Ας πούμε ότι σε απάγουν εξωγήινοι.
-Ωραία. -Σε χώνουν στο σκάφος τους.
Σε πάνε στον πλανήτη τους ως περίεργο αντικείμενο.
Προτιμάς να πας στον ζωολογικό κήπο ή στο τσίρκο τους;
Θα πω ζωολογικό κήπο.
Θα μπορώ να έχω το δικό μου πρόγραμμα.
Στο τσίρκο θα πηγαίνεις με τρένο και θα δεις όλο τον πλανήτη.
Φοράω καπελάκι, πηδάω μέσα από φωτιές.
Βάζω τα εξωγήινα κεφαλάκια τους στο στόμα μου.
-Τουλάχιστον είναι σόου μπίζνες. -Ναι.
Στον ζωολογικό κήπο μπορεί να βάλουν καμιά γυναίκα μαζί μου, για ζευγάρωμα.
Κι αν δεν την ενδιαφέρεις;
Τότε, τι είχα, τι έχασα.
Απλώς πήγα βόλτα με διαστημόπλοιο.
Γιατί να μην πάω τουαλέτα σ' εκείνο το μαγαζί;
Εδώ έχει την καλύτερη σε όλο το κέντρο.
Αυτός ξέρει.
Είναι εκεί, αριστερά.
Εξαιρετικό μάρμαρο, ψηλοτάβανη και καζανάκι σαν μηχανή αεριωθούμενου.
Ακούστε. Καλύτερα να μην περιμένετε. Θα τα πούμε μετά.
-Είσαι σίγουρος; -Αυτός ξέρει.
ΜΠΡΑΝΤ-ΛΙΛΑΝΤ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Ωραία.
Δοκίμασε την ιστορία του αρραβώνα σου.
-Δεν θα πιάσει. -Είσαι σίγουρος;
Αυτός ξέρει.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΡΕΤΖΙΣ
Κέβιν, αλήθεια μ' αρέσεις,
αλλά ίσως είναι καλύτερα να μείνουμε… φίλοι.
-Φίλοι; -Ναι, θέλω να πω…
Θεέ μου.
Ο τόνος έχει γεύση σαν σφουγγάρι.
Φίλοι. Ναι. Γιατί όχι φίλοι;
Θέλω να το δοκιμάσω.
Όπως εσύ κι ο Τζέρι.
ΑΝΔΡΩΝ
Πάλι μπλόκαρε το ρημάδι.
Ξέρεις τι γίνεται;
Χαλάνε οι κύλινδροι.
Ο Λίλαντ είπε όλοι στην αίθουσα συσκέψεων αμέσως.
-Έλα, πάμε. -Ναι.
Εντάξει.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Θυμάσαι που σου είπα για την Τζίλιαν,
τη φίλη μου που γράφει για τον κατάλογο Λ.Λ. Μπιν;
Πρέπει να την πάρεις τηλέφωνο.
Δεν ξέρω, έχεις…
-Δεν είναι κακή. Τι… -Έχω τα στατιστικά της πίσω.
Εντυπωσιακό. Σοβαρή σχέση, '92 με '95.
-Δικό της αμάξι. -Ναι.
Αγαπημένος πρόεδρος, Τζέιμς Πολκ.
Για να δω.
Πώς πήγε με τον Κέβιν; Τον έστειλες με τις κλοτσιές πίσω στο Κεντάκι;
Δεν θα το πιστέψεις. Του είπα ότι θέλω να είμαστε φίλοι.
Δεν έχει πρόβλημα. Θέλει να είμαστε φίλοι.
Γιατί να θέλει φίλο κάποιος;
Δεν είναι τόσο άσχημα.
Θα ερχόταν μαζί μου στο Μουσείο Μινιατούρας.
Αυτό δεν θα το έκανες ποτέ εσύ.
Όλα αυτά είναι τόσο μικρά.
Ανόητα.
Αν έλεγα την ιστορία του αρραβώνα στη ρεσεψιονίστ,
αλλά ότι αυτή ήταν η μνηστή μου…
-Τι; -Δεν καταλαβαίνεις;
Τέτοιες γυναίκες είναι σαν μέλη μυστικής φυλής σε απαγορευμένη πόλη.
Οι άνθρωποι σαν εμένα έχουν να μπουν χιλιάδες χρόνια.
Αλλά μ' αυτήν, είναι σαν να ήμουν πάντα με μια δικιά τους.
Έχω σφραγίδα στο χέρι. Μπαινοβγαίνω όποτε θέλω.
Τα κατάφερες.
Προειδοποίησα τη βασίλισσα ότι πλησίαζες.
Τώρα πρέπει να μετακινήσουμε όλη την απαγορευμένη πόλη.
-Να την κρατήσω; -Όχι, τη θέλω.
Ευχαριστώ.
Γεια σας, τον κύριο Αρτ Βαντελέι θα ήθελα.
Λυπάμαι, δεν υπάρχει κανένας κύριος Βαντελέι εδώ.
Μια στιγμή…
Να ελέγξω ότι έχω το σωστό όνομα.
Μάλλον…
Πανέμορφη. Ποια είναι;
Αφού ρωτάτε, ήταν η μνηστή μου, η Σούζαν.
Αιωνία της η μνήμη.
Λυπάμαι πολύ. Ήταν υπέροχη.
-Με λένε Αμάντα. -Εμένα Τζορτζ.
-Καλή δουλειά, Κρέιμερ. -Ξέρεις τι λένε:
Δεν πουλάς την μπριζόλα, αλλά το τσιτσίρισμα.
-Ποιος είναι για ποτό; Κερνάω. -Τότε κάν' το διπλό.
-Τζέρι; -Τζίλιαν.
-Γεια. -Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Κι εγώ.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Είχε αντρικά χέρια.
-Αντρικά χέρια; -Χέρια άντρα.
Είναι σαν πλάσμα της ελληνικής μυθολογίας.
Ήταν σαν μισή γυναίκα, μισή απαίσιο τέρας.
Θα προτιμούσες να μην είχε καθόλου χέρια;
Θα είχε γάντζους;
Τα κάνουν πιο ελκυστικά οι γάντζοι, Τζέρι;
Ωραία δείχνουν.
Θα έρθεις να με πάρεις από το Γουάιτ Πλέινς αύριο, ε;
Ναι.
Έχω πέντε πελώρια κουτιά με κουμπιά.
-Αν θες κι άλλα χέρια, πάρε την… -Τζέρι.
-Κρέιμερ; -Γεια σου, φίλε.
Είναι 8:00 το πρωί. Τι κάνεις;
Πρωινό. Πρέπει να είμαι στην Μπραντ-Λίλαντ στις 9:00.
Γιατί;
Γιατί δουλεύω εκεί, γι' αυτό.
Πόσο κοιμήθηκα; Τι έτος έχουμε;
Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά τελευταία περιπλανιέμαι άσκοπα.
Τώρα που το λες…
Αλλά επιτέλους κατάλαβα τι λείπει από τη ζωή μου:
Η δομή.
Και στην Μπραντ-Λίλαντ, κάνω πράγματα.
Και λατρεύω τους συναδέλφους.
-Πόσα σου δίνουν; -Δεν θέλω λεφτά.
Το κάνω για μένα.
Προφανώς.
Και τι κάνεις εκεί όλη μέρα;
Δ.Ε.
Διεκπεραίωση εργασιών.
Πρέπει να φύγω. Ωραία.
Θα τα πούμε το βράδυ.
Μην ξεχάσω τον χαρτοφύλακα.
-Τι έχεις μέσα; -Κρακεράκια.
Ώστε η φωτογραφία έπιασε. Εκπληκτικό!
Θέλει να ντυθώ σμαρτ κάζουαλ.
Τι είναι αυτό;
-Δεν ξέρω, αλλά δεν το έχεις. -Καλά. Γεια.
-Πού ήσουν σήμερα; -Τι;
Ήταν να με πάρεις.
-Να πάρει. -Λοιπόν; Πού ήσουν;
Εδώ. Και βγήκα να πάρω εφημερίδα.
Αναγκάστηκα να πω στον Κέβιν
να φύγει από το γραφείο και να έρθει να με πάρει.
-Γι' αυτό είναι οι φίλοι. -Ναι.
Κι αυτός είναι φίλος, Τζέρι.
Είναι αξιόπιστος, ευγενικός, ακριβώς το αντίθετο από σένα.
Μπιζάρο Τζέρι, δηλαδή.
Μπιζάρο Τζέρι;
Σαν τον Μπιζάρο Σούπερμαν.
Ο αντίθετος του Σούπερμαν,
που ζει στον αντίθετο Κόσμο του Μπιζάρο.
Το πάνω κάτω και το κάτω πάνω.
Λέει καλημέρα όταν φεύγει και καληνύχτα όταν έρχεται.
Δεν έπρεπε να λέει "κακηνύχτα";
Αυτό δεν είναι το αντίθετο του καληνύχτα;
Όχι, παραμένει καληνύχτα.
-Ζει μέσα στη θάλασσα; -Όχι.
-Είναι μαύρος; -Να σου πω, ξέχνα το, εντάξει;
Πω πω.
Τι μέρα κι αυτή.
-Θέλω ένα ποτό. -Κουραστική μέρα στο γραφείο;
Ερχόταν συνέχεια κόσμος και το τηλέφωνο δεν σταματούσε.
Πρέπει να φύγουμε αν θέλουμε να προλάβουμε το Hall of Fusion των 7:00.
Εγώ δεν θα έρθω. Πνίγομαι.
Ο γερο-Λίλαντ μού τα 'χει ζαλίσει με αυτές τις αναφορές.
Αν δεν τις τελειώσω ως τις 9:00, χάθηκα.
Πρέπει να φύγω.
Και, άκου…
Μην κάνετε πολλή φασαρία.
Κάποιοι δουλεύουν το πρωί. Ευχαριστώ.
Καταπληκτικό μέρος.
Νόμιζα ότι ήταν εργοστάσιο κρέατος.
Γεια σου, Αμάντα.
Οι φίλες μου. Η Άναμπελ, η Τζαστίνα και η Νίκι.
-Κάναμε μόντελινγκ μαζί. -Μόντελινγκ.
Είναι καλή φάση;
Βλάκα, βλάκα, βλάκα.
Νίκι, πώς ήταν το Παρίσι αυτήν τη φορά;
Βαρετό.
Ξέρετε ποια αγαπούσε το Παρίσι; Η μακαρίτισσα η μνηστή μου, η Σούζαν.
Νομίζω ότι έχω μια φωτογραφία της.
Πανέμορφη ήταν.
Χορεύουμε;
Θέλεις ψωμί, Τζέρι;
Όχι, ευχαριστώ. Δεν πεινάω.
Πιες την μπίρα σου.
Αυτή δεν έχει βιδωτό καπάκι.
Κάτι έχεις στο πρόσωπό σου.
Θα το βγάλω εγώ.
Δεν το πιάνεις, είναι πιο ψηλά.
Βλεφαρίδα είναι. Κάνε μια ευχή.
-Δεν θέλω. -Κάνε μια ευχή.
Καλά.
Δεν πραγματοποιήθηκε.
Δεν τρελαίνεσαι για αστακό;
Φοβερό το Μουσείο Μινιατούρας.
-Ναι, ήταν μικροσκοπικό. -Ναι.
Γεια σας, παιδιά. Ιλέιν, κάθισε.
Από δω οι φίλοι μου. Ο Τζιν
και αυτόν εδώ τον λέμε Φέλντμαν.
Κόσμος του Μπιζάρο.
Τζέρι, ήταν απίστευτο.
Μοντέλα, μέχρι εκεί που έβλεπε το μάτι.
-Άρα υπάρχει. -Ναι, οι θρύλοι είναι πραγματικοί.
Πότε θα ξαναβγείς μαζί της;
Δεν θα ξαναβγώ.
Είμαι εντός των τειχών.
Οπότε θα κάψεις τη γέφυρα.
Φωτιά!
Πότε θα πάμε;
Είναι πολύ γρήγοροι οι ρυθμοί σ' αυτόν τον κόσμο.
Τι θα φορέσεις; Αυτό;
Ξέρεις, εγώ τα έχω με τη γυναίκα της φωτογραφίας.
Ναι.
Αλλά εγώ την αρραβωνιάστηκα.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΡΕΤΖΙΣ
-Πληρώνω εγώ. -Πλήρωσες την άλλη φορά.
-Δεν πειράζει. -Απίστευτο.
Ιλέιν, πώς σου φαίνεται ένα ξυπνητήρι
που σου λέει τον καιρό όταν ξυπνάς;
Ομολογώ ότι είναι καταπληκτική ιδέα, Φέλντμαν.
Δεν ξέρω. Δεν είναι πρακτικό.
Τα λέμε, Ιλέιν.
Εμείς θα πάμε στη βιβλιοθήκη.
-Τι θα κάνετε εκεί; -Θα διαβάσουμε.
Καλημέρα.
Θα έρθει η Τζίλιαν μετά. Θα το τελειώσω.
Κάτι χερούκλες, λες και τα έχω με τον Τζορτζ "Το Κτήνος" Στιλ.
Ναι.
Θα την αλυσοδέσω στο ψυγείο και θα κόβω εισιτήρια.
Ωραία.
Άσε την εφημερίδα. Δεν με ακούς πια.
-Ούτε καν μιλάμε. -Τώρα δεν μιλάμε;
-Σε βλέπω 20 μίζερα λεπτά το πρωί. -Αρχίσαμε.
Κι όταν γυρίζεις, είσαι πτώμα.
-Δεν κάνουμε τίποτα. -Γιατί αρχίζεις τώρα;
Ξέρεις ότι αυτήν την περίοδο έχω πολλή δουλειά.
Η τρίτη σου μέρα είναι.
Πάω στη δουλειά. Θα το συζητήσουμε μετά.
Να σου πω.
Αν αργήσεις, πάρε τηλέφωνο.
-Τι γίνεται μ' εσάς τους δύο; -Δεν θέλω να το συζητήσω.
Μήπως είδες την ατζέντα…
Να τη. Εντάξει, τη βρήκα. Θα τα πούμε μετά.
Μια στιγμή. Πού πας; Σε βλέπω πολύ λίγο τελευταία.
Λοιπόν…
Πηγαίνω στο Ρέτζις.
Στην Μπιζάρο καφετέρια;
Ο Κέβιν κι οι φίλοι του είναι καλά παιδιά.
Κάνουν ωραία πράγματα.
-Διαβάζουν. -Κι εγώ διαβάζω.
Βιβλία, Τζέρι.
Σιγά το πράγμα.
Δεν μπορώ όλη μου τη ζωή
να έρχομαι σε αυτό το βρομερό διαμέρισμα κάθε δέκα λεπτά
και να αναλύω τις βασανιστικές λεπτομέρειες
από ό,τι συμβαίνει καθημερινά.
Γιατί; Χθες πήγα στην τράπεζα να κάνω μια κατάθεση.
-Με κοιτάζει ο ταμίας… -Τα λέμε, πρέπει να φύγω.
Όλο το σύστημα καταρρέει.
Εμπρός. Γεια σου, Αμάντα, ναι.
Νομίζω ότι είναι καλύτερα να μείνουμε φίλοι.
Ναι. Ξέρεις τι; Δεν μπορώ να το συζητήσω τώρα.
Γεια σου.
Όχι. Όχι!
-Φίλοι; Μόνο φίλοι; -Ναι.
Εντάξει. Θέλεις να δούμε καμιά ταινία αργότερα;
Μακάρι να μπορούσα, αλλά είμαστε φίλοι.
-Πάω να πλύνω τα χέρια μου. -Καλή ιδέα.
Έχει κρεμασμένη μια πετσέτα παραλίας.
-Ναι. -Τζέρι!
Το πιστολάκι έκαψε τη φωτογραφία.
Θέλω άλλη, αλλιώς δεν μπαίνω στην απαγορευμένη πόλη.
Ποιος είναι;
Τζέρι! Θέλω να βρεις μια φωτογραφία της.
Σε ικετεύω.
Αν σου τη βρω, θα με πας στο κλαμπ να περάσουμε ωραία;
Ναι, εντάξει. Ό,τι θες.
Ωραία.
Τη βρήκα.
Τζέρι.
-Τζέρι; -Εδώ είμαι.
-Άργησες. -Καθυστέρησα, ξέρεις.
-Τι έπαθε το χέρι σου; -Λες και σε νοιάζει.
-Είχα δουλειά και ξέχασα την ώρα. -Βέβαια.
Εσύ και η δουλειά σου. Η Ιλέιν είναι στον Κόσμο του Μπιζάρο,
ο Τζορτζ παίρνει μόνο όταν θέλει κάτι
κι εγώ κάθομαι εδώ σαν αυτό το κρύο κοτόπουλο.
Το οποίο, παρεμπιπτόντως, ήταν για δύο.
-Μαγείρεψες; -Παρήγγειλα. Κάτι είναι κι αυτό.
-Ωχ. -Τι έπαθες;
-Το στομάχι μου. -Θα πάθεις κανένα έλκος.
Αυτή η δουλειά σε σκοτώνει.
Σκοτώνει εμάς.
Ξέρεις κάτι; Έχεις δίκιο.
Ας περιμένουν οι αναφορές.
Τι λες να βγούμε απόψε; Όπου θες.
-Στην καφετέρια; -Έγινε.
Θα πάρω τον Τζορτζ.
Η Ιλέιν δεν είναι αυτή;
Ίσως μου βρει φωτογραφία.
-Ιλέιν. -Ιλέιν.
-Ιλέιν! -Ιλέιν.
Γεια. Εδώ.
Τζέρι, Τζορτζ, Κρέιμερ,
από δω ο Κέβιν, ο Τζιν κι ο Φέλντμαν.
-Ναι. -Χάρηκα.
Αλλόκοτο είναι αυτό.
Μας αφήνετε για λίγο;
-Ναι. -Ευχαριστώ.
Τι θέλετε, παιδιά;
Χρειάζομαι άλλη μια φωτογραφία της Τζίλιαν.
Του βρήκα, κι αυτή με τις χερούκλες πήγε να μου ξεριζώσει το χέρι.
-Μπορούσες να την πάρεις. -Όχι.
Παιδιά, πρέπει να φύγω. Να είστε καλά.
Ιλέιν;
-Να έρθω μαζί; -Λυπάμαι.
Έχουμε ήδη έναν Τζορτζ.
Τι με θέλατε, κύριε Λίλαντ;
Κρέιμερ, κοίταζα τη δουλειά σου. Να πω την αλήθεια, είναι αίσχος.
Έχω…
Έχω πρόβλημα στο σπίτι και…
Θα δουλεύω περισσότερο, νύχτες, Σαββατοκύριακα, ό,τι χρειαστεί.
Όχι, δεν νομίζω ότι θα γίνει τίποτα.
Οι αναφορές που παρέδωσες…
Είναι σαν να μην έχεις καμία εκπαίδευση για τη δουλειά.
Δεν ξέρω τι είναι αυτό το πράγμα.
Απλώς προσπαθώ να είμαι μπροστά.
Λυπάμαι, δεν γίνεται να σε κρατήσουμε.
Μα δεν δουλεύω καν εδώ.
Αυτό είναι που το κάνει δύσκολο.
Γεια. Είμαι ο Τζορτζ.
Σίγουρα πρέπει να είσαι εδώ;
Ναι, ναι.
Ερχόμουν εδώ συνέχεια με τη μνηστή μου όταν ήταν εργοστάσιο κρέατος.
Να η φωτογραφία της.
Από περιοδικό την έκοψες;
-Τι; -Αυτή είμαι εγώ.
Από διαφήμιση της Clinique που έκανα.
Για δες.
Πάμε. Το πάρτι είναι ιδιωτικό.
Η Λέινι είμαι.
-Γεια, Ιλέιν. -Γεια, Κέβιν.
-Πέρασε. -Εντάξει.
Γεια σου, Τζιν.
-Τι γίνεται; -Διαβάζουμε.
Τι κάνεις;
-Τρώω ελιές. -Ρώτησες πρώτα;
-Ποιος είναι; -Ο Φέλντμαν.
-Από απέναντι. -Περίμενε.
-Γεια. -Γεια, Κέβιν.
-Γεια. -Δες ποιον συνάντησα.
-Γεια σου, Κέβιν. -Γεια σου, Βάργκας.
-Θα δούμε αγώνα το Σαββατοκύριακο; -Τέλεια.
-Τα λέμε. -Εντάξει.
Βάργκας.
-Λοιπόν… Τα πήρα. -Ωραία.
Ιλέιν, ο Φέλντμαν κατάφερε να μας βρει εισιτήρια για τα Μπολσόι.
-Τέταρτη σειρά, κέντρο. -Τι λες τώρα!
-Μα τι κάνεις; -Κέβιν.
Συγγνώμη. Μπορώ να κάνω κάτι;
Αρκετά δεν έκανες ήδη;
Εγώ να…
Είναι…
Είναι κλειδωμένη.
Εδώ είναι, ε;
Μα ήταν…
Εδώ ήταν, σου λέω. Αλήθεια ήταν εδώ.
Είχε μπαρ και… πίστα για χορό.
Ο χώρος του DJ ήταν πίσω από το δισκοπρίονο;
Πάμε να φύγουμε, Τζορτζ.
Στη δουλειά ανακάλυψα ένα καρτοτηλέφωνο που κάνει δωρεάν υπεραστικές κλήσεις.
Και τι έκανες;
Πήρα στην τηλεφωνική εταιρία και ανέφερα το σφάλμα.
Ωραία.
-Ποιος είναι; -Ο Φέλντμαν.
-Από απέναντι. -Περίμενε.
-Κέβιν. Έφερα μερικά τρόφιμα. -Πάλι;
-Φέλντμαν, δεν ήταν ανάγκη. -Γι' αυτό δεν είναι οι φίλοι;
Μπορεί να μην το λέω συχνά,
αλλά είστε οι καλύτεροι φίλοι που μπορεί να έχει κάποιος.
Είμαι πολύ χαρούμενος.
Μου 'ρχεται να κλάψω.
Υποτιτλισμός: Κώστας Γραμματικός