(ไซน์เฟลด์)
(ซูซาน บิดเดิล รอสส์ 8 มิถุนายน 1964 - 18 พฤษภาคม 1996)
แหม ป้ายหลุมศพสวยดีนะ
เขาเอามาใส่เมื่อเช้านี้
มันเป็นป้ายหลุมศพที่สวยจริงๆ
เจอร์รี่
จอร์จ
เราจะให้นายอยู่กับเธอตามลำพัง
- อะไรนะ - ฉันมั่นใจว่านายมีหลายอย่างที่อยากพูด
ไม่เป็นไร
จริงๆ นะ เจอร์รี่
เจอร์รี่
ไม่ครับ ขอบคุณ
หลังจากพักช่วงการแข่งของออลสตาร์...
เราก็ชนะทีมโอริโอลรวดเลย
ทั้งสี่เกม
ในบัลติมอร์
นั่นแหละ
ให้ตาย อึดอัดเป็นบ้า
ฉันไม่รังเกียจสุสานนะ
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคนชอบกอล์ฟ
เพราะมันรู้สึกดีที่ได้อยู่ข้างนอกในพื้นที่ที่มีวิวแจ่มๆ
ว่าแต่นายพูดอะไรกับตระกูลรอสส์เหรอ
ไม่รู้สิ
ฉันบอกพวกเขาว่า "การตายของเธอเกิดขึ้น ใต้เงาของชีวิตใหม่
เธอไม่ได้ตายไปจริงๆ ถ้าเราหาทางที่จะจดจำเธอ"
- จากเรื่องอะไร - สตาร์ เทรค 2
ศึกสลัดอวกาศ
ใช่ เครเมอร์กับฉันดูมาเมื่อคืน
สป็อกตาย เขาโดนพันด้วยผ้าขนหนู
แล้วพวกนั้นก็เอาเขาใส่กล่องแว่นกันแดดใหญ่ๆ แล้วปล่อยออกจากท้องยาน
ตอนสป็อกตายนี่โดนสุดๆ เลย
ใช่
เอาล่ะ ยังไงก็ตาม
ตั้งป้ายหลุมศพแล้ว ไปเคารพศพแล้ว
- ก็คงมีแค่นี้ - งั้นก็จบแล้วสินะ
ฉันไว้ทุกข์ตั้งสามเดือน เป็นหน้าร้อนด้วย
ถ้าเป็นเดือนมกราคมใครก็เศร้าได้
ถึงเวลาที่จอร์จจะเริ่มเป็นตัวจอร์จอีกครั้ง
โอเค ไว้หาอะไรทำกันดีกว่า
- ดูหนังเป็นไง - แจ๋ว!
ไม่มีอะไรเหมาะกับจอร์จเท่าหนังแล้ว
- หนังเหรอ - ใช่ เอาด้วยมั้ย
ไม่ ไม่ได้ๆ ฉันมีเรียนศิลปะการต่อสู้
จอร์จจะไปดูหนัง
แล้วไปเรียนคาราเต้เป็นไงบ้าง
คาราเต้ เจอร์รี่ คาราเต้
มันคือการแสวงหาสมดุล และความกลมกลืนไปทั้งชีวิต
โดยใช้การชกและการเตะ
เจอร์รี่
คาเรเต้ไม่อยู่ที่นี่
มันอยู่ที่นี่
และนี่
โอเค ฉันต้องไปรับเอเลนที่สนามบินแล้ว
อะไรกัน เธอไปที่อื่นเหรอ
เธอไปอยู่เม็กซิโกตั้งหกอาทิตย์
นายเข้าใจผิดแล้ว วันก่อนเรายังไปดูพลุด้วยกันอยู่เลย
นั่นมันวันชาติ 4 กรกฎาคม
ฉันไปล่ะ พอฉันกลับมา ฉันไม่อยากเห็นนายอยู่นี่
นี่ หรือนี่
(ร้านอาหาร)
มันเหลือเชื่อเลย
หกสัปดาห์ของการเที่ยวทั่วเม็กซิโก ด้วยเงินเปโซของปีเตอร์แมนล้วนๆ
แล้วเธอได้ไอเดียดีๆ ทำแค็ตตาล็อกมั้ย
- เยอะเลย - มีอะไรที่ไม่ต้อง...
ฉีกถุงขนมโดริโทสแล้วดูวีวา ซาปาตาแทนมั้ย
นายไม่เคารพงานฉันเลยสินะ
- ไม่เลย - เหรอ
แล้วย่านโสโครกนี่เป็นยังไงบ้าง
คู่หมั้นนายเป็นไงบ้าง
อะไรนะ
จีนนี่ คู่หมั้นนายไง
ใช่ เรื่องนั้น...
ก็นะ
เอาล่ะ เล่ามา เจอโรม
ไม่ค่อยมีอะไรให้เล่าหรอก
ราวหนึ่งเดือนก่อน เรามากินมื้อเที่ยงที่นี่
แล้วจู่ๆ เราทั้งคู่ก็โพล่ง
- ผมเกลียดคุณ - ฉันเกลียดคุณ
- ลาก่อน - ลาก่อน
มันไม่เคยมีมาก่อนเลย เป็นการเลิกกันครั้งแรก
ที่ใจตรงกันในประวัติศาสตร์การคบหา
ไม่มีการปฏิเสธ ไม่รู้สึกผิด ไม่สำนึกผิด
นายไม่เคยสำนึกผิดอยู่แล้ว
ใช่ ฉันรู้สึกแย่ตรงนี้แหละ
พนันว่าพ่อแม่นายต้องหัวเสียแน่เลย
- นายยังไม่ได้บอกพวกท่านสินะ - ยัง
ผมเลยแหวกฝูงชนเข้าไป
ข้างล่างผมมีน้ำทะเลสาบวิกตอเรีย ที่เป็นประกายอยู่
ให้ตายสิ พวก
แค่บอกมาว่าผลิตภัณฑ์คืออะไรก็พอ
มันคือผ้าเช็ดตัว
ไม่เอาผ้าเช็ดตัว
คุณปีเตอร์แมนคะ
ฉันมีไอเดียทำหมวกที่ดีมากๆ เลย
คอผมแข็งเหมือนกำปั้นลิงยักษ์เลย
มันผสมผสานจิตวิญญาณแห่งเม็กซิโก
กับความมีสไตล์ของเมืองใหญ่...
นิดหน่อย
ฉันอยากเรียกมันว่า "หมวกเม็กซิโกเด็กเมือง"
ไม่ ไม่เอาลูกแพร์
- คุณปีเตอร์แมนคะ - ไม่เอาแอปเปิล
สับปะรดผมอยู่ไหน
คุณโอเคมั้ยคะ คุณปีเตอร์แมน
โอเคๆ ว่าต่อสิ ต่อเลย
คืองี้นะ มันเอาไว้ให้พวกนักธุรกิจไว้งีบหลับ
เป็นแบบว่าหมวกเม็กซิโกเด็กเมือง
คุณปีเตอร์แมนคะ
ฉันรู้สึกบางอย่าง บางอย่างที่ฉันไม่ได้รู้สึกมานาน
- ภูมิใจเหรอ - เปล่า
อิสระ อิสรเสรีเป็นที่สุด
แหม นายเป็นนายตัวเองแล้วนี่
- ฉันอยากไปงานแข่งลากรถแทรกเตอร์ - ก็ไปสิ
- ฉันจะไม่เข้าบ้านเลยทั้งคืน - ใครห้ามล่ะ
ฉันอยากกัดชีสก้อนโตๆ กัดลงไปเหมือนมันเป็นแอปเปิล
เอาที่สบายใจเลย
- แม่เจ้า - อะไร
- นั่นโดโลเรส - ใครนะ
มัลวา
- เจอร์รี่ ไง - ไง โดโลเรส
จอร์จ นายจำโดโลเรสได้มั้ย
- โดโลเรส - หวัดดี
ได้ข่าวว่าคุณหมั้นแล้ว
ใช่ โดโลเรส ผมหมั้นแล้ว
แต่ไปกันไม่รอดนะ โดโลเรส
แย่จัง
รู้มั้ย เราน่าจะนัดเจอกันบ้างนะ
- แล้วเจอกัน - แล้วเจอกัน
ลาก่อน โดโลเรส
ฉันก็นึกว่ามัลวาเกลียดนาย
ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
รู้อะไรมั้ย
ฉันว่าเป็นเพราะเรื่องหมั้นแน่เลย
ฉันได้แสดงให้เห็นว่าฉันไปได้สุดทาง
- สุดทางเหรอ - ไม่ใช่สุดทางของเรา
สุดทางของพวกเขา
ทำให้ฉันมีกลิ่นอายของความรับผิดชอบอยู่
นายหมั้นแป๊บเดียวเอง
- ฉันนี่หมั้นอยู่เป็นปี - งั้นนายก็มีกลิ่นแรงกว่าฉัน
ฉันรู้สึกบางอย่างอีกแล้วสิ เจอร์รี่
เอเลน คุณปีเตอร์แมนอยู่สายหนึ่ง
ฮัลโหล คุณปีเตอร์แมน รู้สึกยังไงบ้างคะ
เอเลน ผมจะพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อมนะ ผมเหนื่อย
สมองผมทึบพอๆ กับผิวดวงจันทร์
ผมบริหารบริษัทนั่นไม่ได้อีกแล้ว
อะไรนะ แล้วใครจะทำล่ะ
- คุณล่ะเป็นไง - ฉันเหรอ
- ทำไมเป็นฉันล่ะ - นั่นสิทำไมนะ
คุณปีเตอร์แมน คุณจะออกไม่ได้นะ
ผมออกมาแล้ว เอเลน
ผมอยู่พม่า
- พม่า - คุณน่าจะรู้จักมันในนามเมียนมา
แต่สำหรับผม มันจะเป็นพม่าเสมอ
โชคดีนะ เอเลน
เฮ้ย ไอ้คนที่ขี่มอเตอร์ไซค์อยู่น่ะ ขอซื้อเมลอนหน่อย
คุณปีเตอร์แมนคะ
- ที่ไหนนะ - พม่า
ใช่เมียนมาในปัจจุบันรึเปล่า
เจอร์รี่ เขาอยากให้ฉันบริหารบริษัท
บ้าไปแล้ว ฉันบริหารไม่ได้หรอก
ใช่ ไม่ได้แน่นอน
- ฉันสั่งใครไม่ได้ - ไม่มีใครฟังเธอหรอก
ฉันไม่มีคุณสมบัติบริหารบริษัทนี้เลย
เธอไม่มีคุณสมบัติทำงานที่บริษัทนี้เลย
ว่าไง
- มีอะไร - ปีเตอร์แมนหนีไปพม่า
แล้วเขาอยากให้ฉันบริหารบริษัท
- ที่ไหนนะ - เมียนมา
เป็นร้านขายยาที่ลดราคารึเปล่า
ฉันจะปฏิเสธเขาไป
ฉันบริหารบริษัทไม่ได้
โอ้โฮ "ไม่ได้" เหรอ
มีคำนี้อยู่ในพจนานุกรมของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่
ทำไม งานนี้มันยากเกินไปเหรอ
เธอมีประสบการณ์ไม่พอรึไง
เธอฉลาดไม่พอเหรอ
ความมั่นใจเธออยู่ไหน
เอเลน ฉันจะเล่าเรื่องนึงให้ฟังนะ
- ตอนฉันเริ่มฝึกคาเรเต้ใหม่ๆ - คาเรเต้เหรอ
ใช่ คาเรเต้ ไม่มีใครสนับสนุนฉันเลย
ทั้งเขา ทั้งนิวแมน ไม่มีเลย
ครั้งแรกที่ฉันซ้อมกับคู่ต่อสู้ ฉันกลัวมาก
ขาฉันอ่อนเป็นเส้นก๋วยเตี๋ยวเลย
จากนั้นฉันก็มองเข้าไปข้างใน แล้วเจอคาตราของตัวเอง
- "คาตรา" - ใช่ มันคือจิตวิญญาณ คือตัวตน
คือใจนึงของเราที่บอกว่า "ใช่ ฉันทำได้"
แซมมี่ เดวิสก็เคยมีนะ
ฉันก็เลยเชื่อคาตราของตัวเอง แล้วตอนนี้ฉันก็เก่งที่สุดในสำนัก
ฉันเนี่ยระดับแชมป์เลย
จะว่าไป ฉันก็ได้ดูปีเตอร์แมนบริหารบริษัทนะ
ก็นั่นน่ะสิ
ฉันรู้ว่าทำยังไง
กางเกงหนึ่งตัว เรื่องราวโง่ๆ เพิ่มราคาสูงๆ ฉันก็ทำได้
เชื่อมั่นในคาตราของตัวเอง เธอก็ทำได้ทุกอย่าง
- ออกไปได้แล้ว - โอเค
แม่นั่นจะต้องไปได้สวย
ไม่หรอก
ไปเร็ว เครเมอร์
- ว่าไง - มาเร็ว
- แม่รออยู่ในรถ - ได้เลย โจอี้
พวกนายมีเรียนพร้อมกันเหรอ
เปล่า เราเรียนคลาสเดียวกัน
หมายความว่าไง
เขาเกือบเอาชนะฉันได้
เครเมอร์ นายสู้กับเด็กเหรอ
ทักษะทุกคนอยู่ในระดับเดียวกัน เจอร์รี่
เขาเก้าขวบนะ
ไม่ต้องใช้คาเรเต้ แค่บีบคอเขาก็ชนะแล้ว
ฉันต้องไปขึ้นรถแล้ว
ขอบคุณสำหรับน้ำผลไม้นะ คุณนายซี
นี่ ขากลับแวะกินไอศกรีมได้มั้ยครับ แม่
- แม่ไม่รู้ว่า... - ได้โปรด
- ได้โปรดๆ - ได้โปรดๆ
- ก็ได้ - ไชโย!
คุณจะรับงานนี้เหรอ
คุณเข้าใจถูกแล้ว
ทีนี้ฉันต้องการไอเดียใหม่คนละสี่ไอเดีย ก่อนหกโมง
ไม่สิ ขอหกไอเดียก่อนสี่โมง
เอาล่ะ ไปได้แล้ว ไปๆ ๆ
เตรียมพร้อมคูมิเตะนะ
- ครับ เซ็นเซ - ครับ เซ็นเซ
ตั้งท่าต่อสู้
เริ่มได้
ผู้ชนะ
ไม่ได้ล็อก
- คุณรอสส์ - สวัสดี จอร์จ
เชิญครับ เชิญ
เราพยายามโทรแล้วแต่สายไม่ว่าง
ครับๆ ใช่
เชิญนั่งเลย
นั่นชีสนะ
เรารู้ว่าสามเดือนที่ผ่านมานายทุกข์ใจมาก
ใช่ๆ ทุกข์ใจมากๆ
เราเองก็ทุกข์ใจเหมือนกัน
มันน่าเศร้ามากเวลาที่พ่อแม่อายุยืนกว่าลูก
ใช่ ผมเห็นด้วย ก็หวังว่า พ่อแม่ผมจะตายก่อนผมเหมือนกัน
เราเลยตัดสินใจก่อตั้งมูลนิธิ
เพื่อรักษาความทรงจำของซูซานไว้
วิเศษไปเลยครับ
และแน่นอน เราอยากให้นายเป็นส่วนสำคัญ
ครับ ส่วนสำ...
ยังไงครับ สำคัญยังไง
นายจะได้เป็นคณะกรรมการ
เยี่ยมๆ
ตายจริง พอดีว่า....
หน้าที่ผมที่แยงกี้...
ไม่ต้องห่วง จอร์จ
องค์กรนี้จะปรับเวลาตามตารางของนาย
ตอนเย็น สุดสัปดาห์ แล้วแต่นายจะว่าง
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมาถึงจุดนี้
มันคงไม่เกิดขึ้น ถ้าไม่ได้คำพูดดลใจจากเจอร์รี่ เพื่อนนาย
เขาบอกเราว่า "เธอไม่ได้ตายไปจริงๆ ถ้าเงาของเธอ..."
- อะไรนะ ที่รัก - ทางๆ อะไรนี่แหละมั้ง
แล้วก็มีแสงและ...
ใครจะไปรู้ล่ะ
แต่สิ่งที่สำคัญคือความสัมพันธ์ของนายกับซูซาน...
ไม่จำเป็นต้องจบ
ดังนั้นฝากขอบคุณเจอร์รี่แทนเราด้วยนะ
จะทำทันทีที่เจอเขาเลยครับ
- ว่าไง - ไง
วันนี้เป็นไง ดีมั้ย
ก็ดีนะ อีกเดี๋ยวฉันจะไปพบกับมัลวา
ไอ้เรื่อง...
ศึกสลัดอวกาศ
ใช่ คำพูดสวยหรูเลยใช่มั้ย
ประโยคนั้นว่าไงนะ เกี่ยวกับ การค้นหาทางของเราในเงามืดใช่รึเปล่า
เปล่าๆ มันคือ "เธอไม่ได้ตายไปจริงๆ ถ้าเราหาทางที่จะจดจำเธอ"
นั่นแหละ
นั่นคือประโยค...
ที่ทำลายชีวิตฉัน
มีปัญหาเหรอ
ตระกูลรอสส์ก่อตั้งมูลนิธิขึ้น
และฉันต้องเป็นคณะกรรมการ
คณะกรรรมการเชียว ดูนายสิ
ใช่ ดูฉันสิ ฉันอุตส่าห์เป็นอิสระแล้ว
กำลังใช้ชีวิตตามฝัน ได้เปลือยครึ่งท่อน
กินชีสก้อนใหญ่เท่าแบตเตอรีรถยนต์
ก่อนไปไกลกว่านี้ ขอบอกเลยว่าฉันคาใจมาก
ที่นายเทียบการกินชีสก้อนนึง
เป็นเหมือนสวรรค์ของชายโสด
นายไม่เห็นเหรอ ฉันกลับมาเหมือนเดิมแล้ว
- ทั้งหมดเพราะศึกสลัดอวกาศเหรอ - ใช่
แหม มันเป็นภาคที่ดีที่สุดเลยนะ
ข่าน!
จอร์จ
ผมวิค เทเยอร์...
- ประธานมูลนิธิซูซาน รอสส์ - วิงก์ใช่มั้ย
- วิค - วิค
อย่างที่คุณรู้ ตระกูลรอสส์ค่อนข้างมีเงิน
ครับ ผมรู้ว่าพวกเขาก็พอมีเงินบ้าง
ไม่ใช่แค่พอมีบ้างนะ มีเยอะเลย
และพวกเขาวางแผนจะมอบมรดกส่วนหนึ่ง...
ให้คุณกับซูซานหลังจากแต่งงาน
แปลว่าถ้าซูซานกับผมมี...
คือถ้าซองยังไม่ได้...
- งั้นเราก็... - ใช่
- แล้วตอนนี้ล่ะ - ไม่
ทั้งหมดถูกบริจาคให้มูลนิธินี้
- บ้านหลังนี้ก็ด้วย - บ้านหลังนี้เหรอ
ใช่ มันเคยจะเป็นของขวัญแต่งงานของคุณ
- แล้วตอนนี้ล่ะ - ไม่ใช่
ไม่ใช่
บริจาคเหมือนกัน
จอร์จ ผมรู้ว่าซูซานมีความหมายกับคุณแค่ไหน
เรื่องนี้คงทำใจยาก
มันทำใจยากจริงๆ
แล้วใครเป็นคนขอเลิก
นั่นแหละประเด็น เราใจตรงกัน
ไม่เอาน่า ใครๆ ก็รู้ว่า การสมัครใจเลิกทั้งสองฝ่ายไม่มีอยู่จริง
- บอกความจริงมา - จริงๆ นะ
นับเป็นครั้งแรกของโลกเลย
รู้มั้ย ตอนได้ข่าวว่าคุณหมั้น
ฉันก็นึกว่าคุณอาจโตแล้ว แต่เห็นชัดว่าไม่ได้โตขึ้นเลย
เรื่องนั้นผมไม่เถียง แต่ความจริงก็คือผม...
มัลวา
- ฮัลโหล - กรุณาถือสายรอเอเลน เบเนส
ไม่อยากเชื่อเลย
- เจอร์รี่ - ไง
นี่ ทายซิว่าใครเพิ่งออกแบบ แค็ตตาล็อกฉบับแรก...
ของเจ. ปีเตอร์แมนแค็ตตาล็อกเสร็จ
- เป็นไงบ้าง - อย่างแจ๋ว
- อะไรนะ - ก็บอกว่าอย่างแจ๋ว
ขอถามอะไรหน่อย ตอนฉันบอกเธอว่า ฉันกับแฟนสมัครใจเลิกกัน
- เธอเชื่อฉันมั้ย - ไม่ ไม่เชื่อ
มันไม่น่าเชื่อ ไม่มีใครเชื่อหรอก นายไม่ควรไปบอกใครนะ
ฉันต้องทำการค้นคว้าสักหน่อยแล้วล่ะ
นี่ๆ ฉันพูดอยู่นะ
นี่
รู้กันแค่สองคนนะ
ฉันเคยคิดมาตลอดว่าเครเมอร์ค่อนข้างทึ่ม
แต่เขาเชื่อมั่นในตัวฉัน
นายไม่
ดังนั้นเท่าที่ฉันเห็น เขาไม่ได้ทึ่ม
นายต่างหากที่ทึ่ม
- ฉันทึ่มงั้นเหรอ - ใช่
นายนั่นแหละ เจอร์รี่ ที่ทึ่ม
นี่ ฉันนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เครเมอร์เรียนคาเรเต้อยู่
งั้นฉันก็น่าจะแวะไปขอบคุณเขาด้วยตัวเองที่นั่น
ฉันก็ว่างั้นแหละ
(เคนโป คาเรเต้)
เครเมอร์
- เอเลน - นายทำอะไรอยู่น่ะ
กำลังเอาชนะไง
ไม่เห็นบอกว่านายสู้กับเด็ก
มันไม่ได้อยู่ที่ขนาดตัวของคู่ต่อสู้ เอเลน
มันอยู่ที่ความดุดัน
นี่เหรอสิ่งที่นายใช้พูดให้กำลังใจฉัน
นี่เหรอที่ที่นายได้คาตราบ้าอะไรนั่น
เปล่าๆ ไอ้นั่นมาจากสตาร์ เทรค 3
- เดอะเสิร์ชฟอร์สป็อก - เสิร์ชฟอร์สป็อกเหรอ
ใช่ ฉันรู้ เจอร์รี่จะบอกเธอว่า ภาคศึกสลัดอวกาศ...
- ภาพสวยกว่า แต่สำหรับฉัน... - เจ้าทึ่ม
โอเค คำถามข้อที่แปด
ถ้าเกิดผมบอกว่าคู่หมั้นทิ้งผมไปหาชายอื่น
มันจะทำให้ผมน่าชอบมากขึ้น น้อยลงหรือเท่าเดิม
คราวนี้เริ่มจากคุณบ้าง
เพิ่มขึ้น
น้อยลง
- เท่าเดิม - ใกล้จบรึยัง
ไหนว่าแม่นายรอเจอเราในซอยนี้
แม่เปลี่ยนแผนนิดหน่อยน่ะ
นี่มันอะไรกัน
ไง ทิมมี่ คลาร่า
คืนนี้เราออกกำลังกายหนักเลยนะ
ตอนนี้เราจะทำให้มันจบ
จัดการเขา
แม่จ๋า!
เป็นผมจะไม่กินอะไร ที่เจออยู่ในสระน้ำหน้าคอนโด
เอาล่ะ เอเลนมา ผมต้องวางแล้ว
จริงสิ ผมจะไม่แต่งงานนะ ฝากบอกแม่ด้วย บาย
ว่าไง
- เธอได้แวะไปสำนักรึเปล่า - ไป
- ระดับความมั่นใจเธอเป็นไง - ต่ำ
- ความเชื่อมั่นในตัวเองล่ะ - ไม่เหลือ
ความทึ่มล่ะ
โอเค แล้วไง
เธอวางแผงแค็ตตาล็อกได้ มันจะแย่แค่ไหนกันเชียว
นั่นอะไรน่ะ
หมวกเม็กซิโกเด็กเมือง
ฉันเอามันลงหน้าปก
ไม่มีใครดูหน้าปกหรอก
นายไปโดนอะไรมา
ฉันโดนอัด
นายน่าจะได้เห็นความเดือดดาล ในตาเล็กๆ ของพวกเขา
และหมัดเล็กๆ แห่งความโกรธพวกนั้น
นั่นอะไรน่ะ
เป็นรูปลงปกใหม่ของเจ. ปีเตอร์แมนแค็ตตาล็อก
เอเลนเป็นคนเลือก
เรามายินดีกับเธอดีกว่า
ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย
นายบอกฉันว่าฉันบริหารบริษัทได้
งั้นฉันก็คิดผิดถนัด
ฉันขอตัวก่อนนะ
ฉันต้องไปพักหน่อย
นายกับจอร์จจะออกไปข้างนอกรึเปล่า
ไม่ เขายังติดอยู่ที่มูลนิธิ
นายน่าจะไปช่วยเขาที่นั่นนะ
เขาเป็นพ่อม่ายแล้ว
พ่อม่ายเหรอ เดี๋ยวนะ
โอเค ไหนดูซิ บ้านริมหาด พื้นที่ 48 เอเคอร์ เซาแทมป์ตัน
น่าจะได้ราคางามนะ
- ผมเข้าไปที่นั่นได้มั้ย - แน่นอน มันเคยจะเป็นของคุณ
แล้วตอนนี้ล่ะ
ไม่ใช่
ผมรับเอง
- ฮัลโหล - ไง จอร์จี้
ฉันกำลังทำการค้นคว้าที่ร้านกาแฟ
เรื่องของนายได้ที่หนึ่ง
- เรื่องฉันเหรอ - ใช่ เรื่องเป็นม่ายของนาย...
ได้กระแสตอบรับดีมาก
เมื่อไหร่นายจะออกมาจากที่นั่น
ขอโทษนะ วิค เราคุยธุระใกล้จบรึยัง
ยังหรอก ไม่ใกล้เคียงเลยด้วยซ้ำ
ฉันไปไม่ได้
หมายความว่าไงมาไม่ได้
มีสาวน่ารักสองคนนั่งกินชีสย่างอยู่ที่เคาน์เตอร์
ชีสนะ จอร์จ
ชีส
โอเค ต่อไปเป็นตุ๊กตาสะสมของซูซาน
ประเมินมูลค่าได้ 2,6 ล้าน
เรามาแยกตุ๊กตาเป็นตัวๆ ดีมั้ย
(ด้วยความอาลัย มาร์จอรี่ กรอสส์)
ไม่มีอะไรผิดปกติ
ทุกๆ บ่ายตลอด 24 ปีที่ผ่านมา
ผมจะปิดประตูออฟฟิศแล้วแอบงีบเล็กน้อย
ไม่มีใครจับได้
แต่แล้วเมียผมก็เอาหมวกเม็กซิโกเด็กเมืองมาให้
รู้ตัวอีกทีก็โดนไล่ออกแล้ว
ผมก็เคยลองใส่ใบนึง
ตื่นมาอีกทีก็เจอใบเชิญออกติดอยู่ที่ปีกหมวก
เจ. เพนเดิลตันหน้าโง่
ปีเตอร์แมนต่างหาก
เจ. ปีเตอร์แมนค่ะ
ไม่นึกเลยว่าหมวกใบเดียวจะทำลายชีวิตผมได้
คำบรรยายโดย ศักดิ์ดา ดวงอินทร์