Hastanelerde temel tedavi yatakta yatmaktır.
Hastanın sorunu ne olursa olsun, yat.
Doktor size gelip "Durumun düşündüğümüz kadar kötü değil.
Yedi ile on gün arası kapıya dayanmanı istiyoruz,
bakalım nasıl hissettirecek?" der mi?
Hep yatak vardır ama acil serviste sandalye vardır.
Vuruldunuz, bıçaklandınız, ezildiniz, bir otur.
Hastane çalışanlarında hep ilginç bir kültürel, etnik
bir karışıklık vardır.
Orası yerel haber kadrosu gibidir.
Doktor, haber sunucusu gibidir. Beyaz saçlıdır. Yetki ondadır.
Hemşire ana muhabir gibidir.
Onu dinlersiniz ama hep "Sizdeyiz doktor." der.
Hademeler yemekleri ve lazımlıkları getirir,
spor ve hava durumudur.
Sonra bebeğin kafası çıktı ve ben bağırıyordum.
Videoya çeken kardeşim, yemyeşil oldu.
Gözleri karardı ve bayıldı. Kamerayı düşürdü. Kamera kırıldı.
Sonra da plasenta havaya uçtu.
-Ve doktor dedi ki... -Teşekkürler. Bu kadar yeter.
Şu çocuğa baksana. Nasıl da emiyor.
Yarın yokmuş gibi emiyor.
Em.
Evet.
-Baksana Jerry, şuna bak. -Evet, baktım. Gördüm.
-Bu sizi rahatsız etmiyor, değil mi? -Hayır.
Rahatsız mı? Hiç de bile.
Arkadaşımın eşinin göğsü ortada. Neden rahatsız etsin?
Şuna bak.
-Peki ne kadar emiyorlar? -Bir ya da iki yıl.
Hiç ara yok mu?
-Sonra da sütten kesme geliyor. -Emmeden sonra, sütten kesme var.
-Önce emdir, sonra sütten kes. -Kesmek lazım.
-Lazım. -Sütten kesilmeli.
-Peki ya şu bulduğum yer? -Evet, gördüm.
Arabamın kapısını açıyorsun ve güm! Hastanenin içine yürüyorsun.
Bundan iyi yer yok.
Şanslı günümdeyim. Evet. Bu harika park yerleri içimden geliyor.
George.
Belki bebek de yeri görmek ister.
Hayata başlamak için pozitif, neşelendirici bir mesaj olur.
Bu şehirde, kendini verirsen mükemmel bir yer bulabilirsin!
Kramer nerede? Gelmesi lazımdı.
-Oda numarasını verdin mi? -Evet. 1397.
1937.
-Pardon. -Evet.
-Asansör nerede biliyor musunuz? -Köşeyi dönünce.
1937.
Tanrım!
Bu bir domuz-adam!
Bir domuz-adam!
Her neyse, Jerry, Elaine, sormak istediğimiz bir şey var.
Bakmanız lazım.
Arkamdaki ve önümdeki araçlara tamamen eşit mesafede koydum.
Susar mısın?
Eve taksiyle gideceğim. Katlanamıyorum artık.
Ne diyordun Stan? Kusura bakma.
Myra ve ben, sizin Steven'ın vaftiz ebeveynleri olmanızı istiyoruz.
-Ben mi? Bir vaftiz baba mı? -Evet.
Hiçbir zaman aileye karşı gelme Elaine.
-Ne? -Hey,
az önce bir domuz-adam gördüm. Bir domuz-adam!
Uyuyordu ve birden uyanıp bana baktı
ve sonra da korkunç bir ses çıkardı, böyle...
Sen ne saçmalıyorsun öyle?
Bir domuz-adam diyorum!
Yanlış odaya girdim ve oradaydı!
-Bir domuz-adam? -Domuz-adam.
Yarı domuz, yarı adam!
Harika Kramer.
Her neyse, vaftiz ebeveyn olmak için ne yapmak lazım?
Elaine, işimle ilgili soru sorma.
Baba filmi?
En önemli şey sünnete yardım etmeniz.
-Sünnet mi? -Sünnet mi?
-Kesmekten bahsediyorsun? -Evet.
Tavsiye etmiyorum.
Kramer, bu bir gelenek.
Tanrıları tatmin etmek için bakireleri kurban etmek de öyleydi
ama yapmıyoruz.
Belki de yapmalıyız.
Hey.
Neden insanlar arabamın orada toplanıyor?
-Bilmiyorum. -Belki park yerine hayran kalmışlardır.
Yukarı bakıyorlar.
Çatıda bir adam var.
Bu asansörün yerini söylediğim adam.
Tanrım, umarım atlamaz. Aman Tanrım!
Arabam!
Bir mohel mi? Mohel de ne?
Mohel, sünneti yapan adam.
Ben nereden bir mohel bulacağım?
"Moteller. Modeller."
Bir mohel nereden bulunur?
Mohel bulmak kolay. Aptallar bile bulabilir.
Ben keserlerken çocuğu tutmak zorundayım.
O zor bir iş. Onu yapmak ister misin?
Jerry, daha önce gördün mü?
-Yani, kesilmemiş... -Evet.
Hayır. Sen?
Evet.
Ne düşünüyorsun?
Tipsizdi, karaktersizdi.
Marslı gibiydi.
-Ama bu sadece benim fikrim. -Hey.
Ücretlendirmeyi aldım.
Tavanı yaptırmak arabanın değerinden fazla.
Bugün gidip o hastane yöneticisiyle görüşeceğim.
Bu hasarın zararını biri karşılayacak ve ben olmayacağım!
Hapı yuttun.
Biliyorum.
Adam 20 kat yukarıdan atlıyor, tam benim arabamın üstüne.
Arabamda hedef mi var?
Bir metre yana kayamadı mı?
Kaldırıma düş, şehrin malı!
Benim bir mohel ile görüşmem lazım.
Elaine'imize bak sen.
Doğu Yakası'nın en iyi görgü okullarında okudu,
binicilik yarışmaları, sosyete baloları falan.
Şimdi haline bak,
mohel görüşmesi yapıyor.
Evet!
-Sorun ne? -İyi misin?
Hiçbir zaman benim içgüdülerimi sorgulamayın, benim içgüdülerim bilenmiş.
-Ne oldu? -Şuna bakın.
"Hastane, DNA araştırması için bağış aldı.
Hükümet, bölge hastanesinde genetik araştırma finanse etti." Ne yani?
Domuz-adam bebeğim.
Şu domuz-adamı bir daha duymak zorunda kalırsam...
Diyorum size, domuz-adam yaşıyor.
Hükümet, 50'lerden beri domuz-adamlar deneyi yapıyor.
Kes şunu. Hastane, DNA araştırması yapıyor diye
domuz-adam ırkı yarattıkları anlamına gelmez.
Jerry, gerçekliğe uyanır mısın? Bu askeri bir şey.
Muhtemelen domuz savaşçılardan oluşan bir ordu yaratıyorlar!
Bir şey diyeceğim. Keşke domuz-adamlar olsaydı.
Bu şeylerden birkaçı sokağa çıksın ben göze çok daha hoş gelirim.
Bu şekilde, biri bana çöpçatanlık yaparken
"En azından domuz-adam değil" diyebilir.
İnan bana, bir sürü kadın bu domuz-adamları ister.
Şekil bozukluğu ne olursa olsun her zaman etkilenen sapık bir grup vardır.
"O ufak kuyruk cidden arzu uyandırıyor."
-Bu kadarı yeter. -Sorun ne? Konu ilgini çekmiyor mu?
Yok, muhteşem. Bana bir iyilik yapar mısınız?
Şu domuz-adamlar
ve onları seven kadınlar muhabbetinin gerisini kaydeder misiniz?
Böylece, bir daha buraya geldiğimde dinleyebilirim.
Gidip mohel bulmalıyım.
Onu iptal etmelisin Elaine.
Barbarca bir tören.
Belki bir gün domuz-adamlar özgürce dolaştıklarında
durdurulur Kramer.
O zamana kadar, kesin gitsin!
-Kramer, bu bir hijyen meselesi değil mi? -O bir efsane.
Ayrıca seksi daha keyifli kılıyor.
Evet. Peki bana faydası ne?
-George, hiç gördün mü? -Üniversitedeki oda arkadaşım.
Düşüncen ne?
Alışmıştım.
Umurumda değil. Domuz-adamı görmek istiyorum.
Göstereceğim. Sonra asla aynı olmayacaksın.
Belki de sadece burnu böyledir.
Bir sürü insanın burnu böyle.
Bu, domuz-adamlar demek değil.
İnan bana Jerry, bu hastanede bir yerde
domuz-adamın acı dolu sesi yardım için haykırıyor.
Acı dolu bir domuz sesi duyarsam çıkar giderim.
Domuz-adam falan göremiyorum.
Gördüklerim insan, insan, insan.
-Bekle biraz. -Ne?
George'muş.
Yönetici üçüncü katta, sizinle arabada buluşuruz.
Bekle George. Arabada domuz-adam için yer var mı?
Domuz-adam otobüse binsin.
George, domuz-adamın arabası olsaydı o seni bırakırdı.
Nereden biliyorsun? Ya domuz-adamın arabası iki kişilikse?
Gerçekçi ol George.
Bak ne diyeceğim. Eğer domuz-adam gelirse onu sıkıştırırız.
-Görüşürüz. -Tamam.
-Bay Costanza, buyurun. -Teşekkürler.
Son birkaç gündür hastanede çok yorucu geçiyor.
Doktorlar, hastalar, herkes
bu üzücü olay için çok kederli.
Onlara kederlerinde katılıyorum.
Korkunç bir şey. Çocuk binasının tam önünden geçti.
Oyun odasındaki tüm hasta çocuklar pencereden dışarı bakarken
olay yüzünden travma geçirdi.
Adamın uçtuğunu sanmışlar. Çocuklar nasıldır bilirsiniz.
"Bak, uçan bir adam."
Ve sonra, bam.
Ben burada dahil oluyorum...
...tam da "bam" deyince.
Bayan Sweedler... Hastane Yöneticisi Sweedler mi demeliyim?
-Bayan Sweedler iyi. -Bayan Sweedler. Çok teşekkürler.
Bu trajedi beni çok ama çok kişisel...
...bir şekilde etkiledi.
-Nasıl yani? -Şöyle ki,
merhum
benim arabama düştü.
Bam dediğiniz şey bir bakıma, aslında benim arabamın tavanında oluştu.
Tabii, şunu düşünmeden edemiyorum,
üstü açık olsaydı,
bu trajedi gerçekleşmeyebilirdi.
Ben hiçbir zaman üstü açık araba alacak bir adam olmadım,
kellikten ötürü falan.
Üstü açık arabaları olan kel adamlar tanıdım.
Şapka takıyorlardı.
Evet ama o zaman da her şey kapatılmış falan... Her neyse.
Hasar, maalesef ki,
normalde iyi durumda olan bir aracı bozdu ve adeta sürülemez hâle getirdi.
Evet, bu çok yazık.
Evet. Çok yazık. Ben de tam böyle derdim.
Yani Bayan Sweedler, sağduyunuza ve hassaslığınıza sığınarak
ve durumun bütün kapsamını düşünerek,
hastanenin bir şekilde
bu dehşet verici trajedinin
hâlâ hayatta olan kurbanının
zararını karşılamaktan sorumlu olduğunu düşünüyorum.
-Bay Costanza. -Evet?
Bir adam trajik bir şekilde son yolculuğuna daldı...
-Evet. -...ve siz açgözlü, hissiz bir şekilde
kâr etmek mi istiyorsunuz?
Yani, kâr...
Ücretlendirmeden göreceksiniz ki o kadar da kâr etmiyorum.
Fazla olabilir ama...
Çıkın dışarı. Hemen çıkın dışarı.
Ofisimden çıkın.
-Şunu bıraksam mı? -Çıkın dışarı!
Burası.
Bekle. Pardon.
Önceden orada olan adama ne oldu?
-Neden bahsettiğinizi bilmiyorum. -Hayır, biliyorsun. Şu:
-O... -Hayır.
Bu sana tanıdık gelmiyor mu?
-Beyefendi... -Bekle, bak şimdi. Ne olduğunu biliyorum.
Oink-oink olayı?
İzin verirseniz ilgilenmem gereken hastalarım var.
Beni dinle seni küçük şarlatan.
O odada yarı insan, yarı domuz olan biri vardı!
-Nerede o? -Yarı ne?
Ne dediğimi biliyorsun! Eti, sosisi var ya!
"Hepsi bu millet!"
Sanırım onu taburcu ettiler.
Güzel.
-Yalan söylüyor. -Pekala, Kramer yeter.
-George'u bulmalıyım. -Sen git.
Kramer.
-Mohel nerede? -Gelecek.
-Çoktan geç kaldı. -Sakin ol.
Sanki seni kesiyorlar.
Neden vaftiz baba olmamı istedi bilmiyorum.
O kadar yakın arkadaş bile değiliz. Sadece softball takımında
ben atıcıyım o da tutucu diye özel bir ilişkimiz var mı sanıyor?
Atıcı ve tutucu arasında özel bir uyum var sanıyordum.
Belki ciddi oyunlarda, tüm o sinyallerle falan vardır ama ben rastgele oynuyorum.
Görüş alışverişimiz yok.
Yanıma gelip beni cesaretlendirmiyor.
Peki ya ben?
Ben tribünde oturup onunla birkaç maç izledim.
Daha yakın arkadaşları yok mu? Çok hızlı ilerliyorlar.
Evet, çok hızlı ilerlemek bu.
Peki...
...daha önce bir sünnete gittin mi?
Hayır.
Birkaç tanesine gitmiştim.
Başın dönmeye falan başlarsa ki bu çok yaygındır,
bana yakın durabilirsin. Atlatmana yardım ederim.
Ben kalp doktoruyum. Bence dayanırım.
Bir manikürden bahsetmiyoruz.
Düşünün, bir yabancı, erkekliğinin bir parçasını keserken
ailesi orada öylece duracak
ve bu ilk hatırası olacak, sonrasında da yemek servisi var.
-Myra? -Bir şeyi yok.
-Kramer, senin sorunun ne? -Benim mi?
-Bu mohel. -Geldi.
En sonunda.
-Selam! -Merhaba!
-Selam, ben mohelim. -Merhaba.
Sizi görmek çok güzel.
O neydi? Ödümü kopardı!
Tanrım, neredeyse kalp krizi geçiriyordum!
Tamam, iyiyim.
Her neyse, burada sünnet için toplandık.
Bebek böyle ağlayacak mı? Böyle mi ağlıyor,
böyle yüksek sesle, cıyaklayarak mı? Çünkü bu bir sorun olabilir.
Üzerinde kontrolünüz var mı?
Çünkü şu an kullanmak için tam zamanı,
bebek tiz sesle, cıyaklayarak ağlıyorken
insan kafayı yiyebilir!
-Burayı rahat bulabildiniz mi? -Rahat bulabildim mi?
Daha tehlikeli bir mahalleye çağırabilir miydiniz?
Metroya giderken biri kafama vurup
çantamı çalmasın diye ürke ürke yürüdüm.
Çünkü o zaman orada yatarken insanlar tükürüp ceplerimi boşaltır.
Bir oluğun içinde bir dilenci, bir köpek, bir ahmak, bir hayvan gibi
yatıyor olurum!
Tanrı vere biri bana yardım edip bir ambulans çağırsın!
Hayır, bir telefon çıkarıp birkaç tuşa basmak çok zor olur.
Ne anlamı var ki?
Evet.
Canım, bardağın nerede olduğunu görüyor musun?
O bardak masanın kenarında, görüyor musun?
Bardağı koyacak bütün masa var.
Neden en kenarı seçiyorsun da
bardağın yarısı masanın dışında kalıyor?
Nefes alırsan o bardak düşer,
sonra halıda kırık camlar olur.
Halının liflerine gömülür, halının en derinlerinde kırık cam olur,
hiçbir zaman çıkaramayacağın cam parçaları.
Elektrikli süpürgeyle çıkaramazsın.
Ellerinin ve dizlerinin üstünde büyüteçle bile
asla hepsini çıkaramazsın.
Topladığını sanarsın
ve iki yıl sonra bir gün çıplak ayakla yürürken
bir parça kırık cama basarsın ve ölürsün!
Bunu mu istiyorsun? İstediğini sanmam. Öyle mi? İstiyor musun?
Onu çok önerdiler, yani...
Bebeği sen mi tutuyorsun?
-Hayır. -Bebeği kim tutuyor?
-Jerry.
-Jerry, gitsene... -Evet. Bebeği ben tutuyorum.
-Tamam, git. -Gidiyorum. Tamam, gidiyorum.
-İtme beni. -Tamam, otur.
Şimdi bebek lazım. Bebeği getirin.
Bebek lazım!
-Hayır, izin vermeyeceğim! -Kramer! Ne yapıyorsun? Geri gel!
Bebeği ver!
Millet!
Kendinize gelin! Bu bir sünnet!
Bir sünnet yapıyoruz, bir parodi değil.
Bu bir okul oyunu değil. Şalvarlı komedi değil!
Bu bir sünnet.
Bu, Hz. İbrahim ve Tanrı arasındaki
ahiti simgeleyen kutsal, eski bir tören...
Ya da öyle bir şeyler.
Hayır! Dokunmayın!
Tamam.
Kardeşim gibi bir koşer kasap olabilirdim.
Parası iyi. Yan hakları olan bir sendikası var.
Ve ineklerin ailesi yok.
Bir inekte hata yaparsan hayatına devam edersin.
Her neyse...
Acele et George. Gaza bas.
-Tamam. -Kahrolası mohel.
Parmağımı sünnet etti. Mohel, parmağımı sünnet etti.
Sen kıpırdadın.
Kıpırdadım mı? Kıpırdamadım.
George, kıpırdadım mı?
-Nereden bilsin? -Bilincini kaybetti. Bayıldı.
Çok travmatikti.
En son hatırladığım kıpırdamandı. Sonra da her şey karardı.
Kimin peçetesi var? Daha fazla peçete lazım.
Şuna bak. Telefon parmağım bu.
Dikkatli ol. Arabaya kan sıçratıyorsun.
Peki ya bebek?
Bebeğin bir şeyi yok. Önlem olsun diye hastaneye götürdüler.
Ama bana bakın. Canı yanan benim.
Keser misin? Sadece birkaç dikişe ihtiyacın var.
Birkaç dikiş mi? Bana hiç dikiş atılmamıştı.
Hasarlı olacağım. Bununla yaşayamam.
Tüm kişiliğime karşı. Bu ben değilim.
Hey. Şuna bak.
Vay be, çok şanslısın! Hastanenin tam önünde harika bir yer daha.
Hem de acil serviste.
Ne kadar da şanslısın.
İnanılmaz değil mi? Ne kadar da inanılmaz, değil mi?
Hadi ama hakkımı verin! Hakkımı verin!
ACİL SERVİS
-Hiç böyle bir mohel görmemiştim. -Milyonda birlik bir moheldi.
-Üzgünüm dedim. -Şuna bak.
-Bir şeyin yok. Görüşürüz. -Nereye gidiyor?
Ben tuvalet arayacağım.
Baksana titrek mohel buradaymış.
Sünnette iyi iş çıkardın ama bir parmak olmaması lazımdı.
Sünnet gayet iyiydi. Parmak senin suçundu. Sen kıpırdadın.
Seni kim mohel yaptı? Lisansını nereden aldın, kibrit kutusu mu?
Gördün mü? Yine kıpırdadın.
İyi mohel seçmişsin Elaine. Harika bir mohel seçtin.
Bir daha söylen de seni tütsülü mersinbalığı gibi keseyim.
-Beni tehdit etme kasap çocuk. -Kasap çocuk mu?
Evet, bu neydi?
Bu neydi?
Dikkat et Jerry, mohelin bıçağı var!
Hey! Neler oluyor burada?
Kendinizden utanmalısınız, ikiniz de.
Kan.
Bebek nasıl?
-Bebek gayet iyi. -Sünnet iyi geçti.
Çok şükür ki kıpırdak, bebeğe zarar vermedi.
Sana göstereceğim. Bu benim işim. Bu benim hayatım.
Kimse mahvedemez. Kimse.
Buyurun kartım.
Yolumdan çekilin!
Yapamıyorum.
Bak evladıma ne yaptılar.
Oğlumu katlettiler.
Duyduğum en kötü Baba taklidini yapıyorsun.
Yakın bile değilsin.
Fleckler geldi.
1976 model Chevy Impala.
Hastanenin önünden çaldılar.
Adamı arabayla giderken gördüm.
Bir buçuk metre boyunda,
saçsız,
pembe ciltli.
Domuza benziyor.
Tamam. Teşekkürler.
Evet.
Ee,
domuz-adamdan haber var mı?
-Hayır. -Hayır.
Domuz-adam değilmiş, öyle mi?
Hayır, değilmiş.
Sadece şişman, ufak bir akıl hastası.
Myra. Stan.
-Ona... -Dokunmayın ona.
-Sorun ne? -Artık yoksun.
Artık vaftiz baba değilsin. Sen de Elaine. İkiniz de.
-Ama bir şey yapmadım. -Aması yok.
Kararımızı verdik.
Kramer'ı istiyoruz.
Steven'ı ne kadar umursadığını gösterdi.
Asla aileye karşı gelme Jerry.
Vaftiz baba.
-Vaftiz baba. -Evet.
Benim için ilginç olan şey
dünyadaki her iş için
o işi yapmaya niyetli biri vardır.
Biri kalkıp "Evet, tünelde egzoz dumanı koklayarak
arabaları izleyip sorun var mı diye bakacağım." diyor.
Biri kalkıp "Filin arkasında kocaman bir kürekle çalışacağım.
Yaparım." diyor.
Doktorlar "Evet, kendimi hoş olmayan
belli bir insan vücudu parçasına her gün, tüm gün kısıtlayacağım.
Yaparım." diyor.
Bence işsiz olan bir sürü insan
aslında iş bulabilir,
yalnızca kolayca iğreniyorlar.
"Evet, açım ve ailemin giyeceği veya kalacağı yeri yok
ama onu temizlemem." diyorlar.
Alt yazı çevirmeni: Burak Gani Öztürk