Στο νοσοκομείο, όλους τους βάζουν να ξαπλώσουν στο κρεβάτι.
Ό,τι κι αν έχει ένας άνθρωπος, ξάπλωσε.
Δεν σου λένε ποτέ "Η κατάστασή σας δεν είναι τόσο άσχημη όσο νομίζαμε.
Ακουμπήστε στο πλαίσιο της πόρτας για επτά με δέκα ημέρες.
Να δείτε πώς είναι".
Πάντα στο κρεβάτι. Εκτός αν πας στα επείγοντα, οπότε είναι καρέκλα.
Σε πυροβόλησαν, σε μαχαίρωσαν, σε πάτησε αμάξι, "Κάθισε".
Πάντα υπάρχει ένα ενδιαφέρον πολιτισμικό μείγμα
στο προσωπικό.
Είναι σαν την ομάδα των ειδήσεων.
Ο γιατρός είναι ο παρουσιαστής. Με άσπρα μαλλιά, είναι επικεφαλής.
Η νοσοκόμα είναι η ρεπόρτερ.
Την ακούς και μετά "Επιστρέφουμε στον γιατρό".
Μετά έρχονται οι βοηθοί με το φαγητό και τις πάπιες,
δηλαδή τα αθλητικά και τον καιρό.
Μετά βγαίνει το κεφάλι του μωρού κι εγώ ουρλιάζω.
Ο αδερφός μου, που το βιντεοσκοπεί, χλομιάζει.
Του γυρίζουν τα μάτια και λιποθυμάει. Του πέφτει η κάμερα, σπάει
και μετά πετάγεται έξω ο πλακούντας.
-Κι ο γιατρός λέει… -Ευχαριστώ, αρκετά.
Κοίτα πώς ρουφάει ο μικρός.
Σαν να μην υπάρχει αύριο.
Ρούφα, ρούφα, ρούφα.
Ναι, ναι, ναι.
-Κοίτα, Τζέρι, κοίτα. -Ναι, κοίταξα. Το είδα.
-Νιώθεις άβολα; -Όχι, όχι.
Άβολα; Καθόλου.
Όλο το στήθος έξω. Γιατί να νιώθω άβολα;
Κοίτα τον.
-Πόσο καιρό το κάνουν αυτό; -Ένα-δυο χρόνια.
Χωρίς διάλειμμα;
-Μετά έρχεται ο απογαλακτισμός. -Θηλασμός και απογαλακτισμός;
-Θηλασμός, απογαλακτισμός. -Έτσι πρέπει.
-Πρέπει.
-Είδες τη θέση που πάρκαρα; -Ναι, την είδα.
Ανοίγεις την πόρτα του αυτοκινήτου και μπαίνεις στο νοσοκομείο.
Δεν παίζεται η θέση μου.
Έχω ρέντα. Επιβάλλω τη θέλησή μου στις τέλειες θέσεις πάρκινγκ.
Τζορτζ.
Ίσως θέλει να τη δει το μωρό.
Είναι ένα θετικό μήνυμα για να ξεκινήσει τη ζωή του.
Βρίσκεις καλή θέση στην πόλη αν προσπαθήσεις πραγματικά.
Ο Κρέιμερ δεν έπρεπε να έχει έρθει;
-Του είπες τον αριθμό δωματίου; -Ναι, 1397.
Το 1937.
1937, 1937.
-Συγγνώμη. -Ναι;
-Ξέρετε πού είναι το ασανσέρ; -Εδώ στη γωνία.
1937.
Θεέ μου.
Άνθρωπος-γουρούνι.
Ένας άνθρωπος-γουρούνι!
Τζέρι, Ιλέιν, θέλουμε να σας ζητήσουμε κάτι.
Πρέπει να το δείτε.
Πάρκαρα αφήνοντας ακριβώς ίδια απόσταση από μπροστά και από πίσω.
Θα πάψεις πια;
Θα πάω σπίτι με ταξί. Δεν αντέχω άλλο.
Κάτι έλεγες, Σταν. Συγγνώμη.
Η Μάιρα κι εγώ θέλουμε εσένα και την Ιλέιν να γίνετε νονοί του Στίβεν.
-Εγώ νονός; -Ναι.
Μην εναντιώνεσαι στη φαμίλια, Ιλέιν.
-Τι; -Ακούστε.
Μόλις είδα έναν άνθρωπο-γουρούνι.
Κοιμόταν, μετά ξύπνησε, με κοίταξε
κι έκανε έναν απαίσιο ήχο…
Κρέιμερ, τι λες τώρα;
Μιλάω για άνθρωπο-γουρούνι.
Μπήκα σε λάθος δωμάτιο και τον είδα.
-Άνθρωπος-γουρούνι; -Ναι.
Μισός γουρούνι, μισός άνθρωπος.
Ωραία, Κρέιμερ.
Πες μας τι χρειάζεται για να γίνεις νονός.
Ιλέιν, ποτέ μη ρωτάς για τις δουλειές μου.
Ο Νονός;
Το πιο σημαντικό είναι να βοηθήσετε στο μπρις.
-Στο μπρις; -Μπρις;
-Εννοείς περιτομή; -Ναι.
Δεν το συνιστώ.
Κρέιμερ, είναι παράδοση.
Το ίδιο και η θυσία παρθένων για εξευμενισμό των θεών,
αλλά δεν γίνεται πια.
Ίσως θα έπρεπε.
Όπα.
Γιατί έχουν μαζευτεί γύρω απ' το αμάξι μου;
-Δεν ξέρω. -Ίσως θαυμάζουν τη θέση σου.
Κοιτάζουν πάνω.
Είναι κάποιος στην ταράτσα.
Σ' αυτόν είπα πού είναι το ασανσέρ.
Ελπίζω να μην πηδήξει… Θεέ μου!
Το αμάξι μου!
Μοχέλ; Τι διάολο είναι ο μοχέλ;
Είναι αυτός που κάνει την περιτομή.
Και πού θα βρω μοχέλ;
Μοτέλ, μοντέλα…
Πώς βρίσκεις μοχέλ;
Πανεύκολο. Κι ένας βλάκας μπορεί να βρει.
Εγώ πρέπει να κρατάω το μωρό όσο το κάνουν.
Δύσκολη δουλειά. Θα σου άρεσε εσένα;
Τζέρι, έχεις δει κανένα;
-Εννοείς που δεν ήταν… -Ναι.
Όχι, εσύ;
Ναι.
Πώς σου φάνηκε;
Δεν είχε πρόσωπο, προσωπικότητα.
Σαν Αρειανός ήταν.
-Έτσι πιστεύω εγώ. -Εντάξει.
Πήρα την εκτίμηση.
Θα μου κοστίσει πιο πολύ απ' όσο αξίζει όλο το αμάξι.
Θα πάω να βρω τη διευθύντρια του νοσοκομείου.
Κάποιος θα πληρώσει τη ζημιά και δεν θα είμαι εγώ.
Την πάτησες.
Το ξέρω.
Βουτάει από τον 20ό όροφο και πέφτει πάνω στο αμάξι μου.
Στόχο είχα πάνω;
Δεν μπορούσε να πάει μισό μέτρο πιο πέρα;
Προσγειώσου στο πεζοδρόμιο, που είναι του δήμου.
Εγώ πρέπει να διαλέξω έναν μοχέλ.
Η μικρή μας Ιλέιν, ε;
Πήγε στα καλύτερα σχολεία της ανατολικής ακτής,
διαγωνισμοί ιππασίας, χοροί ντεμπιντάντ.
Δείτε την τώρα. Διαλέγει μοχέλ.
Ναι!
-Τι έγινε; -Είσαι καλά;
Μην αμφισβητείτε το ένστικτό μου, γιατί είναι τέλειο.
-Τι είναι πάλι; -Δείτε εδώ.
"Νοσοκομείο επιχορηγείται για έρευνα DNA.
Το κράτος χρηματοδοτεί γενετική έρευνα σε νοσοκομείο". Ναι, και;
Ο άνθρωπος-γουρούνι.
Αν ξανακούσω γι' αυτόν τον άνθρωπο-γουρούνι…
Σας λέω, ο άνθρωπος-γουρούνι ζει.
Το κράτος πειραματίζεται με ανθρώπους-γουρούνια από το '50.
Σταμάτα. Το ότι το κράτος κάνει έρευνα DNA
δεν σημαίνει ότι φτιάχνει μεταλλαγμένους.
Τζέρι, ξύπνα. Είναι στρατιωτικό το θέμα.
Πιθανόν να φτιάχνουν ολόκληρο στρατό από δαύτους.
Μακάρι να υπήρχαν άνθρωποι-γουρούνια.
Αν κυκλοφορήσουν μερικοί, θα δείχνω πιο όμορφος.
Αν θέλει κάποιος να μου βρει γυναίκα, θα πει:
"Δεν είναι άνθρωπος-γουρούνι".
Πίστεψέ με, πολλές γυναίκες θα τους προτιμήσουν.
Πάντα υπάρχουν ανώμαλοι που τους προσελκύει η δυσμορφία.
"Αυτή η ουρίτσα με ανάβει".
-Αρκετά. -Τι, δεν σ' ενδιαφέρει;
Όχι, είναι συναρπαστικό, αλλά μου κάνεις μια χάρη;
Ηχογράφησε
την υπόλοιπη συζήτηση για τους ανθρώπους-γουρούνια
και θα την ακούσω όταν ξανάρθω εδώ.
Πάω να βρω έναν μοχέλ.
Να το ακυρώσεις, Ιλέιν.
Είναι βάρβαρο τελετουργικό.
Ίσως κάποτε που θα κυκλοφορούν οι άνθρωποι-γουρούνια,
αυτό θα σταματήσει, Κρέιμερ.
Μέχρι τότε, ας πέσουν κεφάλια.
-Κρέιμερ, δεν είναι θέμα υγιεινής; -Είναι μύθος.
Και κάνει το σεξ πιο απολαυστικό.
Ναι, εμένα σε τι με βοηθάει;
-Τζορτζ, έχεις δει κανένα; -Του συγκατοίκου μου στο κολέγιο.
Πώς σου φάνηκε;
Το συνήθισα.
Θέλω να δω τον άνθρωπο-γουρούνι. Δείξ' τον μου.
Θα σου τον δείξω και δεν θα είσαι πια ο ίδιος.
Ίσως είναι κάποιος με τη μύτη έτσι.
Πολλοί έχουν τέτοια μύτη. Δεν είναι άνθρωποι-γουρούνια.
Πίστεψέ με, κάπου σε αυτό το νοσοκομείο
το αγωνιώδες γρύλισμά του ζητάει βοήθεια.
Αν ακούσω αγωνιώδες γρύλισμα, έφυγα.
Δεν βλέπω άνθρωπο-γουρούνι.
Βλέπω, άνθρωπο, άνθρωπο, άνθρωπο.
-Κάτσε. -Τι;
Α, ο Τζορτζ είναι.
Η διευθύντρια είναι στον τρίτο. Θα τα πούμε στο αμάξι.
Έχεις χώρο για τον άνθρωπο-γουρούνι;
Να πάρει το λεωφορείο.
Αν είχε αυτοκίνητο αυτός, θα σε έπαιρνε μαζί του.
Πού το ξέρεις; Κι αν είχε διθέσιο;
Να είσαι ρεαλιστής, Τζορτζ.
Άκου. Αν εμφανιστεί, θα τον χωρέσουμε.
-Τα λέμε μετά. -Ναι.
-Κύριε Κοστάνζα, περάστε. -Ευχαριστώ.
Αυτές οι δύο μέρες ήταν πολύ δύσκολες για το νοσοκομείο.
Οι γιατροί, οι ασθενείς, όλοι
πενθούν γι' αυτό το ατυχές γεγονός.
Πενθώ κι εγώ μαζί τους.
Φρίκη. Έπεσε μπροστά από την πτέρυγα των παιδιών.
Όλα τα άρρωστα παιδιά που κοίταζαν από το παράθυρο
έπαθαν ψυχολογικό τραύμα από το περιστατικό.
Νόμιζαν ότι πετούσε. Ξέρετε πώς είναι τα παιδιά.
"Κοιτάξτε, ένας άνθρωπος πετάει!"
Και μετά, πλατς.
Εδώ υπεισέρχομαι εγώ.
Στο πλατς.
Βλέπετε, κυρία Σουίντλερ… Ή μήπως διευθύντρια Σουίντλερ;
-Κυρία Σουίντλερ είναι μια χαρά. -Ευχαριστώ πολύ.
Αυτή η τραγωδία με έχει επηρεάσει με έναν πολύ…
πολύ προσωπικό τρόπο.
-Πώς κι έτσι; -Ναι, βλέπετε…
ο αποθανών…
έπεσε πάνω στο αμάξι μου.
Το πλατς έγινε πάνω στην οροφή του αυτοκινήτου μου.
Ασφαλώς, νιώθω ότι…
αν ήταν κάμπριο, η τραγωδία ίσως να είχε αποφευχθεί.
Αλλά ποτέ δεν θα αγόραζα κάμπριο,
εξαιτίας της φαλάκρας.
Έχω γνωρίσει φαλακρούς που είχαν κάμπριο.
Φορούσαν καπέλο.
Ναι, αλλά σε σφίγγει και… Τέλος πάντων.
Η ζημιά, δυστυχώς, έχει…
καταστρέψει ένα κατά τα άλλα καλό αμάξι, καθιστώντας το άχρηστο.
Ναι, πολύ κρίμα.
Ναι, κρίμα. Ακριβώς έτσι θα το έθετα κι εγώ.
Λοιπόν, κυρία Σουίντλερ, με κάθε διακριτικότητα και ευαισθησία,
και βλέποντας σφαιρικά την κατάσταση…
δεν μπορώ παρά να σκεφτώ
ότι το νοσοκομείο κατά κάποιο τρόπο ευθύνεται
για την αποζημίωση του άλλου, ζωντανού θύματος
αυτής της φρικτής, φρικτής τραγωδίας.
-Κύριε Κοστάνζα. -Ναι.
Ένας άντρας βούτηξε με τραγικό τρόπο προς τον θάνατο…
-Ναι. -…κι εσείς άπληστα και άκαρδα
θέλετε να κερδίσετε απ' αυτό;
Να κερδίσω…
Μπορείτε να δείτε από την εκτίμηση ζημιών ότι δεν κερδίζω και πολύ.
Είναι λίγο τσιμπημένη, αλλά…
Έξω αμέσως.
Έξω απ' το γραφείο μου.
-Ν' αφήσω… -Έξω!
Εδώ είναι.
Συγγνώμη.
Πού πήγε αυτός που ήταν εκεί;
-Δεν ξέρω τι εννοείτε… -Όχι, ξέρεις. Είχε…
-Ήταν… -Όχι.
Δεν σου θυμίζει τίποτα;
-Κύριε… -Κοίτα, ξέρω τι γίνεται.
Το γρύλισμα.
Με συγχωρείτε, έχω ασθενείς…
Άκου εδώ, κομπογιαννίτη.
Εκεί ήταν ένας μισός άνθρωπος, μισός γουρούνι.
-Πού είναι; Πού είναι; -Μισός τι;
Ξέρεις τι εννοώ. Χοιρινό, λουκάνικο.
"Αυτό ήταν, παιδιά".
Νομίζω ότι πήρε εξιτήριο.
Ωραία.
-Λέει ψέματα. -Κρέιμερ, φτάνει.
-Πάω να βρω τον Τζορτζ. -Πήγαινε.
Κρέιμερ.
-Πού είναι ο μοχέλ; -Θα έρθει.
-Έχει αργήσει. -Ηρέμησε.
Λες και θα γδάρουν εσένα.
Γιατί ζήτησε εμένα για νονό;
Δεν είμαστε και κολλητοί. Επειδή παίζουμε μαζί σόφτμπολ,
εγώ είμαι πίτσερ κι αυτός κάτσερ, θεωρεί ότι έχουμε ιδιαίτερη σχέση;
Νόμιζα ότι οι πίτσερ και οι κάτσερ είχαν ιδιαίτερη σχέση.
Ίσως στο χάρντμπολ που έχουν σινιάλα, αλλά εγώ απλώς την πετάω.
Δεν το συζητάμε.
Δεν έρχεται να με ενθαρρύνει.
Κι εγώ;
Έχω δει μερικούς αγώνες μαζί της στις κερκίδες.
Δεν έχουν άλλους φίλους; Παρακάμπτουν τα στάδια της φιλίας.
Ναι, είναι παράκαμψη αυτό.
Λοιπόν…
έχεις ξαναπάει σε μπρις;
Όχι.
Εγώ σε αρκετά.
Αν αρχίσεις να ζαλίζεσαι, που είναι πολύ συνηθισμένο,
μείνε κοντά μου. Θα σε βοηθήσω.
Είμαι καρδιολόγος. Θα τα καταφέρω.
Δεν μιλάμε για μανικιούρ.
Θα είναι η πρώτη του μνήμη, να στέκονται εκεί οι γονείς του
ενώ ένας ξένος…
του κόβει ένα κομμάτι του αντρισμού του και μετά σερβίρει γεύμα.
-Μάιρα; -Καλά είναι.
-Κρέιμερ, τι έχεις πάθει; -Εγώ;
-Ο μοχέλ είναι. -Ήρθε.
Επιτέλους.
-Γεια. -Γεια σας.
-Γεια σας, είμαι ο μοχέλ. -Γεια.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω όλους.
Τι ήταν αυτό; Κατατρόμαξα!
Παραλίγο να πάθω έμφραγμα!
Εντάξει, καλά είμαι.
Τέλος πάντων, ήρθαμε εδώ για να κάνουμε το μπρις.
Έτσι θα κλαίει το μωρό; Έτσι κλαίει,
μ' αυτήν τη δυνατή διαπεραστική φωνή; Γιατί αυτό είναι πρόβλημα.
Έχετε τον έλεγχο του παιδιού σας;
Τώρα είναι η ώρα να το μαζέψετε,
που κλαίει μ' αυτόν τον διαπεραστικό τόνο
που σε τρελαίνει!
-Βρήκατε εύκολα το σπίτι; -Αν το βρήκα;
Πιο επικίνδυνη γειτονιά δεν υπήρχε;
Φοβάμαι πως όταν θα γυρίζω στο μετρό
θα με χτυπήσουν και θα μου κλέψουν την τσάντα.
Θα είμαι κάτω και θα με φτύνουν και θα μου αδειάσουν τις τσέπες.
Πεσμένος στο πεζοδρόμιο, σαν αλήτης, σαν σκυλί, σαν κοπρίτης,
σαν ζώο!
Σιγά μη φωνάξει κανείς ασθενοφόρο.
Μεγάλος κόπος να πάρεις ένα τηλέφωνο.
Σε τι ωφελεί;
Ναι.
Βλέπεις πού είναι το ποτήρι;
Βλέπεις ότι είναι στην άκρη του τραπεζιού; Έχεις όλο το τραπέζι.
Γιατί διάλεξες την άκρη
για να εξέχει το μισό απ' έξω;
Αν το φυσήξεις, θα πέσει
και θα γεμίσει γυαλιά το χαλί.
Θα μπουν βαθιά μέσα στις ίνες σπασμένα γυαλιά.
Γυαλάκια που δεν βγαίνουν με τίποτα.
Ούτε με ηλεκτρική σκούπα.
Και στα γόνατα να ψάχνεις με μεγεθυντικό φακό,
δεν θα τα βγάλεις ποτέ.
Νομίζεις ότι τα έβγαλες
και κάποια μέρα, είσαι ξυπόλητος,
πατάς ένα σπασμένο γυαλί και σκοτώνεσαι!
Αυτό θέλεις; Δεν νομίζω. Ε, αυτό θέλεις;
Έχει πολύ καλές συστάσεις, οπότε…
Εσύ θα κρατάς το μωρό;
-Όχι. -Ποιος κρατάει το μωρό;
-Ο Τζέρι.
-Τζέρι, θέλεις… -Ναι, εγώ κρατάω το μωρό.
-Ωραία, πήγαινε. -Πάω. Εντάξει, πάω.
-Μη με σπρώχνεις. -Κάτσε εδώ.
Τώρα φέρτε μου το μωρό.
Θέλω το μωρό!
-Δεν θα τους αφήσω. -Τι κάνεις; Γύρνα πίσω!
Δώσε μου το μωρό!
Παιδιά! Παιδιά!
Συνέλθετε. Είμαστε σε μπρις!
Μπρις κάνουμε εδώ, όχι μπουρλέσκ.
Δεν είναι σχολική παράσταση, δεν είναι φαρσοκωμωδία.
Είναι μπρις!
Μια ιερή, αρχαία τελετή,
που συμβολίζει τη συμφωνία μεταξύ Θεού και Αβραάμ.
Ή κάτι τέτοιο.
Όχι, μην αγγίξεις τίποτα.
Εντάξει.
Μπορούσα να γίνω χασάπης σαν τον αδερφό μου.
Είναι καλά τα λεφτά. Έχουν και δυνατό συνδικάτο.
Και οι αγελάδες δεν έχουν οικογένεια.
Αν κάνεις λάθος, συνεχίζεις τη ζωή σου.
Τέλος πάντων…
Πάτα το, Τζορτζ.
-Εντάξει. -Ο παλιομοχέλ!
Μου έκανε περιτομή στο δάχτυλο.
Κουνήθηκες.
Δεν κουνήθηκα.
Τζορτζ, κουνήθηκα;
Πού να ξέρει; Αυτός λιποθύμησε.
Ήταν τραυματική εμπειρία.
Θυμάμαι ότι κουνήθηκες και μετά όλα σκοτείνιασαν.
Ποιος έχει χαρτομάντιλα; Θέλω κι άλλα.
Δείτε, είναι το δάχτυλο του τηλεφώνου!
Μου γεμίζεις αίμα το αμάξι.
Το μωρό;
Καλά είναι. Το πήγαν στο νοσοκομείο προληπτικά.
Εγώ τραυματίστηκα, όμως.
Σταμάτα. Μερικά ράμματα θα κάνεις.
Δεν έχω κάνει ποτέ ράμματα.
Θα παραμορφωθώ. Δεν θα το αντέξω.
Μου αλλοιώνει την προσωπικότητα.
Κοίτα εκεί.
Τι τυχερός είσαι. Κι άλλη ωραία θέση, μπροστά στο νοσοκομείο.
Και σε επείγον περιστατικό. Πόσο τυχερός είσαι;
Δεν είναι απίστευτο; Πόσο απίστευτο είναι;
Έλα, αναγνώρισέ το μου.
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ
-Δεν έχω ξαναδεί τέτοιον μοχέλ. -Ήταν σπάνια περίπτωση.
-Ζήτησα συγγνώμη. -Κοίτα εδώ.
-Μια χαρά είσαι. Τα λέμε μετά. -Πού πάει αυτός;
Πάω να βρω τουαλέτα.
Να κι ο τρεμουλιάρης μοχέλ.
Ωραία περιτομή, αλλά δεν την κάνουν στο δάχτυλο.
Η περιτομή ήταν τέλεια. Εσύ φταις, που κουνήθηκες.
Ποιος σ' έκανε μοχέλ; Από σπιρτόκουτο πήρες το πτυχίο;
Βλέπεις; Πάλι κουνήθηκε.
Μπράβο, ωραίο μοχέλ διάλεξες.
Άλλη μια λέξη και θα σε λιανίσω σαν σολομό.
-Μη με απειλείς εμένα, χασαπάκο. -Χασαπάκο;
Ναι, τι ήταν αυτό;
Τι ήταν αυτό;
Πρόσεχε, Τζέρι, έχει μαχαίρι!
Τι γίνεται εδώ;
Δεν ντρέπεστε κι οι δυο σας;
Αίμα.
Πώς είναι το μωρό;
-Μια χαρά είναι το μωρό. -Η περιτομή πήγε καλά.
Ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα από τον κουνιστό.
Θα δεις τι θα πάθεις. Είναι η δουλειά μου, η ζωή μου!
Κανείς δεν μου την καταστρέφει!
Ορίστε η κάρτα μου.
Στην άκρη!
Δεν μπορώ.
Δες τι έκαναν στο αγόρι μου.
Έσφαξαν το αγόρι μου.
Κάνεις τον χειρότερο Νονό που έχω ακούσει ποτέ.
Ούτε καν πλησιάζεις.
Οι Φλεκ είναι.
Είναι ένα Chevy Impala του '76.
Το έκλεψαν από το νοσοκομείο.
Είδα κάποιον να το παίρνει και να φεύγει.
Είναι… γύρω στο 1,50…
άτριχος…
ροζ επιδερμίδα.
Είναι σαν γουρούνι.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Ναι.
Λοιπόν…
κανένα νέο από τον άνθρωπο-γουρούνι;
-Όχι. -Όχι.
Και δεν είναι άνθρωπος-γουρούνι, έτσι;
Όχι, δεν είναι.
Απλώς ένας χοντρός ψυχασθενής.
Μάιρα, Σταν.
-Κοιτάξτε… -Μην τον αγγίζεις.
-Τι έγινε; -Άκυρο.
Ακυρώνεσαι ως νονός. Κι εσύ, Ιλέιν.
-Μα δεν… -Δεν έχει μα.
Το αποφασίσαμε.
Θέλουμε τον Κρέιμερ.
Μας έδειξε πόσο νοιάζεται για τον Στίβεν.
Μην εναντιώνεσαι στη φαμίλια, Τζέρι.
Νονέ.
-Νονέ. -Ναι.
Είναι εκπληκτικό
που για κάθε δουλειά στον κόσμο, υπάρχει κάποιος πρόθυμος να την κάνει.
"Ναι, θα κάθομαι στη σήραγγα και θα αναπνέω καυσαέρια
και θα φροντίζω να πάνε όλα καλά".
"Ναι, θα ακολουθώ τον ελέφαντα με το φτυάρι.
Θα το κάνω".
Γιατροί: "Ναι, θα περιορίζομαι
σε ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο μέλος του σώματος όλη μέρα, κάθε μέρα.
Θα το κάνω".
Νομίζω ότι πολλοί άνεργοι
δεν αδυνατούν να βρουν δουλειά.
Απλώς αηδιάζουν εύκολα.
"Ναι, πεινάω και η οικογένειά μου δεν έχει ρούχα και στέγη,
αλλά αυτό δεν το καθαρίζω".
Υποτιτλισμός: Κώστας Γραμματικός