Niedawno byłem na kolacji. Jak zwykle na końcu przyniesiono rachunek.
Ten system nigdy mi się nie podobał.
Bo pieniądze przed i po posiłku to dwie różne sprawy.
Przed posiłkiem nie mają wartości.
Nie dbasz o pieniądze, kiedy jesteś głodny.
Siadasz w restauracji, jesteś jak król. Wołasz: „Więcej napoi!
Przystawki! Ale szybko.
To będzie najwspanialszy posiłek w naszym życiu”.
Po posiłku popuszczacie pasa,
zrujnowaliście serwetki, fajka zgaszona w ziemniakach.
I w tym właśnie momencie przynoszą rachunek.
Ludzie są zawsze rozgniewani.
Zdumieni rachunkiem.
„Co to ma być?
Jakim cudem”?
Podają go sobie wokół stołu. „Czy to się zgadza?
Nie jesteśmy teraz głodni. Po co nam to jedzenie”?
Superman pewnie ma dobre poczucie humoru.
Nigdy mnie nie rozbawił.
Jestem tego pewien.
Jest supersilny i superszybki.
Na pewno jest superzabawny.
Można by tak pomyśleć,
ale z poczuciem humoru człowiek się rodzi. To się nie zmieni.
Nawet jak polecisz z czerwonego Słońca Kryptonu aż do żółtego Słońca Ziemi.
Dlaczego akurat ten obszar mózgu nie miał być zmieniony przez żółte Słońce Ziemi?
Nie mam pojęcia, ale nie jest zabawny.
Cześć. Wiem, spóźniłam się, przepraszam.
Nie ma sprawy.
Upuściłam winogrono.
- Że co? - Upuściłam w kuchni winogrono
i zniknęło.
Nie mogłam go znaleźć.
Dosłownie dziesięć minut byłam na kolanach szukając tego głupiego winogrona.
Nie mam pojęcia, gdzie jest.
Płakałaś? Przecież to tylko winogrono.
Znajdziesz je.
Nie, właśnie kończę atak alergii.
- Facet, z którym się umawiam... - Robert.
No właśnie, dziękuję.
Ma dwa koty, a ja mam na nie alergię.
W końcu poznałam normalnego mężczyznę
i nie mogę nawet wejść do jego mieszkania.
Moje to aktorska klitka, więc nie możemy tam iść.
To naprawdę przysparza wielu problemów.
Przez koty nie chce nawet wyjechać na weekend.
Kolesie z kotami... Sam nie wiem.
Chciałem zapytać tę kobietę, z którą się umawiam...
Vanessę?
Vanessę. Dziękuję.
Chciałem ją zapytać, czy nie wyjechałaby na kilka dni.
O nie.
Muszę ci to odradzić. Ile ją znasz, miesiąc?
Będziesz z nią 72 godziny. To randkowy dziesięciobój.
Może weźmiesz ją do tego miejsca w Vermont, o którym wspominałam?
Wiesz, to urocze miejsce
z osobnymi kranami na ciepłą i zimną wodę.
Spodoba jej się.
Bardzo wyrafinowane. Może byś mi podała tę gazetę,
jeśli to nie za wielki kłopot?
Sam dział biznesowy.
Lepiej znajdź to winogrono, zanim się zmutuje w inną formę życia.
Było kiedyś zmutowane winogrono, które sterroryzowało w Teksasie całe miasto.
Sprowadzono wojsko. Nikt nie mógł go powstrzymać.
Najwyraźniej miało pestkę ze stali.
Znów poszły w górę.
To niewiarygodne.
Kupię je.
Co kupisz?
Akcje.
Jakie akcje?
- Poznałeś Simonsa, mojego kolegę? - Możliwe.
Zna tego kolesia, Wilkensona, zrobił na giełdzie fortunę.
Teraz ma coś nowego... To ma być wielka fuzja.
Nie miałem o tym nawet wspominać. Też powinniście to przemyśleć.
- O ile pójdą w górę? - Nie wiem,
ale Simons mówił, że jeśli zechcę w to wejść,
ten Wilkenson powie mi dokładnie, kiedy je sprzedać.
- Chcesz to zrobić? - Nie wiem.
Kupiłabym, ale nie mam pieniędzy.
- Co to za firma? - Centrax.
Mają jakąś nową technologię do transmitowania w telewizji opery.
Transmitowanie opery?
Jakieś elektroniczne coś.
- Ile zainwestujesz? - Pięć tysięcy.
Dziesięć. Dziesięć tysięcy.
Pięć tysięcy.
- O stary. - Przestań.
Wilkenson zainwestował w te papiery miliony.
Odkąd je obserwuję, wzrosły o trzy punkty.
A jeśli stracę?
Daj spokój. Kup za dwa i pół tysiąca.
Zrobimy to razem.
- No dobra, dwa i pół. - I o to chodzi.
Mogę przyjąć zamówienie?
Sprawdzam.
Moja kolej? W porządku.
Zacznę od kanapki z tuńczykiem.
Tuńczyk?
Chodzi ci o sprawę z delfinami?
Umierają w sieciach.
Cały zamysł lunchu opiera się na tuńczyku.
Może byś włączył choć jeden niesamolubny uczynek w dzień powszedni?
Kiedy prowadzę, wciąż puszczam ludzi.
Macham, żeby jechali przede mną.
Proszę.
Dobrze. Zjem sałatkę z kurczakiem.
A ja zjem bułeczkę z margaryną i proszę kawę.
Dobrze. A pan?
Ja zjem tuńczyka.
Ci gadający za nami ludzie naprawdę zepsuli mi film.
Dlaczego nic nie zrobiłeś?
A co miałem zrobić?
Zrobiłem półobrót w kierunku tego gościa.
Potem pełen obrót z przewracaniem oczami.
Krok dalej, a ryzykowałbym cios w zęby.
Przepraszam. Macie to dmuchane?
Tylko płatki.
Myślałaś o naszej wycieczce?
Tak, zastanawiałam się nad nią.
Przyjaciółka powiedziała mi o wspaniałym miejscu w Vermont.
Nie jestem pewna. Martwią mnie takie wypady. To duży stres.
Są świetne. Szybciej zbliżają ludzi.
To jak poddanie czasu trwania związku kompresji.
W trzy dni osiągniemy to, co zajęłoby nam pół roku.
Więc chcesz przejść z naszym związkiem do drugiej fazy.
Dokładnie. Uwielbiam drugą fazę.
Dodatkowe szczoteczki do zębów, częstsze telefony...
Chodzenie po domu nago.
W tej fazie prezenty są znacznie lepsze.
Naprawdę?
Możemy tam łowić ryby?
Jasne, karpie, merliny.
Merliny w Vermont?
Wielkie, rozjuszone merliny.
Jerry, ceny akcji są takie same, jak były.
Nie zmieniają się po zamknięciu giełdy. Nadal nisko stoją.
Wiem, ale to inna gazeta. Może mają inne źródła.
To moja gazeta?
Złe wieści, przyjacielu.
- Jakie wieści? - Centrax.
Daj spokój. Znowu spadł?
- Dwa i pół punktu. - Nie wierzę. Daj zobaczyć.
To już cztery i pół punktu w trzy dni.
- Prawie połowa moich pieniędzy. - Mówiłem ci.
Tak, mówiłeś.
To przez obracanie z obligacjami śmieciowymi.
Nie ma szans na wygranie.
Nie rozumiem jednego...
Dlaczego cię to cieszy? Proszę z George'em Costanzą.
Mówię ci, pozbądź się akcji!
Co się dzieje, George?
Sprzedawaj! Po prostu sprzedaj.
Gdzie ten facet?
Nic? Straciłem prawie połowę pieniędzy.
Zaraz oddzwoń.
Nikt nie może znaleźć Wilkensona. Od trzech dni nie było go w domu ani biurze.
Nie wierzę, że włożyłeś pieniądze w Centrax.
Mogłeś zainwestować w mój rozwijacz krawatów.
Rozwijacz krawatów.
- Co to było? - Jesteś w restauracji.
- Masz bardzo ważne spotkanie. - Dobra.
Zauważasz, że masz na krawacie musztardę.
Nie!
Zrywasz go i...
Pod spodem masz nowy.
I po sprawie.
Niewątpliwie po sprawie.
Gdzie się wybierasz? Wyjeżdżasz? Mapa...
Jadę na kilka dni z Vanessą do Vermontu.
Mogę skorzystać z mieszkania?
Kilku znajomych przyjeżdża na weekend.
- Co za znajomi? - Poznałem ich na koncercie rockowym.
Mogą spać w twoim łóżku?
To naprawdę dobrzy ludzie, Jerry. Mówię ci, to anarchiści.
Są ogromni.
Co jest, George?
Jaja sobie robisz.
To co się stało?
I co teraz zrobimy?
Świetnie. Pogadamy później.
Wilkenson, ten, który miał nam powiedzieć, kiedy sprzedać akcje, jest w szpitalu.
PRALNIA USŁUGI W JEDEN DZIEŃ
Nie wiesz, co mu jest?
Simons dowiedział się tylko, że jest w szpitalu.
W porządku. Simons się z nim kontaktował?
Jasne, zostawił mu dwie wiadomości.
Nie dostał jeszcze odpowiedzi i tyle.
Dość tego. Sprzedaję.
Daj mu trochę więcej czasu.
Nie powinienem się był w to pakować. Mam zszarpane nerwy.
Nie mam głowy do inwestycji.
Starczy tego. Pójdę tam.
- Gdzie? - Do szpitala.
- Do szpitala? - Dowiem się, co jest grane.
Zwariowałeś? Nawet nie znasz gościa.
I co z tego?
Zacznę z nim niezobowiązującą rozmowę i przejdę do tematu.
A jak on jest w żelaznym płucu, czy coś?
Co zrobisz?
Jak się pan czuje, panie Wilkenson?
A tak przy okazji, co z Centraxem?
Może tam wypoczywa?
A kto idzie do szpitala odpocząć?
Zostałeś lekarzem?
Dobra. Kiedy tam idziesz?
Dzisiaj.
Nie rób nic, dopóki się do ciebie nie odezwę.
W porządku.
Rety, muszę do toalety.
Mogę w czymś pomóc?
Odebrałem tu wczoraj koszulę. Całkiem się skurczyła.
Nie ma mowy, żebym ją mógł założyć.
Kiedy ją pan przyniósł?
A co za różnica. Proszę zobaczyć. Widzi pan, jaki ma rozmiar?
Ma pan rachunek?
Nie mogę go znaleźć.
Powinien pan przynieść.
Proszę zapomnieć o rachunku.
Nawet gdybym go miał, to niech pan spojrzy, to kukiełka!
Co mam z tym zrobić?
Racja, ale skąd mam wiedzieć, że to my ją praliśmy?
Myśli pan, że robię takie przekręty?
Chodzę z tą mini koszulą po całym mieście i wyłudzam po pralniach pieniądze?
Wcale nie chodzi mi o pieniądze.
Chciałbym tylko, żeby chociaż raz pralnia przyznała się do winy.
Tego właśnie chcę. Chcę przyznania się do winy.
Może poprosił pan, żeby ją uprać.
Prosiłem o czyszczenie chemiczne.
Wyjaśnię coś panu.
Przy pewnym typie materiału substancje chemiczne mogą spowodować...
Skurczyliście ją i pan to wie.
Proszę tylko się przyznać.
Skurczyłem ją.
Chyba tylko dlatego chodzę do pralni chemicznej,
żeby móc im powiedzieć: „Zniszczyliście odzież”.
Naturalnie pracownik odpowie, że to nie ich wina. „To nie nasza wina.
My tylko niszczymy ubrania,
tu kończą się nasze obowiązki”.
Problem z praniem chemicznym polega na tym, że wierzymy, że jest możliwe.
Racja? Piorą ubrania bez ich zmoczenia.
Wszystko na sucho.
Wiem, że muszą używać jakichś płynów.
Nie można prać na sucho.
Kiedy masz plamę na koszuli i tak starasz się jej pozbyć...
To pranie na sucho.
Chyba nie to robią na zapleczu. Mówią 80 kolesiom: „Dawajcie, szybciej,
mamy dziś sporo koszul”.
- Na zdrowie. - Dziękuję.
A jakie są dowody na inteligencję kotów? Co takiego robią?
Bo są czyste?
Przykro mi,
ale mój wujek Pete bierze prysznic cztery razy dziennie,
a nie policzy do dziesięciu. Więc nie mydl mi oczu higieną.
To co zamierzasz?
Nie wiem. Żadne rozwiązanie mi nie przychodzi do głowy.
No chyba że przytrafi im się jakiś niefortunny wypadek.
Ile by zażądał zawodowy zabójca za zaciukanie dwóch kotów?
To pewnie nie rozbije banku.
Trzynaście, 14 dolców od kota?
Co myślisz, Jerry? Chcesz zarobić 28 dolców?
Nie jestem kotobójcą.
A może zaraz tam pójdziemy i je ogolimy?
Naprawdę chciałbym pójść, Elaine,
ale George wraca ze szpitala. Muszę na niego poczekać.
Inaczej z pewnością bym poszedł.
- Naprawdę poszedł do szpitala? - Tak.
On zbzikował.
Tak, on zbzikował. To ty chcesz załatwić parę kotów.
Wiem, znów poszły w dół.
Ile razem straciłeś?
Nie wiem. Półtora tysiąca dolarów?
Rety.
Nie musisz mówić rety. Wiem, że rety.
I znów ten uśmieszek.
Co to ma być?
To George.
Zobacz tę przy przystanku. Chodź tu, Jerry. Patrz.
Naprawdę nie muszę patrzeć.
Co za ciałko.
Tak. Idealne.
Ty dla niej też będziesz idealny.
Nieznajomy podglądający przez lornetkę z dziesiątego piętra.
Zejdę i spróbuję do niej zagadać.
Co jest?
Poszedłeś tam?
Powiedział ci, co się stanie?
Jak długo tam byłeś?
Piętnaście sekund.
Powiedziałeś mu, że znasz Simonsa.
Tak, wspomniałem o nim.
Natychmiast potem znalazłem się na parkingu!
Chyba się pokłócili.
Powiem ci jedno,
nie wiem, co mu jest, ale na chorego to jest bardzo silny.
Dość tego.
Wyjeżdżam do Vermont, nie chcę o tym myśleć. Sprzedaję.
- Nie wypaliło? - Nie do końca.
Co zrobisz z akcjami?
Zatrzymam je.
Zatonę razem z okrętem.
Znam jednego gościa, sprzedaje mi tenisówki ze zniżką.
Wiem, wspominałeś.
Faktycznie.
Boże, wydostań mnie stąd, co za błąd!
Dlaczego myślałem, że to wypali?
A został jeszcze jeden dzień!
Nie mam już nic do powiedzenia.
Mam!
Ładny zegarek.
Tak.
Nakręcasz go?
Nie. Ma bateryjkę.
To dobrze.
Podróż powrotna to będzie raj.
Całą drogę gaz do dechy. Mogą mnie wsadzić do więzienia, wisi mi.
To kierownik. Mam zapytać o inny pokój?
Nie, jest dobrze.
Więc nie uważasz osobnych kranów do zimnej i ciepłej wody za czarujące?
Niespecjalnie.
- Co chcesz robić po południu? - A co możemy zrobić? Pada.
Możemy zagrać w wojnę.
Albo w Piotrusia.
Może powieszę się na przedłużaczu.
Jakie masz na sobie perfumy?
Nigdy o nich nie słyszałeś.
Co to za marka?
Nie mogę ci zdradzić.
Jasne, to normalne zachowanie.
Przepraszam, mógłbym zerknąć na strony biznesowe?
- Na giełdę? - Dziękuję.
Myślałam, że się ich pozbyłeś.
Bo tak zrobiłem, jestem tylko ciekaw.
To już prawie tydzień, chcę sprawdzić.
Sześć punktów?
Poszły w górę sześć punktów.
Mówiłam, żebyś nie sprzedawał.
Nie powiedziałaś tak.
Pamiętasz, jak mówiłam o wahaniach rynku?
Naturalnie, że są wahania rynku. Każdy to wie.
Właśnie zostałem wahnięty z czterech tysięcy dolarów.
To pewnie dlatego...
- Co? - Nieważne.
Nie, to pewnie dlatego...
Jesteśmy w tym miejscu. Bo straciłeś pieniądze na giełdzie.
To jak sprawa wygląda?
Zostało 29 godzin?
Przynajmniej mam mnóstwo czasu dowiedzieć się, co to za perfumy.
James, on mnie wykańcza.
Zamówcie coś jeszcze. Mały deser.
Nie, dziękuję.
Elaine, weź coś. Ja płacę.
Jestem pełna.
Nie musisz jeść do końca!
Ma dość.
I jak, gruba rybo, jestem ciekaw.
Ile koniec końców zarobiłeś na tej małej transakcji?
Nie lubię rozmawiać o liczbach.
Ile?
Nie wiem, 8000. Tyle kosztuje Hyundai. Daj spokój.
Mówiłem, żebyś nie sprzedawał.
Simons zarobił, Wilkenson pozamiatał.
Wilkenson wyszedł ze szpitala?
Nie. Zdziwisz się.
Kosmetyka nosa to grubsza rzecz.
Boże.
Czy to wciąż te koty?
Nie...
Przeziębiłam się.
To co z wami?
Dałam mu ultimatum.
Wybrał koty?
To bardzo czyste stworzenia.
Kiepsko jest przegrać z kotem.
Prawie tak kiepsko, jak przegrać z perfumami.
Mówiłem ci, takie wyjazdy wykańczają związki.
Szkoda, że twój kumpel Superman nie może okrążyć super prędko Ziemi
i cofnąć czasu.
Odzyskałbyś pieniądze, uniknął tej wyprawy do Vermont...
To Superman może się cofnąć w czasie?
Już to omawialiśmy.
Wilkenson dostał cynk na coś nowego.
Tramco Coporation.
Chyba ze Springfield.
Mają wypuścić coś w rodzaju robota-rzeźnika.
Robota-rzeźnika?
Jeśli chcesz w to wejść...
Czas nagli.
Kochaniutka.
Nie. To powinno wystarczyć.
Chwileczkę, niech spojrzę.
Dobrze.
No dalej!
Nie jestem inwestorem.
Ludzie mi mówią, że pieniądze powinny same dla mnie pracować.
Zdecydowałem, że mogą się zrelaksować,
a pracę wykonam ja. Wiecie, co mam na myśli?
Bo jeśli posyłacie swoje pieniądze do pracy, to mogą z niej wylecieć.
Wracacie i pytacie: „Co jest? Miałem pieniądze. Pracowały dla mnie”.
„Tak, pamiętam je.
Spóźniały się, brały wolne...
Musieliśmy się rozstać”.