Aan de meest oostelijke grens van het Europese continent:
De voormalige republiek Zubrowka.
OUDE BEGRAAFPLAATS VAN LUTZ
Ter herinnering aan onze nationale schat
SCHRIJVER
Het is een veel gemaakte vergissing.
Mensen denken dat de fantasie van een schrijver altijd bezig is.
Dat hij doorlopend gebeurtenissen en episodes bedenkt.
Dat hij de verhalen gewoon uit de lucht plukt.
Maar het is juist het tegenovergestelde.
Zodra ze weten dat je schrijver bent...
komen zij met personages en gebeurtenissen.
En zolang je goed kijkt, en heel goed luistert...
blijven die verhalen...
Hou op. Hou op. Niet doen.
tot je komen, je leven lang.
Aan hem, die de verhalen van anderen vertelt...
worden vele verhalen verteld.
Sorry. - Het is goed.
De komende gebeurtenissen zijn mij verteld...
precies zoals ik ze vertel...
op een onverwachte wijze.
Enkele jaren geleden...
toen ik leed aan een lichte vorm van schrijverskoorts...
wat veel heerste onder de intellectuelen van die tijd...
besloot ik de maand augustus...
door te brengen in het kuuroord van Nebelsbad.
Ik nam mijn intrek in het Grand Budapest.
Een pittoresk, verzorgd en ooit beroemd etablissement.
Sommigen zullen het zeker kennen.
Het was toen al gedateerd...
en onderweg naar verval en uiteindelijk de sloop.
De paar gasten die er waren, herkenden elkaar al snel...
als de enige bewoners van het enorme etablissement.
Ofschoon de kennismaking niet verder was gegaan...
dan een beleefd knikje...
in de palmentuin, het Arabische badhuis...
of in het kabelspoor.
Iedereen was nogal gereserveerd...
en op zichzelf.
Als gevolg van deze stilte...
had ik een familiaire band gekregen met de conciërge.
Een westerling die Monsieur Jean werd genoemd...
en die het best omschreven kan worden als lui en inschikkelijk.
Ik denk dat hij niet veel verdiende.
Toen wij op een avond weer eens bij elkaar stonden...
wat een gewoonte was geworden, ontdekte ik een nieuwe bewoner.
Een kleine, oudere, goed geklede heer...
met een levendige, intelligente blik...
en een duidelijk waarneembare droefheid.
Ook hij was alleen, maar ik moet zeggen...
dat hij de eerste was die echt eenzaam overkwam.
Ook een symptoom van mijn gesteldheid.
Wie is die oude man?
Vroeg ik aan Monsieur Jean.
Tot mijn verbazing reageerde hij verrast.
Weet u dat niet? - Vroeg hij.
Herkent u hem niet?
Hij kwam me bekend voor.
Dat is Mr Moustafa zelf. Hij is vanmorgen aangekomen.
Een ongetwijfeld bekende naam voor de door de wol geverfden.
Mr Zero Moustafa was ooit de rijkste man in Zubrowka...
IMMIGRANT CLAIMT FORTUIN
en nog steeds de eigenaar van het Grand Budapest.
KAMERAAD ZERO M.
Meestal blijft hij een weekje.
Drie keer per jaar, nooit in het hoogseizoen.
Monsieur Jean gebaarde dat ik dichterbij moest komen.
Een geheim.
Hij neemt een eenpersoonskamer op de bovenste verdieping.
Kleiner dan de dienstlift.
Het was algemeen bekend dat Zero Moustafa de eigenaar was...
van een paar weelderige kastelen.
Maar in zijn eigen, vrijwel lege hotel...
sliep hij in een personeelskamer?
Op dat moment ging het doek open voor een drama...
wat de aandacht opeiste van Monsieur Jean...
maar niet echt van mij.
Maar deze onderbreking in het verhaal van die oude man...
bracht mij, zoals het gezegde luidt:
"Gespannt wie ein Flitzebogen".
Oftewel: Op het puntje van mijn stoel.
En dat bleef zo tot de volgende morgen, totdat...
wat ik altijd als heerlijk mysterieus ervaar...
het lot zich er weer mee bemoeide.
Ik bewonder uw werk.
Pardon?
Ik zei: Ik ken en bewonder uw prachtige werk.
Ik dank u vriendelijk, meneer.
Heeft Monsieur Jean u iets verteld...
over de oude eigenaar van dit etablissement?
Ik geef toe, ik heb naar u geïnformeerd.
Hij is een competent persoon...
maar niet echt een eersteklas, of zelfs tweedeklas conciërge.
Maar het zij zo.
De tijden zijn veranderd.
De warmwaterbaden zijn schitterend.
Dat waren ze, maar het werd te duur. Te decadent voor nu.
Maar ik geniet nog steeds van deze betoverende ruïne.
Waarom hebt u het gekocht, als ik vragen mag?
Het Grand Budapest.
Ik heb het niet gekocht.
Als u niet slechts beleefd bent, en zeg het me alstublieft...
maar als het u oprecht interesseert...
mag ik u dan uitnodigen voor het diner?
Dan vertel ik u graag, en ik zie het als een voorrecht...
mijn verhaal. Zoals het is.
Twee eend met olijven.
Konijn, salade?
Pouilly-Jouvet '52, en een kwart flesje brut.
Dat verschaft ons ruim de tijd...
als ik meteen mag beginnen. - Graag.
Het begint met de voorganger van onze gemeenschappelijke vriend.
De geliefde, eerste conciërge van het Grand Budapest.
Het begint met...
DEEL 1 M. GUSTAVE
Tafel bij het raam. - Ja, Monsieur Gustave.
Blad op de tafel. - Jawel, Monsieur Gustave.
Daar, is alles afgestoft?
Ja, Monsieur Gustave. - In de hoedendozen.
Oberstdorf & Company?
Koffer twee. Wie heeft de kaartjes? Geef maar hier.
Prima. Wacht in de hoek.
Ik ga niet. - Pardon?
Ik ga niet. - Waarom niet?
Ik ben bang. - Waarvoor?
Dat we elkaar nooit meer zien. - Waarom denk je dat?
Weet ik niet, maar ik voel het.
Je hoeft ook helemaal niet weg...
Ga mee. - Naar Lutz?
Alsjeblieft. - Geef me je hand.
Je hebt niets te vrezen. Je bent altijd gespannen voor de reis.
Alhoewel het nu wel wat heviger lijkt.
Maar in alle eerlijkheid... Wat heb je met je nagels gedaan?
Pardon? - Wat een vreselijke kleur.
Niet mooi? - Ik voel een lichamelijke afkeer.
Misschien dat dit je troost. Luister naar de woorden. Stil.
Dwalend door een nobel woud van grijze pijnbomen...
stuitte ik op een tombe, verweerd door weer en wind...
de inscriptie vervaagd, en toch melancholisch...
Wil je een kaarsje voor me branden?
In de sacristie van Santa Maria? - Ik zie er persoonlijk op toe.
Denk eraan, ik ben altijd bij je.
Ik hou van je. - En ik van jou.
Een hele prestatie om 19 seizoenen lang haar loyaliteit te winnen.
Ja, meneer. - Ze is zeer op me gesteld.
Ja, meneer. - Zo heb ik haar nog nooit gezien.
Nee, meneer. - Ze trilde als een kakkende hond.
Zeker.
Ga naar de kathedraal van Santa Maria, koop een simpel kaarsje...
je krijgt vier Klubecks terug, aansteken, rozenkransje doen...
en haal bij Mendl's een chocoladecake.
De rest geef je aan die kreupele schoenpoetser.
Komt in orde. - Wacht eens.
Wie ben jij? - Zero, meneer. De nieuwe piccolo.
Zero? Ik heb je nooit eerder gezien. Wie heeft je aangenomen?
Mr Mosher, meneer. - Mr Mosher.
Ja, Monsieur Gustave?
Klopt het dat u deze jongeman hebt aangenomen?
Hij zit in zijn proefperiode, afhankelijk van uw goedkeuring.
Wellicht. Dank u, Mr Mosher.
Tot uw dienst, Monsieur Gustave.
Je krijgt nu een officieel gesprek.
Zal ik eerst het kaarsje aansteken?
Ervaring?
Hotel Kinski, keukenhulp, zes maanden.
Hotel Berlitz, schoonmaak, drie maanden.
Daarvoor was ik pannenboener... - Geen ervaring.
Dank u, Monsieur Gustave. - Pet recht, Anatole.
Graag gedaan, Herr Schneider.
Dat is onacceptabel.
Opleiding? - Ik kan lezen en spellen.
Ik zat op de lagere school, toen...
Geen opleiding. - Hij is ontploft.
Goedemorgen, Cicero. Bel de loodgieter.
Vanmiddag, Monsieur Gustave? - Absoluut, Frau Liebling.
Wat is dit? - Nu niet.
Familie?
Zero.
Zesde, Igor.
Waarom wil je piccolo worden?
Wie wil er nou niet werken in het Grand Budapest?
Het is een instituut.
Heel goed.
Duizend Klubecks.
Bent u ook piccolo geweest?
Wat denk jij?
Je moet ergens beginnen...
Ga dat kaarsje aansteken.
Eén maand later
En zo begon mijn leven.
Piccolo in opleiding, Grand Budapest Hotel...
onder toezicht van Monsieur Gustave H.
Ik werd zijn pupil, en hij mijn hoeder.
Wat is een piccolo?
Een piccolo is onzichtbaar, maar altijd in de buurt.
Hij weet wat mensen haten.
Hij zorgt voor de gast zonder dat die erom hoeft te vragen.
En een piccolo is bovenal altijd discreet.
Onze gasten weten dat hun geheimen...
die soms onbetamelijk zijn, bij ons niet naar buiten komen.
Dus mond dicht, Zero. - Ja, meneer.
Dat was alles.
Toen besefte ik dat veel gasten speciaal voor hem kwamen.
Het leek deel uit te maken van zijn taken...
maar hij deed het ook voor zijn plezier.
De vereisten waren altijd hetzelfde.
Ze moesten rijk zijn...
oud, onzeker...
ijdel, oppervlakkig...
blond, behoeftig.
Waarom blond?
Dat waren ze.
Hij was ook de meest geparfumeerde man die ik ken.
Zijn geur kon je van grote afstand waarnemen...
en bleef minutenlang hangen.
Ik werkte zes dagen per week, en zondags een halve dag.
Van 5 uur 's morgens tot middernacht.
Onze maaltijden waren klein, maar wel geregeld.
Twee ontbijten, twee lunches en een laat diner.
Monsieur Gustave hield ook elke avond een preek.
Onbeleefdheid is een uiting van angst.
Angst om niet te krijgen wat je wilt.
De akeligste en lelijkste mensen willen geliefd worden.
En dan gaan ze open als een bloem.
Dat doet me denken aan een vers.
Het penseel streelde het ontluikende gezicht...
met lichte haartjes...
en bracht een blos aan die het gelaat deed leven.
Hij at altijd alleen op zijn kamer.
Wie de eigenaar van het hotel was, was onbekend.
Elke maand kwam zijn afgezant, waarnemer Kovacs...
de boeken controleren en boodschappen doorgeven.
Monsieur Gustave en onze bedrijfsleider...
Herr Becker, spraken dan met hem, boven de receptie.
Toen leerde ik ook Agatha kennen...
maar daar praat ik niet over.
Deel 2: Madame C.V.D.u.T.
PERS
TWEE EDITIES PER DAG HET DAGBLAD VAN ZUBROWKA
KABELSPOOR
Wat is er? - Kijk.
KOMT ER OORLOG?
Gravin dood gevonden in boudoir
Lieve God. - Het spijt me heel erg, meneer.
We moeten naar haar toe. - Echt?
Tout de suite. Ze heeft me nodig. Help me met mijn bagage.
Hoe snel kun je pakken? - Vijf minuten.
Doe het. En neem een fles Pouilly- Jouvet '26 en twee glazen mee...
zodat we die kattenpis van het spoor niet hoeven te drinken.
Het is mijn schuld.
Ze had een voorgevoel. Ik luisterde niet.
Heel Lutz gaat in het zwart, behalve haar bedrieglijke kinderen...
aan wie ze een hekel had. Ze zullen dansen als zigeuners.
Het leven stelt niets voor, voordat je het weet is het voorbij.
En dan komt de rigor mortis.
Wie goed is, sterft jong.
Misschien heeft ze mij wat Klubecks nagelaten...
maar dat weten we pas als de doodsakte is getekend.
Ze was geweldig in bed.
Ze was 84, Monsieur Gustave.
Ik heb ze wel ouder gehad.
Als je jong bent, eet je biefstuk...
maar naarmate je ouder wordt, wordt het vlees taaier.
Maar daar hou ik wel van.
Er zit meer smaak aan.
Waarom stoppen we in een gerstveld?
De grens gaat dicht
Hallo, mannen.
Papieren, graag.
Met alle plezier.
De foto is niet erg flatteus.
Ooit was ik een schoonheid.
Waar staat de F voor? Fritz? Franz?
Franz. - Ik wist het.
Hij trekt een raar gezicht.
Dat is een migrantenvisum met werkvergunning, Franz.
Hij hoort bij mij.
Mee naar buiten.
Blijf zitten, Zero. Zijn papieren zijn in orde.
Ik heb ze gecheckt bij het arbeidsbureau.
U kunt hem niet oppakken omdat hij een immigrant is.
Stop daarmee.
Laat ze maar, Monsieur Gustave.
Dat doet pijn.
Stelletje rottige, smerige fascisten.
Blijf van mijn piccolo af.
Wat is het probleem? - Het is een schande.
Hij werkt voor mij in het Grand Budapest Hotel.
Monsieur Gustave?
Mijn naam is Henckels.
De zoon van dr. en Mrs Wolfgang Henckels-Bergersdörfer.
Kent u me nog?
Ik weet heel goed wie u bent. U bent kleine Albert.
Hoe gênant. Laat ze los.
Uw collega is stateloos. Hij moet een reisvisum aanvragen...
wat nu niet zal meevallen.
Neem dit.
Een tijdelijk visum...
maar meer kan ik niet doen. - Hoe is het met uw moeder?
Heel goed. - Ik aanbid haar.
Doe haar de groeten.
Uw medereiziger was erg aardig voor me toen ik klein was.
Onze excuses voor deze onrust.
Mijn excuses, meneer.
Zie je? Er zijn nog steeds flarden van beschaving...
in dit slachthuis dat ooit de mensheid werd genoemd.
Dat is wat wij doen op onze bescheiden, nederige...
De pest voor ze.
Waar is ze, Clotilde? Breng me erheen.
Je ziet er zo mooi uit, liefste. Dat hebben ze goed gedaan.
Ik weet niet wat voor crème ze gebruikt hebben, maar ik wil hem ook.
Je ziet er beter uit dan ooit. Alsof je nog leeft.
Je hebt er wat anders op gedaan. Het is perfect.
Clotilde? - Oui, Monsieur Gustave?
Een glas koud water zonder ijs.
Ja, M. Gustave.
En M. Serge wil u graag spreken in zijn kantoor.
Goed dan.
Ik ben zo terug, liefste.
We gingen door een groene deur...
via een nauwe gang naar de keuken van de butler.
Even later ging de keukendeur open...
en kwam een bediende in het wit de kamer binnen.
Ik zal zijn blik nooit vergeten.
Wat gebeurt er allemaal?
Ik was nog nooit in zo'n huis geweest.
Ik begreep niet veel van wat er daarna kwam.
Maar uiteindelijk begreep ik het toch.
Als er een fortuin op het spel staat...
stroomt hebzucht als een vergif door de aderen.
Ooms, neven, nichten...
aangetrouwden met nauwelijks banden.
Zelfs haar verste familieleden waren gekomen.
De congregatie werd geleid, een verontrustend toeval...
door waarnemer Kovacs...
die een belangrijk jurist was.
Hij was de executeur van de erfenis.
Dit is Madame D's laatste wil en testament.
Het bestaat uit een tontine...
opgetekend voordat haar man overleed, 46 jaar geleden...
in combinatie met 635 veranderingen...
voetnoten, correcties, wensen...
gedurende de navolgende decennia.
De wettigheid daarvan zal nog bekeken moeten worden...
maar wij denken dat het Madame D's intentie was...
dat het beheer over haar nalaten- schap naar haar zoon Dmitri gaat...
en een toelage voor zijn zussen Marguerite, Laetizia en Carolina...
en kleine giften voor diverse familieleden...
genoemd op deze lijst die ik later zal verduidelijken.
Echter...
een bijlage...
die ik vanmorgen met de post mocht ontvangen...
en verstuurd door Madame D, tijdens haar laatste uren...
bevat een verandering...
welke ik volgens de wet aan u moet voorlezen.
De echtheid van dit document is nog niet vastgesteld...
dus ik vraag alle partijen zich van commentaar te onthouden...
totdat het onderzoek afgerond is.
Aan mijn gewaardeerde vriend, die mij jaren heeft getroost...
en de zon in het leven van een oudere vrouw was...
die dacht het geluk nooit meer te vinden.
Aan Monsieur Gustave H...
laat ik na, vrij van belasting...
en in het volste vertrouwen...
het schilderij Jongen met appel...
van Johannes van Hoytl...
Niet te geloven.
waar we samen zo van genoten.
De Van Hoytl? - Belastingvrij?
Wie is Gustave H?
Ik ben bang dat ik dat ben.
Die flikker.
Hij is een conciërge. Wat doe je hier?
De laatste eer bewijzen aan een vrouw van wie ik hield.
Hij is een indringer in mijn huis. - Nog niet, Dmitri.
Pas als het testament geverifieerd is...
Je krijgt de Jongen met appel niet, vuile vrucht.
En wat moet ik daarvan vinden?
Bel de politie. We doen aangifte.
Deze schurk valt mijn familie al 20 jaar lastig.
Hij is een gewetenloze oplichter...
die parasiteert op zieke, oude vrouwen...
en hij zal ze ook wel neuken.
Ik deel het bed met al mijn vrienden.
Waar is Céline?
Wat? Die is dood. We lezen haar testament.
Ja, natuurlijk.
Als blijkt dat je mijn moeder hebt aangeraakt...
dood of levend, dan snijd ik je strot door, hoor je me?
Ik dacht dat ik een flikker was?
Je bent biseksueel. - Ander onderwerp. Ik ga.
Wacht hier alstublieft.
Dat schilderij, Jongen met appel, is onbetaalbaar.
Proficiat, Monsieur Gustave. - Ze slepen me voor de rechter.
Is het mooi? - Onbeschrijfelijk.
Zelfs de meest begaafde bard kan haar schoonheid niet bezingen.
Zijn tong... - Mag ik het zien?
Waarom niet?
Dit is van Hoytls prachtige weergave...
van een jongen die bijna een man is.
Blond, glad. Een huid zo blank als die melk.
Van onberispelijke huize.
Een van de laatste in privébezit, en absoluut het beste.
Een meesterwerk. De rest is waardeloze troep.
M. Gustave?
Kan ik u helpen?
Ja, Serge. Je mag dit inpakken.
Inpakken. Jongen met appel?
VERTROUWELIJK
Wat wilde je me vertellen?
Dat kan ik u nu niet zeggen.
Schrijf me morgen. Lutzbahn Station.
Ik doe het nooit weg.
Het herinnerde me aan haar. En dat zal het altijd blijven doen.
Ik sterf met dit boven mijn bed.
Zie je de gelijkenis?
We moeten het verkopen.
Hoe eerder hoe beter, anders stelen ze het terug.
En dan heb je nog die soldaten in de trein...
Deze oorlog is niet goed voor het hotelwezen.
Ze kunnen ons morgen zo sluiten.
We sluiten een pact.
We verkopen het schilderij deze week nog op de zwarte markt.
Daarna duiken we onder op Malta...
tot alle ellende overgewaaid is.
In ruil voor je hulp, je loyaliteit en je diensten...
krijg je 1,5 procent van de verkoopprijs.
1,5? - Plus kost en inwoning.
Tien procent? - Ben je gek geworden?
Dat is meer dan ik een handelaar betaal en jij weet er niks van.
Nee, 1,5 is redelijk.
Maar als ik eerst doodga, ben jij mijn enige erfgenaam.
Het gaat om wat ivoren haarborstels en romantische poëzie...
maar als het zover is, is het voor jou.
En wat er over is, na hoeren en whisky.
Ons heilige pact.
Ik teken het meteen op.
Ik, Monsieur Gustave H, gezond van lichaam en geest...
op 19 oktober in het jaar onzes Heren 1932...
Hij heeft me nooit verteld waar hij vandaan kwam.
Ik heb nooit gevraagd wie zijn familie was.
Pardon.
De politie is er. Ze vragen naar u.
Ik kom er zo aan.
Ben je wel eens verhoord?
Ja, ik ben gemarteld door de rebellen na de Woestijnopstand.
Dan weet je hoe het werkt. Mond dicht.
Je hebt nog nooit van Van Hoytl gehoord.
Wat kunnen we voor u doen, heren?
Inspecteur Henckels.
Op bevel van de commissaris van Zubrowka...
arresteer ik u wegens de moord...
op Madame Céline Villeneuve Desgoffe und Taxis.
Ik wist dat er iets was. De doodsoorzaak was niet bekend.
Ze is vermoord en u verdenkt mij daarvan.
Stop...
DEEL 3: CHECK-POINT 19 INTERNERINGSKAMP
In afwachting van het proces
Wat is er gebeurd?
Mijn beste Zero, ik heb me botgevierd...
op ene Pinky Bandinski die twijfelde aan mijn mannelijkheid.
Want ik heb één ding geleerd, als je ooit hier terechtkomt...
wees dan geen lafaard. Laat meteen zien wie je bent.
Verdien hun respect.
Je zou zijn lelijke kop eens moeten zien.
We zijn nu vrienden. Je ontmoet hem nog wel.
Heb je Kovacs gesproken? - Gisteravond in het geheim.
Ik moest zweren op de Bijbel dat ik zou zwijgen.
U ook. - Dat komt later wel.
Hij denkt dat u onschuldig bent. - Natuurlijk.
Wat is de aanklacht?
In de kleine uurtjes van 19 oktober...
arriveerde een bekende van de familie, Monsieur Gustave H...
bij het huis van Desgoffe und Taxis in Lutz.
Hij ging via de dienstingang naar binnen, zonder zich te melden...
en verschafte zich via personeelstrappen en gangen...
toegang tot de vertrekken van Madame D.
Het is niet duidelijk of zij van dit bezoek op de hoogte was.
De volgende morgen werd zij dood gevonden, door vergiftiging.
Monsieur Gustave werd pas 24 uur later weer op het landgoed gezien.
De identiteit van zijn aangevers staat in deze depositie.
Het zijn alle leden van de familie...
maar de persoon die alles gezien zou hebben...
is op de vlucht geslagen. Zijn verblijfplaats is onbekend...
maar de autoriteiten zijn naar hem op zoek.
Wie is het?
Serge? - Ik ben bang van wel.
De hufter.
Nee, hij wordt gedwongen.
Wat een slangenkuil.
Hebt u een alibi?
Ze is getrouwd met de Hertog van Westfalen.
Ze mag hier niet bij betrokken worden.
Uw leven staat op het spel. - Maar dat kreng is weg.
Aan boord van de Queen Nasstasja op weg naar Tanganyika.
Niet opgeven.
De details van het complot...
nu openbaar bezit...
waren toen voor ons niet toegankelijk.
Ik zoek Serge X...
een jongeman in dienst van mijn werkgever.
De familie Desgoffe und Taxis van Schloss Lutz.
Ja, meneer? - Bent u zijn zus?
Ja, meneer. - Hebt u hem pas gezien?
Ik moet hem vinden, voor zijn eigen veiligheid en die van iedereen.
Als hij hier komt...
Ja, meneer? - Zeg dan dat Jopling zegt:
Kom naar huis.
Maar één ding stond vast:
De familie Desgoffe und Taxis had macht...
en we hadden niet veel tijd.
Een brief van Monsieur Gustave. Zero.
Moet ik... - Lees voor.
Mijn beste collega's...
Ik mis jullie zeer tijdens mijn belachelijke opsluiting.
Tot ik weer vrij man ben...
waken jullie over het Grand Budapest...
en haar vlekkeloze reputatie.
Hou het brandschoon en subliem.
Zorg er extra goed voor...
alsof ik over jullie schouders meekijk...
met een zweep in mijn hand, want dat doe ik.
En mocht ik ook maar een kleine misser ontdekken...
dan zal ik jullie snel en genadeloos terechtstellen.
Een groots en nobel huis valt onder jullie hoede.
Licht Zero in als jullie wat vreemds zien.
Jullie liefhebbende Monsieur Gustave.
En er is een gedicht, maar dat is maar liefst 46 strofes.
Vochtige, zwarte as smoort de geur van een rattennest...
en de zware geur van houtrot...
terwijl de leeuwerik zingt...
Ik heb die butler nooit vertrouwd.
Veel te eerlijk. - Te eerlijk?
Als dat zo is, zoek hem dan op en hou het kort.
Kan ik jullie een bordje maïspap aanbieden?
Niemand?
Jij, met dat litteken in je gezicht?
Probeer het. Het is warm en voedzaam.
Kan wat zout bij.
Goedendag.
Wil er iemand maïspap?
Zoals je wilt.
Wakker worden. Hup-hup.
Goeiemorgen, Pinky.
Mendl's? - Precies.
Wie heeft het mes?
Ongelofelijk. - Mendl's is de beste.
Aan het werk. - Monsieur Gustave?
We hebben het besproken.
We vinden u een eerlijke vent.
Daar ben ik nog nooit van beschuldigd...
maar ik stel het op prijs.
U bent nu een van ons.
Wat fijn om te horen.
Dank je, beste Pinky. Dank je, Günther.
Dank je, Wolf.
Nog meer?
Zeg het, Ludwig.
Checkpoint 19 is niet zomaar een bajes.
Extra dikke tralies voor elke deur, schacht en raam.
72 bewakers op de vloer, 16 in de torens.
Een 100 meter lager gelegen gracht vol krokodillen.
Toch is er een zwakke plek...
in de vorm van een afvoersysteem voor noodweer.
Uit de tijd dat dit nog een fort was, in de middeleeuwen.
Het is geen wandeling over een promenade...
met een dame en een witte poedel...
maar het is een kwetsbare plek en dat is dus onze kans.
Kijk maar eens.
Wie heeft dit getekend?
Hoezo? Ik.
Wat een prachtige lijnen, Ludwig. Je hebt tekentalent.
Vraag, hoe wil je dit laagste rudiment binnen dringen?
60 centimeter verstevigd metselwerk, toch?
Graven met het mes duurt zeker drie tot zes maanden...
en enkele van onze leden zijn dan al geëxecuteerd.
De spijker op z'n kop, Mr Gustave.
We hebben vervalste papieren, burgerkleren...
een touwladder van stokken en touw...
maar geen graafgerei...
en daar valt hier lastig aan te komen.
Op dit moment...
viel de oude man stil en schoof zijn lamszadel opzij.
Zijn ogen werden leeg, als twee stenen.
Ik zag dat hij leed.
Bent u ziek, Mr Moustafa? - Vroeg ik eindelijk.
Nee. - Zei hij.
Ik weet alleen niet hoe ik verder zal gaan.
Hij huilde.
Ik praat nooit over Agatha...
want alleen al de gedachte aan haar naam...
maakt emoties in me los.
Maar ik ontkom er niet aan.
Zij heeft ons gered.
Tijdens ons derde rendez-vous had ik haar ten huwelijk gevraagd.
Eén maand eerder
Wil je met me trouwen? - Ja.
We hadden samen nog geen 50 Klubecks.
Niemand wist het, maar wat maakte het uit?
We waren alleen op de wereld...
en intens verliefd.
Hier. - Dank je.
Een boek.
Romantische Poëzie, deel 1.
Een tip van Monsieur Gustave, ik heb het zelf ook.
Nu bederf ik de verrassing. - Ik maak het toch open.
Lees de inscriptie.
Voor mijn allerliefste Agatha, die ik aanbid.
Met respect, adoratie, bewondering, kusjes, dankbaarheid en liefde.
Van Z tot A.
Monsieur Gustave stond op een grondig kruisverhoor.
Ze is heel erg charmant.
Hij gaf Agatha een porseleinen hanger...
en vijf apart verpakte witte tulpen...
in een doos zo groot als een kinderdoodskist.
Het is niet goed. - Pardon?
Wat staat hij te mokken?
U koopt gewoon dingen voor mijn vriendin.
Ik verhoor dit mooie visioen voor jou.
Nooit jaloers zijn, Zero. Geen moment.
Flirt hij met je?
Ja. - Ik keur deze eenheid goed.
Agatha, keer terug naar je dierbare.
Al gauw leerden we...
Jullie zijn gezegend.
dat Agatha niet alleen goed overweg kon met een paletmes...
Mendl. - Bedekken.
maar ze was ook zeer moedig.
Volgens mij was dat aangeboren.
Er ontbreekt iets.
Een cruciaal document, of zoek, of vernietigd.
Ik weet niet wat erin staat en ik weet niet wat het is...
maar ik zie wel dat het ontbreekt.
Ik wil u niet verontrusten en ik verwacht geen verandering...
in de beslissing van de rechter betreffende uw erfenis...
maar gezien de omstandigheden van de dood...
en het verdwijnen van de kroongetuige, Serge X...
stel ik voor dat we dit voorleggen aan de inspecteur...
zodat er later geen twijfels meer kunnen bestaan.
Eens? - Nee.
Nee? - Nee.
Mag ik je wat vragen, Vilmos? - Ja, Dmitri?
Voor wie werk jij? - Pardon?
Voor wie werk jij? Ik dacht dat je onze advocaat was.
Ik ben de executeur van de erfenis.
Dus in deze situatie vertegenwoordig ik de overledene.
Ja, mijn provisie is...
Maak het af en veroorzaak geen deining, oké?
Ik ben een advocaat, ik moet me aan de wet houden.
Nee...
Dit stinkt, zussen.
Gooide hij mijn kat uit het raam?
Volgens mij niet. - Deed hij dat?
Ik heb je iets niet verteld, Agatha.
We hebben een schilderij gestolen, het is wel vijf miljoen waard.
Ik weet niet of ze het al gemist hebben, maar als mij iets overkomt...
Steel je kunst?
Eén schilderij. We moeten een overlevingsplan voor je bedenken.
Verstop dit. Het is in code...
maar er staat waar de Jongen met appel is.
Verkoop het niet voor minder dan de helft, en...
Zero, ik ben bakker. - Je bent patissier.
Ik ben geen heler. Ik verhandel geen gestolen goed.
Ze heeft het aan hem nagelaten.
Ga slapen.
Ja, Herr Mendl.
Verstop dit.
Neem het in ieder geval aan.
Garderobe INHOUD: Perzische kat (DOOD)
MUSEUM SLUIT OVER 15 MINUTEN
MUSEUM SLUIT OVER 14 MINUTEN
GEEN INGANG
De volgende ochtend ontving Herr Becker een vreemd...
bericht van waarnemer Kovacs...
over het verzetten van hun afspraak, voor eeuwig.
VOORRAAD-DEPOT
Drie dagen later
We smeren hem.
KEUKEN
Hoe komen jullie daar? - Hou je kop.
Die gasten proberen te ontsnappen.
Wat is er met je, verklikker?
Bewaker. Bewaker.
Jij bent het. Dank je wel, aardige man.
SLAAPVERTREK BEWAKERS
Dat noemen ze een gelijkspel.
Goedenavond.
Even voorstellen: Pinky, Wolf, Ludwig, de goddelijke Zero.
Günther is gedood in de catacomben.
Goed, als we elkaar ooit weer ontmoeten...
Wacht.
Geen tijd voor een babbel.
Het beste, Mr Gustave.
Succes, jongen.
Waar kunnen we onderduiken? - Ik kon niks vinden.
Echt? Dus we staan er helemaal alleen voor?
Ik ben bang van wel. Ik heb rondgevraagd...
Ja, te riskant. Dan moeten we wat bedenken.
De vermomming?
Hebben we al. - Helemaal niet.
Valse bakkenbaarden en valse neuzen en zo.
Heb je die niet? - Ik dacht dat u het liet groeien.
Anders lijkt het niet echt, toch?
Wel als je het goed doet.
Maar het zij zo.
Geef me wat L'air de Panache.
Geen druppeltje? - Ik ben het vergeten.
Echt, je bent de L'air de Panache vergeten?
Niet te geloven. Hoe kan dat nou?
Ik heb vastgezeten. Dat is zo vernederend.
Ik stink.
Dat is dan geweldig.
Maar zo zal het wel gaan in... Waar kom je ook alweer vandaan?
Aq Salim al-Jabat. - Precies.
Zo zal het wel gaan in Aq Salim al-Jabat...
waar men niet meer bezit dan stinkende kleden en een geit...
en in tenten slaapt en op wilde dadels en kevers leeft.
Maar zo heb ik je niet getraind.
Wat heeft je bezeten om je land te verlaten...
om een arme immigrant te worden...
in een beschaafde samenleving...
die ook prima zonder jou had gekund?
De oorlog.
Wat zeg je?
Mijn vader werd vermoord...
en de rest van de familie is geëxecuteerd.
Ons dorp werd platgebrand...
en de overlevenden moesten vluchten.
Ik ben gevlucht voor de oorlog.
Dus eigenlijk ben je meer een vluchteling?
Inderdaad.
Dan neem ik alles terug.
Ik ben echt een idioot. Een stommeling.
Een egoïstische schoft.
Het is schaamteloos en het Grand Budapest onwaardig.
Mijn excuses namens het hotel.
U was alleen in de war vanwege de parfum.
Verzin geen excuses voor me. Ik heb mijn leven aan je te danken.
Je bent mijn vriend en protegé en ik ben trots op je.
Dat moet je weten.
Het spijt me, Zero.
We zijn broeders.
Hoe is het met Agatha?
Het was net licht, toen ik haar gezicht zag...
en elke dag keerde ik terug...
ondanks de azijn die mijn hart...
Heel goed. Het luchtalarm gaat af...
maar je moet dit echt later afmaken.
Zet alle wegen af binnen 50 kilometer.
En alle treinstations binnen 100 kilometer.
Ik wil 50 man en tien bloedhonden, over vijf minuten.
Doorzoek elk pretzelhuis, elke wafelhut, elke biertent...
en elk hotel, van Äugenzburg tot Zilchbrück.
Het zijn professionele criminelen.
Ten minste drie ervan.
Wie ben jij?
Burgers mogen hier niet komen.
Dit is een militair onderzoek. - Dit is Mr Jopling.
De moeder van zijn werkgever...
Mond dicht.
Werk je voor de familie Desgoffe und Taxis?
Je weet van de moord op Vilmos Kovacs op 23 oktober?
Ik weet van zijn verdwijning.
Zijn lichaam is gisteravond gevonden in een sarcofaag in het museum.
Hij miste vier vingers.
Wat weet u daarvan? - Niets.
Breng Mr Jopling naar buiten.
Mendl's.
Mag ik het Excelsior Palace in Baden-Jürgen...
op hun kosten?
We hebben geen andere keus.
Ik wacht even.
Anders had ik je niet eens van hun bestaan verteld.
Uiteraard vertel je dit aan niemand door. Zweer je dat?
Zeker. Wat is het? - Kan ik niet zeggen.
Hoe kom je aan kaartjes voor een première in de Opera Toscana?
Hoe regel je een privébezichtiging in de Royal Saxon Gallery?
Hoe regel je een tafel in de hoek bij Chez Dominique op donderdag?
Ivan, met Gustave. Hallo.
Dat was zo tot vijf minuten geleden.
We zijn daar vertrokken, als je begrijpt wat ik bedoel.
Via een riool. Precies.
Sorry dat ik het kort hou, maar we hebben 'n probleem.
Dit is een officieel verzoek.
Ik wil een beroep doen op de diensten van...
DEEL 4: Het genootschap van de gekruiste sleutels
Ik bel je terug, Gustave.
Juist. Wacht even.
Neem me niet kwalijk. Houdt u van lopen?
Wij zitten hier. Het is erg simpel.
Naar de kust en dan links.
Jojo, breng meneer naar buiten.
Bel Monsieur Georges van het Château Luxe.
Neem over.
Hallo, Ivan?
Duidelijk.
Bel Monsieur Dino van het Palazzo Principessa.
Hoger, verdomme. Hoger.
Neem over.
Monsieur Georges. - Hoger.
Natuurlijk. Onmiddellijk.
Bel Monsieur Robin van l'Hôtel Côte du Cap.
En twee en drie.
Monsieur Robin, Monsieur Dino aan de telefoon.
Neem over.
Eén, twee, drie. - Ja, Dino.
Bel Monsieur Martin van het Ritz Imperial.
Te veel zout.
Te weinig peper.
Neem over.
Robin? Met Martin. - Te veel zout.
Ik heb het gehoord.
Misschien. Ik ga wel even bellen.
Serge X, vermist. Waarnemer Kovacs, ook vermist.
Madame D, dood. Jongen met appel, gestolen, door ons.
Dmitri en Jopling, gewetenloze schurken.
Gustave H, op de vlucht. Wat nog meer?
Zero, verward. - Verward, zeker.
Het wordt steeds ingewikkelder.
Hoe zou dat toch komen?
Geen idee.
Stap in.
We hebben de butler.
Hij zit in de heuvels bij Gabelmeisters Top.
Je kunt hem morgenmiddag ontmoeten in het observatorium.
Tegen niemand zeggen. Hij legt het uit.
Jullie trein gaat over 4,5 minuten.
Jullie kaartjes.
Derde klas? - Hij zat vol...
maar de conducteur was vroeger sommelier in het Versailles.
Hij heeft wat geregeld. Deze zijn voor de restauratiewagon.
Nog één ding.
L'air de Panache.
Ze hadden maar een klein flesje.
We moeten hem iets geven. Hoeveel heb je?
42 Klubecks en drie postzegels. - Geef me 25.
Dank je. - Hoeft niet.
Eerlijk is eerlijk. Ik zag het niet aankomen.
En wat nu?
Praat nog eens met die zus met die klompvoet. En wees overtuigend.
Godsamme nog aan toe.
Godver.
Wat heeft dit te betekenen?
Ik dacht dat je hem verstopt had.
Zie je het nu pas? - Ik dacht dat ie bij de taxateur was.
Neem je me in de maling?
Hij is weggehaald door Monsieur Gustave.
Ik ben niet boos op Serge. Hij heeft gewoon geen ruggengraat.
Hij is gewoon een lafaard.
Niet zijn schuld. - Hangt ervan af.
Dat kun je overal van zeggen. Natuurlijk hangt het ervan af.
Ja, je hebt gelijk. Het hangt ervan af.
Dat betekent niet dat ik die rat niet ga wurgen.
Mag ik de toespraak houden? Bij de plechtigheid?
Heel graag.
Ik vind het echt een heerlijk kind.
Zo plat als een plank, een moedervlek als Mexico in haar gezicht...
zwetend in de keuken terwijl Mendl, hoe geniaal ook...
over haar heen hangt.
Maar zonder twijfel...
immer en altijd, overdadig lieftallig.
Waarom?
Vanwege haar puurheid.
Ze bewondert u ook, Monsieur Gustave.
Is dat zo? - Heel erg.
Dat is een goed teken. Dat betekent dat ze het snapt.
Dat is belangrijk.
Niet met haar flirten.
HOOFD MEISJE GEVONDEN IN WASMAND
Een telegram werd door haar afgegeven om 4 uur 's morgens.
De envelop lag bij haar lichaam, zonder inhoud.
Maar het kantoor bewaart altijd een kopietje.
Er staat het volgende:
Pak je spullen. Stop.
Wees klaar om meteen te vertrekken. Stop.
Schuilplaats bij Gabelmeisters Top. Stop.
Vernietig dit bericht. Liefs. Einde.
Waar is de wasmand?
De afgelegen heuvels bij Gabelmeisters Top
Waar gaat u heen, meneer?
Skiën? Sleeën? Bergbeklimmen?
Drie Klubecks.
Ik telegrafeerde Agatha naar onze schuilplaats te gaan...
een woonwagen even buiten Nebelsbad...
terwijl Monsieur Gustave en ik naar het oosten gingen...
naar ons rendez-vous met de butler Serge X.
Uit voorzorg vertrokken we vanaf het rangeerterrein.
L'air de Panache.
Middag Het Observatorium
Wat een schitterend uitzicht. - Inderdaad.
Zoals vaak gezegd, geen vallende sneeuwvlok...
in haar pure vorm... - Er komt iemand aan.
Bent u Monsieur Gustave van het Grand Budapest Hotel in Nebelsbad?
Neem de volgende gondel.
Bent u Monsieur Gustave van het Grand Budapest Hotel in Nebelsbad?
Ruil met mij.
Bent u Monsieur Gustave van het Grand Budapest Hotel in Nebelsbad?
Trek aan en zing.
Bent u Monsieur Gustave van het... - Ja, verdomme.
Biecht.
Ik ben onschuldig.
Vergeef me, Monsieur Gustave. Ik wilde u niet verraden.
Maar ze bedreigden me en hebben mijn familie vermoord.
Wie hebben ze nu vermoord?
Mijn zus. - Die met die klompvoet?
Ja. - De schoften.
Ik wilde u waarschuwen. - Ja, laten we dat maar vergeten.
Luister, ik wil toch graag dat je mijn naam zuivert.
Ik weet dat je verdriet hebt... - Er is nog meer.
Aan het verhaal. - Ga door.
Ik was getuige van het opstellen van een tweede testament...
voor het geval ze vermoord zou worden.
Een tweede testament? Voor als ze omgebracht zou worden?
Maar dat is vernietigd.
Jee. - Maar...
Ik heb een kopie.
Een tweede exemplaar van het tweede testament?
Wat staat erin? Waar is het?
Hou ons niet in spanning. Dit is een nachtmerrie.
Vertel ons wat erin staat.
Serge? Serge? Serge.
Ze hebben hem gewurgd.
Kom mee.
Wat als we hem pakken? - Geen idee.
Hij is een psychopaat. Stoppen.
Gaat niet. Ik kan niet eens sturen.
WINTERSPELEN
Vuile, zieke geest. Ik haat je.
Als dit mijn einde wordt, vaarwel, riep de doedelzakspeler...
terwijl de musketten brulden en de mannen hoera riepen.
De borstwering viel.
Ik denk dat dit mijn laatste adem is, zei hij.
Godsamme, je hebt hem.
Goed gedaan, Zero.
Gustave H, je bent voortvluchtig.
Geef je over en we zullen je goed behandelen.
Tracht niet te vluchten. - Wat denkt u?
Ik spring liever de afgrond in dan weer de gevangenis in te gaan.
We stelen zijn motor, halen Agatha...
en het schilderij en gaan naar Malta.
Heel goed. Je bent buitengewoon, Zero.
Een moment stilte voor een trouwe dienaar...
die bij zijn taak is gesneuveld.
Dag, Serge.
We gaan.
Deel 5: Het tweede exemplaar van het tweede testament
De oorlog begon om middernacht.
Pffeifelstad werd zwaar gebombardeerd...
en tien bataljons trokken de grens over.
De bevelhebbers trokken naar Nebelsbad.
24 uur later
Complimenten van Herr Mendl, voor de staf.
General Stieglitz wil een kamer met een extra bed.
Zet hem in de Leopold Suite.
Minister Woroniecki komt een dag eerder. Kamers 401-2-3.
Logistiek gaat naar een tweepersoons op de derde verdieping.
Ze hebben meer ruimte nodig.
Het begin van het einde van het einde van het begin is begonnen.
Een trieste finale op een valse saloon-piano...
in de buitenwijk van een spookstad.
Ik wil geen getuige zijn van deze godslastering.
Ik ook niet.
Het Grand Budapest is nu een barak.
Ik zal er nooit meer binnengaan.
Ik ook niet. - Nooit meer...
Misschien moeten we toch naar binnen gaan.
Dmitri.
Agatha.
Goedenavond, Mr Desgoffe und Taxis. Ik ben Monsieur Chuck.
U en uw zussen zitten in de Koning Ferdinand Suite.
Goedenavond. Generaal Von Shrecker...
Wie is dat? - Pardon?
Zij heeft mijn schilderij. Excuseer.
Zesde. - Wachten.
Zesde...
Complimenten van Herr Mendl.
DIENSTLIFT
Neem me niet kwalijk.
Heb je een meisje gezien met een pakket onder haar arm?
Ja, ze is de lift in, met Mr Desgoffe und Taxis.
Dank je.
Wie ben jij?
Otto, de nieuwe piccolo. - Je bent niet goed opgeleid.
Een piccolo zegt zulke dingen nooit.
Je bent een muur van steen. Duidelijk?
Mooi schilderij.
Zesde etage.
Waar is de Jongen met appel?
Gaat je helemaal niets aan.
Ik maak nu definitief een einde aan je.
Leg je wapen neer.
Stop vuren. Stop vuren.
Stoppen.
Wie schiet op wie?
Dat is Gustave H, moordenaar en kunstdief.
Ik heb hem omsingeld.
Dat is Dmitri Desgoffe und Taxis, de moordenaar van Kovacs...
Serge X, zijn zus en zijn eigen moeder.
Iedereen is aangehouden.
Wie hangt er uit het raam?
Agatha.
310-bis.
Ik kom eraan.
NIET STOREN
De achterkant van...
Agatha.
Gaat het? - Ja.
De achterkant van het schilderij.
VERTROUWELIJK
Alleen openen als ik vermoord ben.
Ze liet alles na aan Monsieur Gustave.
Het huis, oftewel Schloss Lutz.
De fabrieken, die wapens, medicijnen en textiel maakten.
Een groot krantensyndicaat.
VRIJGESPROKEN
En u raadt het al:
ZOON VAN GRAVIN SPOORLOOS
Het Grand Budapest Hotel.
Ik werd zijn opvolger...
en tijdens de oorlog diende ik mijn nieuwe land...
vanachter het kleine bureau in de kamer ernaast.
Hij was net als zijn volgelingen.
Onzeker, ijdel, oppervlakkig, blond, behoeftig.
Op het einde was hij zelfs rijk.
Maar hij slaagde er niet in om oud te worden.
Wij zijn hier bijeen...
Net als mijn geliefde Agatha.
Zij en ons zoontje werden gedood...
door de Pruisische griep. Een onbeduidende ziekte.
Nu ben je er in een week vanaf, toen vielen er miljoenen doden.
Op de 21e dag van de bezetting...
toen de staat Zubrowka ophield te bestaan...
reisden we met Monsieur Gustave naar Lutz.
Als antwoord op je eerdere vraag, natuurlijk.
Zero vroeg me naar mijn begin in het hotelwezen.
Ik was misschien wel de beste piccolo van het Grand Budapest.
Dat durf ik wel te zeggen. Maar hij overtrof me.
Natuurlijk had hij een buitengewone leermeester.
Zeker.
Vanwaar kwamen deze twee hemelse broeders...
terwijl zij ons met sterren bezaaide venster doorkruisten?
Eén uit het oosten, en één uit het westen.
Heel goed.
Niet met haar flirten.
Waarom stoppen we weer in een gerstveld?
Begin van de Lutz Blitz
Ik vind die zwarte uniformen erg saai.
Hallo, mannen. We hadden het net over jullie.
Papieren, graag. - Met plezier, zoals altijd.
Jullie zijn het eerste doodseskader waarmee we kennismaken.
Hoe maakt u het?
Plus ça change, nietwaar?
Dat is een migrantenvisum met werkvergunning.
Lees maar.
SPECIAAL REISVISUM
Mee naar buiten. - Blijf daar.
Als u die man aanraakt, zorg ik ervoor dat u oneervol wordt ontslagen...
en bij zonsondergang wordt opgehangen.
Er zijn nog steeds flarden van beschaving...
in dit slachthuis dat ooit de mensheid heette.
Stelletje, smerige, rottige fascisten.
Hij was er een van.
Wat meer valt er te zeggen?
Hoe eindigde het?
Ze schoten hem dood.
Dus alles ging naar mij.
Na het eten gingen we onze sleutels halen...
maar Monsieur Jean had zijn post verlaten.
Hij is ons zeker vergeten.
Tegenwoordig worden bezittingen als het Grand Budapest...
als gewoon beschouwd.
Zijn onderhandeling met de nieuwe regering is nooit bekend geworden...
maar het resultaat was geen geheim.
Zero Moustafa had zijn fortuin verruild...
voor een duur, verliesgevend, opgegeven hotel.
Waarom?
Was het uit sentiment?
Het was niet helemaal volgens mijn karakter...
maar ik moest het weten.
Voor mijn gezondheid, denk ik.
Sorry dat ik het vraag.
Nee, geen probleem.
Is het uw laatste band met die verdwenen wereld, zijn wereld desnoods?
Zijn wereld?
Nee, dat denk ik niet.
We hadden dezelfde roeping.
Het was niet noodzakelijk.
Nee, het hotel is voor Agatha.
Hier waren we gelukkig.
Een tijdje.
Zijn wereld was al verdwenen voordat hij die binnentrad.
Maar ik zeg erbij:
Hij bewaarde de illusie met een geweldige charme.
Gaat u naar boven? - Nee, ik blijf nog even.
Welterusten.
De week daarna voer ik naar Zuid-Amerika...
en maakte een lange, buitenlandse reis.
Jarenlang keerde ik niet terug naar Europa.
Het was een betoverende ruïne.
Maar ik zag het nooit meer terug.
Geïnspireerd door het werk van STEFAN ZWEIG
Geboren: Wenen, 1881 Overleden: Petrópolis, 1942
Controle en bewerking: Goffini