที - เขาอยู่ชั้นบน
ฉันให้เขาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาธุรกิจ
คุณเลื่อนตำแหน่งให้เขาเหรอ
ไม่นะ ฉันคงไม่...
- ผมทุ่มเทอยู่ทุกวัน - ใจเย็น
ผมว่าคุณกับเด็กเส้นโรคจิตของคุณ
น่าจะบริหารบริษัทนี้กันเองได้
ผมลาออก
- ฉันออกด้วย - ผมด้วย
อะไรนะ นี่
นี่ๆ
บทที่หนึ่ง
การจะจัดการความเสี่ยง เราต้องเข้าใจความเสี่ยงก่อน
คุณจะเห็นความเสี่ยงได้ยังไง
คุณจะเลี่ยงความเสี่ยงได้ยังไง และอะไรทำให้มีความเสี่ยง
- หมอนี่เสียงเหมือนฉันเลย - การจะเข้าใจความเสี่ยง เราต้อง...
- นิยามความเสี่ยงก่อน ความเสี่ยง... - เสียงทุเรศชะมัด
- มีอยู่... - หยุดนะ หยุด หุบปาก!
เถอะนะ แฟรงก์ ผมต้องการคุณ
สงครามมันผ่านไปตั้ง 50 ปีแล้ว
ในใจฉัน สงครามมันยังไม่จบ
ก็ได้ เกิดอะไรขึ้น แฟรงก์
อะไรที่ทำให้คุณลืมไม่ได้
อินชอน เกาหลี ปี 1950
ฉันเป็นกุ๊กฝีมือดีที่สุดของอเมริกา
ทำอาหารให้หน่วยรบที่ 103
ขณะที่เคลื่อนพลขึ้นเหนือ เสบียงเราก็เริ่มร่อยหรอ
วันนึงมีทหารสองสามนายไปเจอลังลังนึง
ข้างในมีเนื้อวัวชั้นดีหนัก 600 ปอนด์
อย่างน้อยมันก็เคยเป็นของดี
มันหมดอายุมาสามอาทิตย์แล้ว
แต่ฉันโอหัง ฉันสะเพร่า
ฉันคิดว่าถ้าฉันเลือกใช้เครื่องเทศได้เหมาะ
ปรุงสุกนานมากพอ...
เกิดอะไรขึ้น
ฉันมือเติบ ใส่เครื่องปรุงมากเกินไป
พวกทหารคลานไปมารอบตัวฉัน
ฉันยังได้ยินเสียงอ้วกและเสียงร้องนั่นอยู่เลย
แฟรงก์!
คืนนั้นฉันทำให้พรรคพวกทั้ง 16 คนต้องเข้าส้วม
พวกเขายังเด็กแท้ๆ
แฟรงก์ คุณเองก็ยังเด็ก
และมันเป็นสงคราม เวลาแบบนั้นใครก็พลาดได้
ไปบอกบ๊อบบี้ โคลบี้สิ
เด็กพวกนั้นก็แค่อยากกลับบ้าน เขาได้กลับบ้านก็จริง
แต่มีรูในลำไส้ใหญ่ขนาดเท่าชิ้นเนื้อไปด้วย
เขาต้องเอาจุกก๊อกอุดไว้ ระหว่างบินกลับบ้าน 18 ชั่วโมง
แฟรงก์ ฟังนะ ชาวยิวโสด 200 คนต้องการคุณ
นี่เป็นโอกาสที่คุณจะได้แก้ไขมันอีกครั้ง
ไม่ๆ ฉันจะไม่มีวันทำอาหารอีก
ไม่มีวัน! ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!
ไป ออกไป ไป
คุณดูการแสดงของเบเนียแล้วสินะ
เขาเล่นมุกโอวัลตินอยู่สองนาที
ฉันก็ทนไม่ได้แล้ว
ผมบอกแล้ว เหมือนโดนถุงส้มตียังไงอย่างนั้น
เขาหมกมุ่นอะไรกับโอวัลตินนักหนา
เขาคิดว่าทุกอย่างที่ละลายในนมมันตลกดี
หลังจากนั้นซินเทียกับฉันก็เถียงกันใหญ่เลย
- และฉันคิดว่ามันจบแล้ว - ไม่มีที่ปรึกษาแล้วเหรอ
- เหมือนจะเป็นแบบนั้น - อย่างน้อยเราก็กลับมาดีกันอีกครั้ง
ที่จริงฉันคิดว่า
เราน่าจะไม่เจอหน้ากันสักพักดีกว่า
ทำไม
ฉันรู้สึกสับสนนิดหน่อย
ฉันแค่รู้สึกแปลกที่ไม่มีที่ปรึกษา
ผมบอกคุณได้ว่าต้องทำอะไร
- มันมากกว่านั้น - ผมบอกได้ว่าคุณควรคิดอะไร
ฉันต้องการคนที่ไว้ใจได้
ฉันมีปัญหาใหญ่แล้ว เจอร์รี่ เทปนั่นไร้ประโยชน์
เรายังคุยกันไม่จบนะ จอร์จ
- จอร์จ - ฉันจะไปอยู่แล้ว
ไม่อยากเชื่อว่าคุณรู้สึกว่าจำเป็นต้องมีที่ปรึกษา
ฉันแค่ต้องการใครสักคนที่จะชี้แนะฉันได้
แล้วเจอกันนะ
แล้วเจอกัน
- อะไร นายมีปัญหาอะไร - ไม่มีปัญหา
ผมคิดคำโฆษณาให้รองเท้ากันน้ำเบงกาลีสได้แล้ว
"การทำให้เท้าแห้งอยู่เสมอเป็นเรื่องยาก
เมื่อต้องไปเตะกบาลใคร"
รู้มั้ย เอ็ดดี้ แบบนั้นอาจฟังดูห้าวไปหน่อยนะ
สำหรับผลิตภัณฑ์สตรี
ผมไม่ได้สนใจมันเท่าไหร่
ถ้างั้นเราน่าจะเอาประโยค...
"เตะกบาลใคร"
มาดัดแปลงนะ
เปลี่ยนนิดหน่อย เป็นประมาณว่า...
"เดินเล่นผ่านทุ่งหญ้าที่เปียกชุ่ม"
ทุ่งหญ้าที่เปียกชุ่ม
ออมเล็ตของคุณได้แล้ว
- มันแห้ง - ฉันก็ทำแบบนั้นตลอด
ห่วยแตก
คุณว่าไงนะ
มีตโลฟของคุณมันเละ แซลมอนทอดก็น้ำมันเยิ้ม
และมะเขือม่วงทอดใส่ชีสของคุณ ก็เป็นความเสื่อมเสียของบ้านหลังนี้!
งั้นก็แย่หน่อยนะ เพราะฉันเป็นคนเดียวที่ทำอาหารที่นี่
ไม่ใช่อีกแล้ว ส่งตะหลิวมา!
พี่กลับมาแล้ว ที่รัก!
ยุ่งแบบคุณแน่ใจนะว่าจะมีเวลาให้คำปรึกษา
ผมจะหาเวลาจนได้ เพราะแอ๊บบี้ ผมเคยเป็นเหมือนคุณ
ตาโต ไร้เดียงสา
ผมเคยไม่รู้อะไรสักอย่าง เกี่ยวกับเรื่องพื้นๆ อย่าง...
การจัดการความเสี่ยง
ฟังดูไม่คุ้นเลย คุณต้องอธิบายแล้วล่ะ
เอาแบบนี้
คุณเอาหนังสือนี้ไปอ่าน
แล้วลองมาอธิบายให้ผมฟังดูดีกว่า
- ได้เลย - โอเค
ไง เจอร์รี่
- ไง เบเนีย - นายรู้ข่าวรึยัง
ยายที่ปรึกษานั่นได้ดูการแสดงฉัน เธอทิ้งฉันแล้ว
แย่เลยนะ
ก็อาจถูกของเธอ ฉันอาจไม่ได้เรื่องเลย
ฉันมันห่วยที่สุด ที่สุดเลย เจอร์รี่
นายก็แค่เล่นมุกกับนมมากเกินไป
นายเล่นมุกบอสโกแล้วเล่นมุกเนสต์เล่ควิก
กว่าจะถึงมุกโอวัลติน...
นายช่วยดูมุกให้ฉันหน่อยได้มั้ย
- นายยังต้องการกุ๊กอยู่มั้ย - ต้องการสิ เข้ามาเลย แฟรงก์
- มีเครื่องครัวทีฟาลมั้ย - มีแต่คาลฟาลอน
- ไม่เอา ตามฉันมา! - ได้เลย
ลองนี่ดู
"ทำไมถึงเรียกโอวัลตินนะ
ถ้วยก็กลม ขวดก็กลม
น่าจะเรียกว่า "ราวติน"
อย่างเด็ดเลย เจอร์รี่ เด็ด
เรามาเปลี่ยน "ลูกเห็บ" และ "แผลเป็น"
มาเป็น "สร้อยไข่มุก" กับ "สโกนราสป์เบอร์รี่" ดีมั้ย
จอร์จ คอสแตนซาเป็นที่ปรึกษาคุณเหรอ
ใช่ เขายอดมาก
ฉันได้เรียนรู้เยอะเลย
เรื่องอะไร วิธีคำนวณห้าเปอร์เซ็นต์ จากบิลค่าอาหารเหรอ
รู้มั้ยว่าปัญหาคุณคืออะไร
คุณไม่เคารพความสัมพันธ์ ระหว่างที่ปรึกษากับลูกศิษย์เลย
ที่จริงแล้วผมเองก็มีลูกศิษย์เหมือนกันนะ
- ใคร - นายเคนเนท เบเนียไง
เบเนียเหรอ
ผมจะสอนเขาให้ขึ้นไปสู่จุดสูงสุด
ฉันไม่อยากคบกับที่ปรึกษา ที่มีลูกศิษย์ไม่ได้เรื่องหรอกนะ
ผมเองก็ไม่อยากคบกับลูกศิษย์ ที่มีที่ปรึกษาสกุลคอสแตนซาเช่นกัน
ฉันไม่รู้ว่ายังไงนะ
แต่ดูเหมือนเราจะเคมีเข้ากัน
กลายเป็นว่าเราทำแค็ตตาล็อกได้ดีมาก
เจ๋ง
นี่ เอ็ด ฉันถามอะไรหน่อยสิ
ไอ้ชุดทหารกับจินตนาการโรคจิตนี่มาจากไหนกัน
ผมไม่อยากพูดถึงมัน
เถอะน่า อย่าทำตัวเป็นเด็กหน่อยเลย
ผมไปเดตกับผู้หญิงคนนึงสองครั้ง
ผมก็คิดไปว่าเธอชอบผม
จากนั้นเธอก็ค่อยๆ เงียบไป
แค่นั้นเหรอ
มันยากนะกว่าจะได้เจอคนที่เราชอบ
ไหนจะเป็นชาวยิวอีก
(ขอต้อนรับคนโสดชาวยิว)
อาหารที่นี่อร่อยมาก
- เธอลองชิมฮามันทัสเชนรึยัง - ฉันหยุดกินกิชก์ไม่ได้สักที
- ไง เจอร์รี่ - เบเนีย
ฉันแค่แวะมาขอบใจนายน่ะ
เรื่องการจัดการความเสี่ยงที่นายเขียนให้ฉัน มันยอดมากเลย
การจัดการความเสี่ยงเหรอ
อย่างเด็ด เจอร์รี่ เด็ด
มีหลายบริษัทมาจ้างฉัน ขนาดซินเทียยังคืนดีกับฉันเลย
คุณไต่เต้าจากห้องจดหมาย
ไปเป็นผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาธุรกิจ ในสองวันเนี่ยนะ
- ถูกต้อง - พวกเขาจ่ายเงินให้คุณเท่าไหร่
ฉันจะให้สองเท่า
- ลาเกสพวกนี้ขายดีจริงๆ - น้ำตาลไอซิ่งอยู่ไหน
รู้มั้ย แฟรงก์ คุณไปพักก็ได้นะ
ไม่พัก ฉันรู้สึกได้เกิดใหม่ เหมือนนกฟีนิกซ์ที่ผุดขึ้นมาจากแอริโซนา
ลาออกเหรอ
ผมทนทำโฆษณาไร้สาระไม่ไหวแล้ว
คุณออกไม่ได้นะ ฉันมีคุณคนเดียว
ฉันต้องการคุณ
แหวะ
ไม่!
ไม่! อย่ากินนะ มันไม่ดี
- มันไม่ดี ไม่ดี อย่ากิน - แฟรงก์ หยุดนะ
- หยุด... - ไม่ๆ ๆ
แฟรงก์!
คนต่อไปที่จะพูดคือจอร์จ คอสแตนซา ในหัวข้อการจัดการความเสี่ยง
(สนามทีมแยงกี้)
(แยงกี้)
"โอวัลติน
คุณเคยกินรึเปล่า
ทำไมถึงเรียกโอวัลตินนะ
ที่จริงน่าจะเรียกว่าราวด์ติน
เข้าใจที่ผมพูดมั้ยครับ"
นี่แหละลูกศิษย์ผม
คำบรรยายโดย ศักดิ์ดา ดวงอินทร์